irma Reedijk schreef:Ik zit met een enorm probleem. Ik wil dolgraag stoppen met roken. Ik heb talloze pogingen ondernomen, maar steeds mislukt het om 1 reden. Wanneer ik gestopt ben met roken, dan krijg ik heftige slaapaanvallen en dat de hele dag door. Wanneer ik rook is er niets aan de hand. Dan ben ik opgewekt, kan van alles doen, ben niet moe of wat dan ook.

Maar zodra ik stop met roken, dan val ik constant in slaap en ben verschrikkelijk lusteloos.

Ze hebben me aangeraden om nicotinekauwgom te gaan gebruiken, omdat in 1 keer stoppen dit het slaperige en lusteloze kan tegenhouden. Misschien kan mijn lichaam niet tegen cold turkey.

Wanneer ik stop heb ik geen enkel ontwenningsverschijnsel. Het is heel gemakkelijk. Maar dan komt dat slaperige en het letterlijk in slaap vallen tientallen keren per dag. Het is verschrikkelijk. Zodra ik dan een sigaret opsteek, dan is het over. Heel raar. En, zoals ik al zei, ik slaap 's nachts heel goed. Of ik nu rook of niet rook. Steeds als ik wil stoppen met roken denk ik, het is zo fijn niet meer te roken, maar ik val dan vast weer in slaap overdag en ben weer zo ontzettend lusteloos.

Ik zou graag weten hoe dit kan. Niemand schijnt hier last van te hebben en niemand kan dit fenomeen verklaren.

Ik slaap 's nachts goed. Ik heb nog nooit een slapeloze nacht gehad. Daarom is het zo vreemd dat ik overdag zo ontzettend slaperig en lusteloos ben. Ik ben naar het MHC geweest, maar heb geen last van narcolepsie of slaapapneu. Maar zodra ik gestopt ben met roken begint dat verschrikkelijk slaperige.

Is hier een verklaring voor?

albert davinci schreef:Dat was gewoon wat extra toelichting over de fysieke verslaving.

Ik heb nergens in deze topic een uitspraak gedaan over wat het grootste probleem is van de verslaving, het fysieke afkicken of de gedragswijziging/het psychische afkicken of hoe je het ook wilt noemen

Integendeel, ik heb in mijn 1ste reactie de verschillende componenten van de verslaving genoemt waaronder de gewoonte en benadrukt dat je al die componenten moet aanpakken als je kans wilt maken om te stoppen met het roken.

Ook heb ik duidelijk gesteld dat de fysiek verslaving niet als smoes gebruikt kan worden, 1 vanwege de nicotinekaugom en nicotinepleisters, 2 omdat het een kwestie van karakter is om eventjes door de zure appel heen te bijten (het duur maximaal 6 weken wat niet al te lang is).

We zijn het dus met elkaar eens dat je niet alleen naar de fysieke verslaving moet kijken en dat het mogelijk niet eens de belangrijkste component is.

Het feit dat de meeste rokers zelfs met nicotinepleister of nicotinekaugom falen in het stoppen is in dat opzicht een teken aan de wand. Het feit dat ze dan nog niet kunnen stoppen geeft aan dat voor hun de fysieke verslaving niet de enige reden is waarom ze roken. Ofdat de fysieke verslaving zwaarder weegt of minder zwaar dan de rest daar kan ik geen uitspraak over doen, het is onmogelijk om daar iets over te zeggen.

Het is voor mij zeer sterk de vraag ofdat je het fysieke en het gedrag gescheiden mag zien. Ik zie het als een éénheid. Sommigen kunnen zich succesvol verzetten tegen de fysieke verslaving (ook zonder nicotinekaugom) en door de zure appel heenbijten, sommigen niet. Waarom? Omdat het uieindelijk een beslissing is die de psyche neemt en het een gedragskeuze is. Simpel gezegd; de één heeft meer karakter dan de ander.

De fysieke afkickverschijnselen zijn één van de factoren die bepalen welke beslissing je neemt. Anderzijds heeft het gedrag weer tal van fysieke verschijnselen via de amygdala, hypothalamus enz. Lees maar eens een goed boek over de relatie tussen stress en pathologie en je begrijpt wat ik bedoel. Dat is tweerichtingsverkeer, bij positief gedrag kan je jouw neuroendocrine systeem ook positief beïnvloeden waardoor je veel minder snel ziek wordt, veel meer weerstand hebt en zelfs fysiek makkelijker kan omgaan met afkickverschijnselen van het roken.

We moeten eens stoppen met het fysieke en het gedrag/psyche apart te zien. Het is één geheel wat in een vicieuze spiraal functioneert en zo het best wordt bekeken om iemand goed te kunnen helpen. Artsen kunnen deze denkomslag bij de leek facilliteren door zelf het goede voorbeeld te geven.

Nu wordt bijvoorbeeld bij het roken de fysieke component van de verslaving als smoes gebruikt om de verantwoordelijkheid buiten zichzelf te leggen (is makkelijker dan jouw eigen verantwoordelijkheid te moeten nemen). Als je het fysieke en psychische als één geheel ziet (wat het gewoon is) dan wordt het al een stuk moeilijker om de fysieke component van de verslaving als smoes te gebruiken om de verantwoordelijkheid buiten jezelf te leggen.

Ik denk dat het belangrijkste voordeel van zo'n inhaler is dat nicotine snel wordt afgeleverd, net als bij het roken van een sigaret... zeg maar een beetje de nicotine-rush, iets dat bij kauwgom en dergelijke zal ontbreken.

Zijdelings gerelateerd leek het me ook een leuk experiment iemand een tijd lang (ontwetend) nicotinekauwgom te laten eten, en te kijken of zoiemand vervolgens naar sigaretten grijpt als de kauwgom er opeens niet meer is (of geen nicotine meer bevat). Erg ethisch is het niet, maar het is wel een aardige proef om te kijken hoe belangrijk nicotine nou eigenlijk is in rookverslaving.

ilia_ schreef:geachte,

nicotine is verslavend en schadelijk icm teer ea. sigaretten zijn dus dodelijk.

nicotine is echter het middel bij uitstek om te stoppen met roken omdat het de nicotinebehoefte vult, en vrij vlug de zin verdwijnt, door de mindere afhankelijkheid door het ontbreken van de andere stoffen.

nicotine is niet schadelijk voor de gezondheid. nicotine op zich dan.

i.

Napoleon Dynamite schreef:Mmm, ik moet je ridderlijk gelijk geven Albert Davini.

Maar ik blijf erbij dat bij roken de psychische afhankelijkheid het grootste is.  

Dus ik blijf bij mijn stelling: doorbreek de gewoontepatronen van de roker