door Benedict Broere » vr 02 nov 2007, 13:05
Dag Franco,
Mythen, religies en grote filosofische systemen (Grote Verhalen) zijn ontstaan in het zoeken naar antwoorden op diepe existentiële vragen, bijvoorbeeld: Waar kom ik vandaan? Waar komt de wereld vandaan? Wat is de diepere aard van die wereld? Waar ga ik naar toe als ik sterf? Wat is de zin van deze wereld? Waar is deze wereld mee bezig? Wat is mijn bestemming in die wereld? Wat is mijn zin van bestaan? Hoe moet ik handelen? Wat is goed? Wat is kwaad? Wat is het goede leven? Wat kan ik weten? Hoe ontstaat kennis? Enzovoort.
Wetenschap kan slechts in zoverre een bijdrage geven aan het beantwoorden van deze vragen, dat het in haar onderzoek van de onderzoekbare delen van de werkelijkheid, inzichten aandraagt betreffende die delen van de werkelijkheid. Het kan dus de samenstelling en ontwikkeling onderzoeken van de fysische, chemische en biologische werkelijkheid. Het kan de menselijke psyche onderzoeken en het samenleven van mensen. Het kan de hele geschiedenis van de mensheid in kaart brengen, en uitspraken doen over de psychologische, sociale en geografische achtergrond van de ontwikkeling van de culturen. Enzovoort. Maar zij kan niet werkelijk tegemoet komen aan die vragen, omdat wij nu eenmaal geen absoluut zicht hebben op die werkelijkheid waar wij deel van zijn.
Om die reden moeten wij leren leven met een grote pluraliteit aan wereldbeschouwing. Wat betekent dat we vooral heel pragmatisch moeten zoeken naar een vorm van samenleven op deze planeet, die vreedzaam en duurzaam is ongeacht deze pluraliteit in wereldbeschouwing. Want het alternatief is bekend: oorlogen, terreur, een stervende natuur.
Franco,
Ik ben het dus niet eens met je NAMEN-concept. Als je dat werkelijk meent, dan graag verwijzing naar antropologen, historici, enzovoort.
En ook algemene zekerheid over de diepere aard van het bestaan krijg je met nog geen honderd studaxen voor elkaar. In nog geen duizend jaar.
één mens- en wereldbeschouwing ? Het is natuurlijk een waarheid als een koe dat er één mens is die moet proberen zijn draai te vinden in dit ene universum (het concept van multiversa laat ik maar even achterwege), te beginnen op deze planeet. Maar die mens manifesteert zich in een ongelooflijke diversiteit. En zeker die moderne, nogal individualistisch ingestelde mens, laat zich niet meer in een bepaald wereldbeschouwelijk stramien persen. En als daar nog bij komt dat het in wetenschappelijke zin onmogelijk is iets met zekerheid te zeggen in wereldbeschouwelijke zin, dan kun je dat één mens- en wereldbeschouwing wel vergeten. Exit Grote Verhalen. En o ja, dat Economisch Verhaal, de mens als Homo Consumens, en de wereld als domein van Exploitatie en Recreatie. Het lijkt een wereldbeschouwing die ons via eindeloze hoeveelheden reclame door marketingpsychologen wordt opgedrongen. Maar of we daar nu zo happy van worden.
Een nieuw Groot Verhaal is wel mogelijk, maar dan in beperkte zin, bescheiden, op basis van vooral wetenschap, pragmatisch, en een verklaring gevend voor waar in het algemeen Grote Verhalen vandaan komen. Dus alweer: antropologen, historici, psychologen, enzovoort.
Dag Franco,
Mythen, religies en grote filosofische systemen (Grote Verhalen) zijn ontstaan in het zoeken naar antwoorden op diepe existentiële vragen, bijvoorbeeld: Waar kom ik vandaan? Waar komt de wereld vandaan? Wat is de diepere aard van die wereld? Waar ga ik naar toe als ik sterf? Wat is de zin van deze wereld? Waar is deze wereld mee bezig? Wat is mijn bestemming in die wereld? Wat is mijn zin van bestaan? Hoe moet ik handelen? Wat is goed? Wat is kwaad? Wat is het goede leven? Wat kan ik weten? Hoe ontstaat kennis? Enzovoort.
Wetenschap kan slechts in zoverre een bijdrage geven aan het beantwoorden van deze vragen, dat het in haar onderzoek van de onderzoekbare delen van de werkelijkheid, inzichten aandraagt betreffende die delen van de werkelijkheid. Het kan dus de samenstelling en ontwikkeling onderzoeken van de fysische, chemische en biologische werkelijkheid. Het kan de menselijke psyche onderzoeken en het samenleven van mensen. Het kan de hele geschiedenis van de mensheid in kaart brengen, en uitspraken doen over de psychologische, sociale en geografische achtergrond van de ontwikkeling van de culturen. Enzovoort. Maar zij kan niet werkelijk tegemoet komen aan die vragen, omdat wij nu eenmaal geen absoluut zicht hebben op die werkelijkheid waar wij deel van zijn.
Om die reden moeten wij leren leven met een grote pluraliteit aan wereldbeschouwing. Wat betekent dat we vooral heel pragmatisch moeten zoeken naar een vorm van samenleven op deze planeet, die vreedzaam en duurzaam is ongeacht deze pluraliteit in wereldbeschouwing. Want het alternatief is bekend: oorlogen, terreur, een stervende natuur.
Franco,
Ik ben het dus niet eens met je NAMEN-concept. Als je dat werkelijk meent, dan graag verwijzing naar antropologen, historici, enzovoort.
En ook algemene zekerheid over de diepere aard van het bestaan krijg je met nog geen honderd studaxen voor elkaar. In nog geen duizend jaar.
één mens- en wereldbeschouwing ? Het is natuurlijk een waarheid als een koe dat er één mens is die moet proberen zijn draai te vinden in dit ene universum (het concept van multiversa laat ik maar even achterwege), te beginnen op deze planeet. Maar die mens manifesteert zich in een ongelooflijke diversiteit. En zeker die moderne, nogal individualistisch ingestelde mens, laat zich niet meer in een bepaald wereldbeschouwelijk stramien persen. En als daar nog bij komt dat het in wetenschappelijke zin onmogelijk is iets met zekerheid te zeggen in wereldbeschouwelijke zin, dan kun je dat één mens- en wereldbeschouwing wel vergeten. Exit Grote Verhalen. En o ja, dat Economisch Verhaal, de mens als Homo Consumens, en de wereld als domein van Exploitatie en Recreatie. Het lijkt een wereldbeschouwing die ons via eindeloze hoeveelheden reclame door marketingpsychologen wordt opgedrongen. Maar of we daar nu zo happy van worden.
Een nieuw Groot Verhaal is wel mogelijk, maar dan in beperkte zin, bescheiden, op basis van vooral wetenschap, pragmatisch, en een verklaring gevend voor waar in het algemeen Grote Verhalen vandaan komen. Dus alweer: antropologen, historici, psychologen, enzovoort.
