het is inderdaad nog al moeilijk als we mogen afgaan op wat we zien in de realiteit.

Religie en wetenschap kunnen prima samengaan zolang beide maar niet dogmatisch worden toegepast en men geen probleem heeft met het antwoord "ik weet het niet" of met onvolledige of tijdelijke tegenstrijdige antwoorden.

"zolang beide"

Uhm..

Haalt dat niet de hele realiteits zin overhoop?

Religie en wetenschap kunnen prima samengaan zolang beide maar niet dogmatisch worden toegepast en men geen probleem heeft met het antwoord "ik weet het niet" of met onvolledige of tijdelijke tegenstrijdige antwoorden.

Elders heb ik hetvolgende gequote:

'U moet van de Here, uw God houden met heel uw hart, heel uw ziel, heel uw kracht en heel uw verstand. En u moet net zoveel van uw naaste houden als van uzelf.'

Mijn redenatie was als volgt:

Ofwel je liefde/aandacht/gerichtheid laten externaliseren.

A. Dit is te exploiteren door macht hebbers omdat mensen dan niet het verschil zien tussen (er zijn experimenten bekend) a. het "goede" en b. het "kwade".

Vraag 1. : Kan je als religeus persoon je mede gelovigen analyseren?

Vraag 2. : Wat valt je op dat je niet bevalt?

Vraag 3. : Waarom beperk je dan tot deze risico overwegingen?

B. Het tweede deel is werkelijkwaar zeer hypocriet en kortzichtig. Wil je ene pedofiel of sadomasochist hebben die dergelijke regeltjes en fantasie uitvoert?

C. Hoe houd je het overzicht als je alles aan het einde in kwaad en goed ziet? Raak je dan niet in een logische regressie?

Conclussie

Juist.. Onverenigbaar of je moet binnen de altijd nog westers calvijnse ideologie passen en niet denken aan het idee wat je doet.

Vraag

1.Wat heeft een niet vulgair Weberiaan hierover te vertellen?"

2.Ga je akkoord met het hedendaagse westen dat simpelweg doet zonder kritisch te zijn? (Ofwel in het huidige bestel is religie en wetenschap wel verenigbaar)

Ik heb alleen de laatste pagina gelezen, dus als ik iets zeg wat al gezegd is, tik me maar op m'n vingers!

Verder ben ik compleet nieuw in de wereld van de filosofie... (M.u.v. het boek 'de wereld van Sofie' ).

Anyway. Mijn kijk op het geheel is als volgt:

Over de hele wereld zijn er, los van elkaar, verschillende godsdiensten (en bijbehorende goden) ontstaan. Al deze geloven hebben de overeenkomst dat zij een verklaring proberen te geven voor hetgeen voor het menselijk brein onverklaarbaar was (of nog steeds is). De mens heeft van nature de mogelijkheid om zich op intellectueel niveau te verwonderen over de wereld om zich heen en over zijn plaats in die wereld. Blijkbaar gaat dat gepaard met een behoefte om de wereld om zich heen te kunnen duiden en verklaren. Dit lijkt mij voort te komen aan een behoefte aan zekerheid. Angst voor het onbekende speelt 'de mens' parten en machtigen door de eeuwen heen hebben daar gebruik van gemaakt door middel van het opwerpen van een 'ziener'. Iemand die een verklaring geeft, of een invulling aan het onbekende. Dat geeft rust.

De andere behoeftebevrediger van de hang naar 'duidelijkheid', is de wetenschap. Door verklaringen aan te dragen voor de verschijnselen om ons heen, vastgelegd in tastbare bewijzen, poogt men de wereld om zich heen 'grijpbaar' te maken. Echter met elke vondst van nieuwe kennis is wellicht een aspect verklaard, maar dit roept direct weer vragen op naar diepere verklaringen.

Wetenschap en geloof/religie zijn m.i. twee verschillende vormen van bevrediging van de verklarings-/duidingsbehoefte van de mens. Daar waar het geloof/religie de vragenbehoefte afremt of zelfs stopt omdat het erop gebaseerd is dat men gelooft (denkt) dat het 'gewoon zo is', zal de wetenschap nooit 'af' zijn en steeds maar nieuwe vragen oproepen.

Het is denk ik aan de keuzevrijheid van ieder individu hoe hij/zij deze twee stromingen integreert in zijn/haar bestaan.

Op dit moment ben ik overigens bezig in een vertaling van Schopenhauer (Het nut van vrome leugens, over godsdienst), erg leuk om te lezen. Interessant ook.

Geloof omvat elk idee die iemand voor waar (correct) houd.

Ongeacht of dit idee daadwerkelijk waar is of niet. Ongeacht of deze ideeën toetsbaar zijn.

Door middel van het de wetenschappelijke methode, indien men tenminste gelooft in het idee van een gedeelde onafhankelijke realiteit en in de correctheid van de wetenschappelijke methode, kan men van een kleine categorie van ideeën vaststellen indien deze, voor zo ver onze kennis reikt, consistent zijn met elkaar consistent zijn. Deze consistentie of overeenstemmigheid noemt men dan meestal bewijs voor de correctheid van het idee. Lang niet elk idee kan getoetst worden met behulp van de wetenschappelijke methode.

Geloof (een gevoel, mentale toestand) is niet gelijk aan religie (een georganiseerde groep van gelijkdenkenden).

Sign schreef:Wetenschap is begrijpen wat we kunnen waarnemen………….

Geloof is begrijpen wat we niet kunnen waarnemen…………..

Wetenschap eindigt…….waar geloof begint…………………..

Gr. Sign

Geloof is waarheid toekennen aan dat wat niet waarneembaar of toetsbaar is.

Geloof gaat uit van aangenomen waarheden.

Religie is de naam gegeven aan de structuur die de SOA's levendig houdt, (Sociaal Overdraagbare Aannames).

Geloof eindigd waar wetenschap komt. (hiermee niet aangevende dat wetenschap waarheid brengt)

Wetenschap is begrijpen wat we kunnen waarnemen………….

Geloof is begrijpen wat we niet kunnen waarnemen…………..

Wetenschap eindigt…….waar geloof begint…………………..

Gr. Sign

Kan een/de god echter bewijzen dat hij een/de god is? Het experiment van Gideon bewijst alleen dat iemand machtig is, maar voor ons betekend machtig niet perse goddelijkheid. Of wellicht was dat in Gideon's tijd anders?

qrnlk schreef:Het is geen herhaalbaar experiment: Niemand kan dezelfde omstandigheden recreëren.

Merk op dat het als serie van experimenten wel herhaling omvat en juist omdat het resultaat zich niet herhaalde beschouwde Gideon het als bewijs voor God.

Gideon werd kennelijk voor 100% overtuigd.

Het is geen herhaalbaar experiment: Niemand kan dezelfde omstandigheden recreëren.

Merk op dat het als serie van experimenten wel herhaling omvat en juist omdat het resultaat zich niet herhaalde beschouwde Gideon het als bewijs voor God.

Vergelijk het laatste gedeelte van Richteren 6 hier eens mee.

Dit is het enige voorval in de bijbel (voor zover ik weet) wat mogelijk een experiment te noemen is.

- Op een wollen vacht is 's nachts veel dauw neergeslagen.

- Op de omringende grond is het droog gebleven

Je kunt dat niet als een echt experiment van Gideon zien.

Het is eerder een godswonder dat driemaal geschiedde.

Ik heb geen wollen vacht om ermee te experimenteren en

te proberen het gebeuren na te doen om te onderzoeken, of het gebeuren (on-)natuurlijk is.

De proef is moeilijk, omdat je de vochtigheidsgraad vd lucht niet kan regelen.

Misschien moet de proef gebeuren in een geschikte testruimte.

Lijkt me iets voor Discovery tv. (Myths ...)

Misschien kan iemand de proef zelf echt uitvoeren.

Het verschil met natuurwetenschappen en religie is, dat je bij religie geen experimenten kunt uitvoeren.

Vergelijk het laatste gedeelte van Richteren 6 hier eens mee. Merk op dat het vragen om bewijs hem niet werd aangerekend.

De overeenkomst tussen religie en wetenschap is, dat ze beide uitgaan van basisveronderstellingen.

Bij de wiskunde zijn dat axioma's; bij de natuurwetenschappen postulaten en in de religie dogma's.

Het hoofddogma is de het bestaan van God.

Uitgaande van die dogma's en definities kun je uitstekend redeneren en tot stellingen komen.

Het verschil met natuurwetenschappen en religie is, dat je bij religie geen experimenten kunt uitvoeren.

Daardoor is religie sterk verwant met filosofie.