dtech schreef:Hallo,

ik las laast een artikel over de theorie dat ons heelal niets anders is dan een emulatie van een supercomputer, en dat heeft me aan het denken gezet.

Stel, je hebt de volgende situatie: over 100 jaar kan de mens een supercomputer bouwen met genoeg rekenracht om een volledig heelal te emuleren.

Mijn vraag is: is dit niet onmogelijk omdat je dan theoretisch met een zo'n computer oneindig veel informatie tegelijkertijd kan verwerken? Ik bedoel op de volgende manier:

"Hoofduniversum" bouwt supercomputer, die Universum "A" simuleert

In A worden 10 supercomputers gebouwd, die 10 universa "B" simuleren.

In B worden 10 supercomputers gebouwd, die 10 universa "C" simuleren.

De in totaal 10^2 = 100 computers hebben allemaal dezelfde rekenkracht als de eerste computer, en zouden een programma dus ook 100 keer zo snel moeten kunnen oplossen.

Maar is dit niet een onmogelijkheid? Omdat je op deze manier dus een oneindige hoeveelheid rekenkracht tot je beschikking zou kunnen hebben met een bepaalde hoeveelheid rekenkracht :S

Om iets te simuleren heb je toch al minstens net zoveel rekenkracht nodig als de simulatie zelf kan bevatten? Althans, dat zou ik intuïtief stellen. Dan heeft het bouwen van een 'computer in een computer' weinig zin.

Stel, je hebt de volgende situatie: over 100 jaar kan de mens een supercomputer bouwen met genoeg rekenracht om een volledig heelal te emuleren.

Om iets te simuleren heb je toch al minstens net zoveel rekenkracht nodig als de simulatie zelf kan bevatten? Althans, dat zou ik intuïtief stellen. Dan heeft het bouwen van een 'computer in een computer' weinig zin.

die supercomputer bouwen is al onmogelijk,

en als je dan nog eens de toekomst zou willen voorspellen met die computer, dan heb je alle kenmerken van het heden ook nodig, dus als waarnemingsgevens, om daaruit te starten met je berekeningen.

Is hier daadwerkelijk een theorie rond? Want dit is natuurlijk een mogelijkheid, een nieuwe vorm voor het idee dat onze realiteit niet reëel is... Een beetje als "the Matrix" of Deep Thought.

Het kan nog gekker: op grond van een aanname die binnen een deel van het vakgebied voor heel plausibel doorgaat, leven wij waarschijnlijk in een computersimulatie - zeg maar zoals in de film The Matrix. Virtual reality, zo luidt de aanname, wordt kwalitatief zo snel beter, dat er een moment komt dat die voor een mens niet meer van echt te onderscheiden is. Uiteindelijk zal ook een mens, inclusief diens bewustzijn, als simulatie op een computer te implenteren zijn. Een variant is dat de bedenker van de simulatie zelfs een heuse oerknal heeft veroorzaakt, bijvoorbeeld door een van Lee Smolins zwarte gaten met een heelal erin te creëren.

.. Nog meer, maar ik wil het copyright van NWT niet nog meer schenden ..

ik las laast een artikel over de theorie dat ons heelal niets anders is dan een emulatie van een supercomputer, en dat heeft me aan het denken gezet.