ik zie dat er veel vragen zijn over de gevolgen van de absoluutheid van de lichtsnelheid. Maar die volgen gewoon uit de twee annnamens van de speciale relativiteitstheorie.
1. In elk met constante snelheid bewegende stelsel gelden de zelfde natuurwetten.
2. De snelheid van licht in vacuum is universeel, en is dus onafhankelijk van de beweging van de bron.
Ik kan me best voortstellen dat de tweede postulaat moeilijk te accepteren is, maar dit komt waarschijnlijk door het feit dat onze kijk op de zaak gebasseerd is op ons waarnemingen in het dagelijks leven. Als je van iemand hoort dat hij van zijn fiets is gevalen dan zie je in je hoofd een plaatje van een persoon op fiets die valt. (je begrijpt wat ik bedoel). Dit is natuurlijk niet genoeg om de postulaten van Einstein aan te nemen. Zoals Richard Feynman zei:
"The principle of science, the definition, almost, is the following: The test of
all knowledge is experiment. Experiment is the sole judge of scientific "truth."
But what is the source of knowledge? Where do the laws that are to be tested
come from? Experiment, itself, helps to produce these laws, in the sense that it
gives us hints. But also needed is imagination to create from these hints the great
generalizationsto guess at the wonderful, simple, but very strange patterns beneath them all, and then to experiment to check again whether we have made the right guess."
Een controle middel zou kunnen zijn:
"Onze atmosfeer wordt voortdurend gebombardeerd door kosmische straling. Kosmische stralen zijn deeltjes van vaak hoge energie die ons uit het heelal bereiken, o.a. (in feite voornamelijk) protonen 4.1. Deze protonen raken stikstof- of zuurstofkernen op grote hoogte, tientallen kilometers boven het aardoppervlak. We weten dat bij die botsingen o.a. muonen (symbool voor een muon: ) geproduceerd worden. We weten 4.2ook dat muonen in rust in ons laboratorium een (gemiddelde) levensduur hebben van = 2.2 s = 2.2 10-6 s. Volgens de niet-relativistische formule zou een , zelfs als het met de lichtsnelheid bewoog, slechts (gemiddeld) een afstand = 659 m afleggen. We nemen de muonen echter op het aardoppervlak waar, dus ze reizen pakweg 30 km. Dus hun levensduur, gezien door een waarnemer op aarde, is een factor 30000 / 659 groter dan de levensduur in het rustsysteem van het muon. Dus: = 30000 / 659 = 45.5 waaruit volgt = 0.9995 c. De muonen reizen dus vrijwel met de lichtsnelheid en leven dankzij de tijddilatatie lang genoeg om 30 km te overbruggen. "
laatste stuk heb ik maar gekopieerd van:
http://www.science.uva.nl/onderwijs/wns/on...tml?node22.html
Bij quantummechanica zijn er ook veel dingen die intuitief niet kloppen, maar hier geldt de zelfde redenatie. In quantummechanica heb je te maken met veel kleinere voorwerpen, en in srt met hoge snelheden, maar hier hebben we in het dagelijks leven niets mee te maken. Naja eigenlijk ligt het eraan hoe je dagelijks leven definieert, maar als we alles gaan definieren komen we niet ver. Natuur gedraagt zich toch hoe ze wil gedragen, en trekt zich niks aan van onze definities.
ik zie dat er veel vragen zijn over de gevolgen van de absoluutheid van de lichtsnelheid. Maar die volgen gewoon uit de twee annnamens van de speciale relativiteitstheorie.
1. In elk met constante snelheid bewegende stelsel gelden de zelfde natuurwetten.
2. De snelheid van licht in vacuum is universeel, en is dus onafhankelijk van de beweging van de bron.
Ik kan me best voortstellen dat de tweede postulaat moeilijk te accepteren is, maar dit komt waarschijnlijk door het feit dat onze kijk op de zaak gebasseerd is op ons waarnemingen in het dagelijks leven. Als je van iemand hoort dat hij van zijn fiets is gevalen dan zie je in je hoofd een plaatje van een persoon op fiets die valt. (je begrijpt wat ik bedoel). Dit is natuurlijk niet genoeg om de postulaten van Einstein aan te nemen. Zoals Richard Feynman zei:
"The principle of science, the definition, almost, is the following: The test of
all knowledge is experiment. Experiment is the sole judge of scientific "truth."
But what is the source of knowledge? Where do the laws that are to be tested
come from? Experiment, itself, helps to produce these laws, in the sense that it
gives us hints. But also needed is imagination to create from these hints the great
generalizationsto guess at the wonderful, simple, but very strange patterns beneath them all, and then to experiment to check again whether we have made the right guess."
Een controle middel zou kunnen zijn:
"Onze atmosfeer wordt voortdurend gebombardeerd door kosmische straling. Kosmische stralen zijn deeltjes van vaak hoge energie die ons uit het heelal bereiken, o.a. (in feite voornamelijk) protonen 4.1. Deze protonen raken stikstof- of zuurstofkernen op grote hoogte, tientallen kilometers boven het aardoppervlak. We weten dat bij die botsingen o.a. muonen (symbool voor een muon: ) geproduceerd worden. We weten 4.2ook dat muonen in rust in ons laboratorium een (gemiddelde) levensduur hebben van = 2.2 s = 2.2 10-6 s. Volgens de niet-relativistische formule zou een , zelfs als het met de lichtsnelheid bewoog, slechts (gemiddeld) een afstand = 659 m afleggen. We nemen de muonen echter op het aardoppervlak waar, dus ze reizen pakweg 30 km. Dus hun levensduur, gezien door een waarnemer op aarde, is een factor 30000 / 659 groter dan de levensduur in het rustsysteem van het muon. Dus: = 30000 / 659 = 45.5 waaruit volgt = 0.9995 c. De muonen reizen dus vrijwel met de lichtsnelheid en leven dankzij de tijddilatatie lang genoeg om 30 km te overbruggen. "
laatste stuk heb ik maar gekopieerd van: [url=http://www.science.uva.nl/onderwijs/wns/onderwijsCD/relativiteitstheorie/syllabus/jsindex.html?node22.html]http://www.science.uva.nl/onderwijs/wns/on...tml?node22.html[/url]
Bij quantummechanica zijn er ook veel dingen die intuitief niet kloppen, maar hier geldt de zelfde redenatie. In quantummechanica heb je te maken met veel kleinere voorwerpen, en in srt met hoge snelheden, maar hier hebben we in het dagelijks leven niets mee te maken. Naja eigenlijk ligt het eraan hoe je dagelijks leven definieert, maar als we alles gaan definieren komen we niet ver. Natuur gedraagt zich toch hoe ze wil gedragen, en trekt zich niks aan van onze definities.