Forumregels
(Middelbare) school-achtige vragen naar het forum "Huiswerk en Practica" a.u.b.
Zie eerst de Huiswerkbijsluiter

Plaats een reactie

Je mail wordt niet openbaar getoond. Het wordt enkel gebruik voor contact of notificatie vanuit het beheer.

🗨️ Wat vind jij? Stel direct je vraag of geef je mening – zonder registratie. Je reactie zet het topic weer bovenaan bij 'Laatste posts' en trekt snel nieuwe reacties aan🔥. Mocht je als vaste bezoeker willen reageren, dan kun je je ook registreren.

Bevestig dat je geen robot bent door de volgende vragen te beantwoorden.

Noor heeft 10 knikkers. Ze verliest er 4 in het gras. Hoeveel heeft ze er nog?

Antwoord: (vul een getal in)

Er zitten 5 vogels op een hek. Twee vliegen weg. Hoeveel blijven er zitten?

Antwoord: (vul een getal in)

Weergave uitklappen Voorafgaande berichten: Onderwijs en ondernemerschap?

Re: Onderwijs en ondernemerschap?

door qrnlk » za 22 sep 2007, 23:40

PY7 schreef:Tuurlijk,

Ik ben de laatste die beweert dat je alleen maar ondernemer kan worden als je ouder(s) ondernemer zijn.

Ik denk echter wel dat de kans daartoe groter is.
In elk geval zullen je ouder geen last hebben van tunnel zicht (zoals de meeste onderwijzers dat wel hebben) waarbij ze zich volledig richten het krijgen van een goede baan... pi.gif

Daarnaast zullen ze je waarschijnlijk beter kunnen leren om met geld om te gaan: Ik ken weinig ondernemers die 'paycheck-to-paycheck' leven...

Re: Onderwijs en ondernemerschap?

door PY7 » za 22 sep 2007, 23:09

Tuurlijk,

Ik ben de laatste die beweert dat je alleen maar ondernemer kan worden als je ouder(s) ondernemer zijn.

Ik denk echter wel dat de kans daartoe groter is.

Re: Onderwijs en ondernemerschap?

door qrnlk » za 22 sep 2007, 22:46

Maar die invloed kan ook van anderen komen, of ontstaan door dat je een paar negative ervaringen hebt als loonslaaf...

Re: Onderwijs en ondernemerschap?

door PY7 » za 22 sep 2007, 22:09

Je wordt niet als ondernemer geboren, maar je kunt wel beïnvloedt worden...
En als je ouders ondernemers zijn is de kans en de frequentie waarmee die beinvloeding plaats vindt veel groter pi.gif

Dus misschien zit het ondernemerschap op zichzelf niet in de genen, maar de 'mentaliteit' die nodig is om een ondernemer te worden wordt op die manier wel van generatie op generatie doorgegeven.

Re: Onderwijs en ondernemerschap?

door qrnlk » wo 19 sep 2007, 23:29

Fail Often, Fail Fast, Fail Cheap

Re: Onderwijs en ondernemerschap?

door htiduJ » wo 19 sep 2007, 22:57

Je wordt niet als ondernemer geboren, maar je kunt wel beïnvloedt worden. Wanneer jij door je ouders erg gestimuleerd bent om de uitdaging aan te gaan en risico's te nemen, wordt het voor jou makkelijker omdat je minder bang bent 'op je bek te gaan'. Júist van 'op je bek gaan' leer je heel veel. Nog fijner zou het zijn als je een persoonlijke mentor (mét ervaring) hebt, die voor zijn eigen onderneming(en) al tig maar 'op zijn bek is gegaan' en jouw voor de fouten kan behoeden.

Daarnaast, net wat QRNLK zegt; Je kijkt naar je rapport en focust je op de dingen waar je wél goed in bent. Je gebruikt je sterke kanten en dingen waar je minder goed in bent laat je door anderen doen. Een mens kan niet álles!

Zelf heb ik 1 jaar Small Business & Retailmanagement gevolgd, maar ik ben absoluut niet van mening dat het volgen van zo'n opleiding je gelijk een goede ondernemer maakt. Het is wel erg handig voor de praktische zaken die je leert. Zoals boekhouden, ondernemersplan schrijven en gespreksvaardigheden. Toch blijf ik er bij: Het ondernemerschap zit in je of niet.

Re: Onderwijs en ondernemerschap?

door qrnlk » wo 19 sep 2007, 18:46

Ondernemen leer je door fouten te maken, er van te leren en iets anders te proberen, tot dat het werkt. Volharden, volhouden, en doorgaan. Je wordt er beslist niet mee geboren, net zo min als dat er een slaaf-gen zou zijn is er ook geen ondernemers-gen.

Een ondernemer kijkt naar zijn report, negeert die ene 4. Hij probeert om van zijn 9's en 10'en meer te maken: 100, 1000. Een werknemer kijkt naar zijn report en probeert overal een 6 op te halen. Dat is voldoende immers. Dit is puur een mentaliteitskwestie die meestal door de ouders en docenten er in wordt gegoten.

Re: Onderwijs en ondernemerschap?

door Mark-H » wo 19 sep 2007, 18:15

Ondernemerschap kan je iemand niet aanleren. Dat moet je ten dele al in je hebben zitten. Je kan iemand een kapstok meegeven door de theorie mee te geven, maar het is aan de persoon zelf of iemand succesvol wordt of niet.
...
Goed ondernemerschap en risico's durven nemen moet je jezelf aanleren met de tijd. Dat kan een docent, hoe goed hij/zij ook is niet voor je doen.
hmmm. Het ondernemerschaps-gen. Ik geloof er niet in.

Ik geloof dat je geboren wordt met een potentieel, en dat het wellicht voor de een wat gemakkelijker is om bepaalde dingen aan te leren is dan voor de ander, maar dat is alles.

Iets jezelf aanleren is onbeschrijflijk moeilijk. Enige vorm van feedback of instructie (boek kan ook) lijkt me wel heel fijn, en dan noem ik het al "geleerd met hulp van een ander".

Waarschijnlijk doel jij louter op doceer-vormen waarin de student luistert en de docent uitlegt. Als dat zo is, dan ben ik het met je eens dat je bepaalde competenties niet in niveau kunt verhogen door een boek te lezen of te luisteren naar iemand (bijvoorbeeld fietsen).
En wat zeggen al die prachtige 9-ens en 10-en dan wel niet allemaal? Ik zal het zeggen, helemaal niets. Het betekent alleen dat je op het moment van je toets, tentamen of examen de stof beheerste. Als je vervolgens niets meer mee doet raak je al die kennis ook weer kwijt. en het feit dat je hoge cijfers haalt betekent niet automatisch dat je een goede arts, econoom of ondernemer wordt.
Als die 9-ens en 10-en niets betekenen, dan was de toets niet goed. Of je hebt als student je korte termijn geheugen volgepropt en bent niet dieper op de stof ingegaan om tot begripsvorming te komen.

Daarbij denk ik ook dat het naarmate een studie vordert, het steeds lastiger wordt om hoge cijfers te halen zonder begripsvorming.
En hou er ook even rekening mee dat niet iedereen even capabel is om te leren. De een leest iets 2 keer en haalt 9-ens en de ander moet zich uit de naad studeren en haalt 6-en en 7-ens. Wie is er dan beter in dit geval?
Het lijkt mij mooier om hierover geen waarde oordelen uit te spreken (beter dan). Zo krijg je ideeen als "ik ben meer waard dan jij, want mijn iq is hoger".

Ik denk dat het onderwijs systeem in nederland zich veel te eenzijdig richt op 1 leerstijl, namelijk de abstracte begripsvorming (zie bijv. kolb). De groei daarin wordt gemeten, en daar worden cijfers voor gegeven met alle minderwaardigheidsgevoelens van degenen met een andere leerstijl tot gevolg (en natuurlijk ook arrogante gedragingen van de anderen die misschien nog wel gaan denken dat ze ubermenschen zijn of nog erger: dat anderen untermenschen zijn).

Iedereen is even capabel om te leren (de een leert het een wat makkelijker, de ander leert het andere wat makkelijker), we hebben alleen niet allemaal dezelfde stijl van leren en er is wel een voorkeur in het onderwijs-systeem.

Doceren vanuit de oude stempel is heel waardevol, mits je het alleen toepast voor geschikte onderwijsleersituaties aan studenten met een leerstijl die makkelijk aansluiten op de doceerstijl.

Re: Onderwijs en ondernemerschap?

door *gast_Daniel_* » di 18 sep 2007, 19:18

Ondernemerschap kan je iemand niet aanleren. Dat moet je ten dele al in je hebben zitten. Je kan iemand een kapstok meegeven door de theorie mee te geven, maar het is aan de persoon zelf of iemand succesvol wordt of niet.
Iets wat me nog stoorde was de manier waarop sommige leerkrachten lesgeven, die doen hun tijd (50 min) en voila, gedaan. Niks of weinig enthousiasme, geen/weinig linken naar de actualiteit of recente ontwikkelingen (want de actualiteit staat niet in hun leerplan.)
Hou er ook even rekening mee dat veel docenten graag meer dipegang zouden willen geven en meer met hun vak en de acutaliteiten hierin bezig willen zijn, maar gewoonweg de ruimte en tijd niet krijgen.

Bij de invoering van de tweede fase is de administratieve last enorm toegenomen, waardoor er tijdsdruk ontstaat. En in de tweede fase is een docent alleen nog maar ter begeleiding, want een leerling wordt geacht zelfwerkzaam te zijn.

Daarnaast is het toegenomen aantal vakken waarin eindexamen wordt gedaan nou niet bepaald gunstig voor de diepgang.
Om in de diepte te kunnen heb je een brede basis nodig, dus het is zowel in de breedte als in de diepte. Denk aan het bouwen van een piramide, dat luikt je niet zonder een brede basis. Als je hoger (dieper) wil zul je eerst de basis moeten uitbreiden. Zo is het ook met kennis.
Ben ik het mee eens. Maar waren hier de brugklasjaren niet voor ontwikkelt???? In de brugklas kreeg je alle vakken en werd de basis gelegd voor je ontwikkeling. In de latere jaren kom je vakken laten vallen en werd er bij de gekozen vakken meer diepgang aangebracht tot aan je eindexamen. Vakken zoals scheikunde en natuurkunde bijv kan je niet opsplitsen in een 1 en 2 categorie.

Wat is er toch mis met dit systeem dat het verandert moest worden?
Ik maak mij persoonlijk eerder druk hoe men de dag verdeeld in uren. Serieus een onderwerp onder de knie krijgen kost tijd, als je nu elk uur een totaal ander onderwerp krijgt vergeet je 99% van wat je het uur er voor had moeten leren. Schaf die verdeling in vakken af en onderwijs in blokken van minimaal 4 weken een enkel onderwerp met een passende diepgang.
Zo wordt het zoals ook door anderen gezegd op de universiteiten toegepast. Maar maakt het iets uit? NEE, het maakt geen klap uit. Voorbeeld: Aan het begin van het jaar kirjg je een blok van 6 weken Frans, denk je dan echt dat je aan het einde van het schooljaar nog weet wat je geleerd hebt? Ik denk het niet.

Het is beter om er over een langere periode regelmatig mee bezig te zijn, dan een korte periode heel intensief.
Vooral onze cultuur van 6'jes; "Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg"; Het actief ondermijnen van iedereen die beter wil doen dan "goed genoeg" of niet tevreden is met "goed genoeg". Dat we liever hebben dat iemand overal een 6 op krijgt dan overal een 9 en 10 met op een enkel vak een 5 (op levensbeschouwing bijvoorbeeld).
En wat zeggen al die prachtige 9-ens en 10-en dan wel niet allemaal? Ik zal het zeggen, helemaal niets. Het betekent alleen dat je op het moment van je toets, tentamen of examen de stof beheerste. Als je vervolgens niets meer mee doet raak je al die kennis ook weer kwijt. en het feit dat je hoge cijfers haalt betekent niet automatisch dat je een goede arts, econoom of ondernemer wordt.

En hou er ook even rekening mee dat niet iedereen even capabel is om te leren. De een leest iets 2 keer en haalt 9-ens en de ander moet zich uit de naad studeren en haalt 6-en en 7-ens. Wie is er dan beter in dit geval?
Veel docenten zijn inderdaad erg risicomijdend, net als de meeste ouders. Ik heb ook de indruk dat de meeste ambtenaren en zelfs politici dat ook zijn. Ik zou niet zo 1.2.3 een manier kunnen bedenken om dit gebrek aan moed op te lossen. Het vereist een cultuur omslag.
Ben het eens met het feit dat het een verandering van mentaliteit nodig heeft i.p.v veranderingen in het onderwijs.

Goed ondernemerschap en risico's durven nemen moet je jezelf aanleren met de tijd. Dat kan een docent, hoe goed hij/zij ook is niet voor je doen.

Wat wel een feit is, is dat als je investeert in kwalitatief goed onderwijs, je je kenniseconomie beter ontwikkelt en zo creeer je ook een beter klimaat voor ondernemers.

Dus terug naar het onderwijs van vroeger, laat de docent weer docent zijn ipv begeleider of veredelde secretaresse zoals de heer Fortuyn al aangaf. En inversteer in de kwaliteit. Onderwijs is een groot goed.

en wat die algemene ontwikkeling betreft: Er bestaat ook nog zoiets als de ouders. Ouders moeten ook weer meer betrokken worden bij hun kinderen.

Re: Onderwijs en ondernemerschap?

door Mark-H » di 18 sep 2007, 17:39

Ik had eens een docent die (in 2000) unix vergeleek met "modernere" besturingssystemen zoals MS-Dos en OS/2.... Het is soms erg triest.
Aangezien er in dit topic schijnbaar nog geen enkele onderwijsgever zich gemeld heeft: laat ik de eerste zijn :D

Ik heb onderwijs gegeven op een middelbare school, bij de Marine, en nu op een hogeschool. Dat doe ik part time, want ik ben daarnaast al een paar jaar ondernemer. Daarnaast studeer ik onderwijskunde, vandaar dat dit topic me sowieso interesseert.

De algemene teneur is de teleurstelling over de begeleiding bij het genoten onderwijs, zo komt het op mij over. Dat is helaas bij mij niet veel anders. Toch heb ik ook zo mijn positieve voorbeelden, en natuurlijk probeer ik daar zelf ook eentje van te zijn en blijven.

Ik geniet met volle teugen van het geven van onderwijs, en ik denk dat er velen met mij zijn die er hetzelfde over denken. Misschien te weinig, en de oorzaak daarvan zoek ik in de status (en waardering) verlaging van het beroep zelf.

Ik geef zelf ook studieloopbaan coaching. Een van de grote onderdelen daarin is zelfsturing (ook planning). Twee competenties die van onschatbare waarde zijn voor zelfstandig ondernemers. Die lessen worden het meest gewaardeerd door studenten en daar geniet ik ook het meest van.

Ik denk niet dat ondernemerschap in het bloed zit of cultuurgebonden is. Ik denk dat het een kwestie is van competentie ontwikkeling. Dat is dus wat er in mijn ogen aan gedaan moet worden. Direct aan het begin van een opleiding beginnen met het vergroten van de competentie zelfsturing. En dat is m.i. niet alleen goed voor zelfstandigheid, maar ook voor verantwoordelijkheidsgevoel en welbevinden.

Re: Onderwijs en ondernemerschap?

door qrnlk » ma 27 aug 2007, 19:00

(excuus, ik bedoelde eindexamens. My bad)

Re: Onderwijs en ondernemerschap?

door Benm » ma 27 aug 2007, 17:57

Tentamens zijn overigens vrij waardeloos als maatstaf voor kennis. Als iemand niet de gewoonte heeft om vragen te stellen, om onderzoek te doen, om te lezen en te schrijven dan kun je wel een moment opname maken waarin hij het beheerst maar hij is niet gewend om er iets mee te doen.


Je moet natuurlijk wel de voortgang een beetje volgen, en praktische toetsingscriteria hebben om te bepalen of iemand een opleiding waardig heeft afgerond. Maar tentamens hoeven zich echt niet te beperken tot feitenkennis, ook inzicht en methodologie zijn ermee vast te stellen. Wat dat betreft heb ik een aantal tentamens gehad waar je gewoon het boek bij mocht meenemen, maar dat bleken niet de gemakkelijkste te zijn.

Re: Onderwijs en ondernemerschap?

door qrnlk » ma 27 aug 2007, 17:09

Gelukkig is dit niet het merendeel van de leerkrachten dat ik hier beschrijf, maar toch, heb maar eens pech en je hebt zoiemand voor een wetenschapsvak...
Ik had eens een docent die (in 2000) unix vergeleek met "modernere" besturingssystemen zoals MS-Dos en OS/2.... Het is soms erg triest.

Re: Onderwijs en ondernemerschap?

door PY7 » ma 27 aug 2007, 17:05

Iets wat me nog stoorde was de manier waarop sommige leerkrachten lesgeven, die doen hun tijd (50 min) en voila, gedaan.

Niks of weinig enthousiasme, geen/weinig linken naar de actualiteit of recente ontwikkelingen (want de actualiteit staat niet in hun leerplan.)

Tot mijn grote spijt heb ik soms moeten vaststellen dat de leerkracht in questie de recente ontwikkelingen in zijn/haar vakgebied al een tijd niet meer volgde ...

Ik ben akkoord dat je op een bepaalde termijn een bepaald stuk leerstof moet gezien hebben maar ik vind toch dat leerkrachten een stukje van hun les zouden moeten voorzien voor hun vak in het licht van de actualiteit en/of praktijk

Gelukkig is dit niet het merendeel van de leerkrachten dat ik hier beschrijf, maar toch, heb maar eens pech en je hebt zoiemand voor een wetenschapsvak...

Re: Onderwijs en ondernemerschap?

door qrnlk » ma 27 aug 2007, 16:58

Sowieso is de trend in middelbaar onderwijs meer naar breder dan naar diepere kennis toe, de verandering waarbij mensen in nog meer vakken examen moeten afleggen is daar wel bewijs van.
Ik snap niet waarom mensen denken dat dit een of/of situatie is.

Om in de diepte te kunnen heb je een brede basis nodig, dus het is zowel in de breedte als in de diepte. Denk aan het bouwen van een piramide, dat luikt je niet zonder een brede basis. Als je hoger (dieper) wil zul je eerst de basis moeten uitbreiden. Zo is het ook met kennis.

Breedte zonder diepte levert mensen op die overal net te weinig van weten om nuttig te zijn, net genoeg om gevaarlijk te zijn, en te veel om nog iets te kunnen/willen leren. (Want ze hebben geleerd om oppervlakkige kennis te hebben en herkennen diepe kennis niet eens... "de details" vinden ze saai.)

Tentamens zijn overigens vrij waardeloos als maatstaf voor kennis. Als iemand niet de gewoonte heeft om vragen te stellen, om onderzoek te doen, om te lezen en te schrijven dan kun je wel een moment opname maken waarin hij het beheerst maar hij is niet gewend om er iets mee te doen. Binnen de kortste keren is hij het allemaal weer kwijt. Je kunt beter kijken naar de gewoonten die men ontwikkeld heeft.
Naar mijn mening geen goede ontwikkeling, ik denk dat nuttiger dat men leert HOE je iets specifieks tot op grote diepte kunt begrijpen. De opgedane kennis is dan misschien niet direct van praktisch nut, maar het stelt je beter in staat iets anders ook in diepte te bevatten.
Inderdaad. Leren Leren en maak een gewoonte van leren.
Ik denk dat dit ook wel doorwerkt in de latere keuze om niet te gaan ondernemen: Ondernemen is intrinsiek riskant, maar vereist bovenal dat je erg goed bent in tenminste 1 ding... want zeg zelf, wie neemt nou diensten af bij iemand die overal-een-beetje, maar nergens veel verstand van heeft?
Inderdaad. Kennis die je ontbreekt kun je tenminste inkopen en je weet er genoeg van om te kunnen beoordelen wie het het beste doet.