[quote]Ik denk dat dat 'ergs' wel mee valt. Je zult gedurende het doen van die dingen ook weer nieuwe dingen tegenkomen die je wilt doen. Zo blijf je bezig en houdt je waarschijnlijk altijd wel dingen die je niet gedaan hebt tijdens je leven.[/quote]

Dat stond niet in de titel, hij wil dat bereiken en niets anders.

Jij verandert het dat hij gewoon veel wil behalen, das niet hetzelfde.

[quote]Ik ben zo oud om te weten dat het niet om de eindbestemming gaat, maar over hoe je er komt.[/quote]

Moet je nagaan dat ik hetzelfde al besef, maar dat ik net zo oud ben als de topicstarter (16 dus) :D Internetten is zo slecht nog niet :D

[quote]Ik kan de topic starter natuurlijk vragen wat hij gaat doen als hij aan al deze punten voldoet voor dat hij 60 is, maar ik ben bang dat ik hem aan zet tot iets ergs.[/quote]

Ik denk dat dat 'ergs' wel mee valt. Je zult gedurende het doen van die dingen ook weer nieuwe dingen tegenkomen die je wilt doen. Zo blijf je bezig en houdt je waarschijnlijk altijd wel dingen die je niet gedaan hebt tijdens je leven.

Tja, ik heb alleen maar voor ogen te proberen zo gelukkig mogelijk te zijn in het leven. (Lame!!)

Daar komt dan wel bij kijken dat ik net zoals Rov probeer de Natuurkunde zo ver mogelijk te doorgronden, ook zal ik proberen met linux te spelen etc. etc. maar alleen omdat ik het leuk vin.

Ik ben zo oud om te weten dat het niet om de eindbestemming gaat, maar over hoe je er komt.

Ik kan de topic starter natuurlijk vragen wat hij gaat doen als hij aan al deze punten voldoet voor dat hij 60 is, maar ik ben bang dat ik hem aan zet tot iets ergs.

En het ergste is, het is een zichzelf versterkend proces.....................

Hmm, ambitieuze mensen hier... Ik heb dat precies niet. Momenteel is mijn enige ambitie om de natuurkunde zo ver als het kan te doorgronden en daarna hopelijk een job zoeken waarbij ik dat diploma moet gebruiken. Dan zou ik gewoon willen samenwonen met mijn vriendin en het standaard "huis, tuin, gezin" leven leiden. Als ik dat kan bereiken zou ik al een heel gelukkig mens zijn, natuurlijk heb ik ook kleine dromen maar ik zou mijn leven even geslaagd vinden moest ik die niet verwezelijken.

Haha, mooie laatste regels zo voor het slapen gaan. Maar ik ben ook zo iemand; ik zei het laatst nog tegen iemand:

ik zou na mijn studie natuurkunde nog op zijn minst de studies wiskunde, scheikunde, geneeskunde, filosofie, nederlands, frans (en andere talen), informatica en theologie doen. Daarnaast heb ik nog een ellenlange lijst boeken die ik gelezen wil hebben en films die ik gezien wil hebben.

Bij mij gaat het dus meer om kennis, dan om bepaalde activiteiten (maan wandelen, alhoewel me dat ook wel gaaf lijkt haha).

Als ik dat aan iemand vertel gebruik ik doorgaans de term [i]homo universalis[/i], maar polymath is ook een mooie.

Toch ontzettend jammer dat een mensenleven bij lange na niet genoeg is daarvoor. Al vraag ik me af hoeveel een mens geleerd kan krijgen als hij daartoe alles inzet. Dus al heeel vroeg beginnen en optimale omstandigheden creeëren. (over de gezondheid daarvan laten we het niet hebben).

Op zich is het wel goed om je voor de geest te houden dat er weinig tijd is. Een dag is zo voorbij. Het zorgt er voor dat je leeft met een zeker mate van dringendheid die er dan voor zorgt dat actief blijft: Geen toeschouwer maar deelnemer.

Met elke dag krijg je ongeveer 86400 seconden... Je krijgt ze maar 1 keer, als ze weg zijn ben je een dag ouder, waar tegen je ze hebt ingeruild kan het beter maar waard geweest zijn.

Elke dag krijg je de kans om je zelf op nieuw uit te vinden.

Je gaat niet naar bed om uit te rusten van de dag die voorbij is, nee: Je gaat slapen om je voor te breiden op de glorieuze dag die komen gaat!

Ik denk het wel. Als je twee dingen, zeg A en B, allebei wilt doen, maar A nog net wat meer dan B, dan zul je bij A zeker ervan genieten. Ikzelf zou dat denk bij B ook wel, tenzij er teveel niet uitvoerbare dingen met een grote wil om te doen zijn dan dat er dingen zijn die je wel doet, maar iets minder de wil om het te doen. (Is het nog te volgen? :D )

Filosofische overdenking vóór het slapen gaan:

als je steeds gestressd bezig bent met wat je allemaal niet kan doen, geniet je dan nog van wat je wel kan doen?

:D

Ook mij kun je aan het lijstje toevoegen. Niet dat ik nu kan zeggen wat ik allemaal wil doen, maar ik weet wel dat ik waarschijnlijk nooit alles zal doen wat ik wil doen. Maarja, daarvoor worden keuzes gemaakt.

Mijn lijst wordt elk jaar langer.

Polymath? [url=http://en.wikipedia.org/wiki/Pantomath]Pantomath[/url]!

Ambities, hecht er niet téveel waarde aan :D Ik behoor ook wel tot die groep die dat dolgraag wilt (nummer 4 dus, qrnlk had iets sneller gepost :D ), ik wil ook op de maan lopen, de werking van evolutie compleet doorgronden, door de ruimte reizen etc etc. Besef dat niet alles kan, hoe graag je het ook wilt. Sommige zeggen wel eens dat het vaak niet om het doel, maar om de reis zelf gaat. Probeer je leven niet teveel te laten controleren van wat je wilt in je leven, probeer het leven zelf niet te vergeten anders kun je zóveel missen. Carpe diem quam minimum credula postero, oftewel: Pluk de dag, vertrouw zo weinig mogelijk op die van morgen. Straks kom je erachter dat je door al je wensen na gejaagt te hebben, je zoveel gemist hebt.

We zijn met twee. Mijn lijstje van dingen die ik hoop te verwezenlijken is minstens 3 keer zo lang en soms word ik inderdaad een beetje moedeloos wanneer ik merk dat ik nooit al die dingen zal kunnen doen.

De laatste tijd krijg ik steeds meer het idee dat mijn leven niet lang genoeg zal zijn om alles toe doen. Ik ben nu 16 jaar en ik heb nog de volgende ambities:

[list]

[*]De volledige werken van Shakespeare lezen

[*]Nietzsche en Homerus lezen

[*]Mij verdiepen in de psychiatrie

[*]Begrijpen hoe het immuunsysteem werkt in alle details

[*]Minstens 1 project op SOurceForge oprichten, volledig afwerken, en 1 miljoen keer gedownload krijgen

[*]De kernel van Linux volledig bestuderen en compléét aan mijn wensen aanpassen

[*]Op de maan wandelen

[*]Minstens 10 webcomics volledig uitlezen.
[/list]

Aangenomen dat ik nog ongeveer 60 jaar van een voldoend deel van mijn intellectuele capaciteiten kan genieten, zal ik véél te weinig tijd hebben.

Het maakt me een beetje moedeloos maar ook zeer onder de indruk dat ik nooit zelfs maar een promille van de menselijke kennis tot me zal kunnen laten doordringen.

Ik hoop dat ik op mijn oudere dag een [url=http://en.wikipedia.org/wiki/Polymath]polymath[/url] kan worden, zoals een van mijn zeer gerespecteerde leraren (rare ambitie voor een puber).

Heeft niemand anders nooit dat gevoel of ben ik de enige weirdo?

PS: Het maakt me niet depressief hoor, integendeel ik krijg er juist zo'n prettige gevoel van verwondering en ontzag voor wat wij vergaard hebben op deze blauwe knikker van. Zo een beetje als wanneer ik naar het heelal kijk.