Welbeschouwd is ook "angst voor het onbekende" een vorm van angst, en die is dan weer instinctief.

Is angst voor het onbekende niet een van 'onze' grootste angsten. Juist als ellende iets bekend is 'verdragen of doorstaan' mensen het. Is het onbekend zijn ze er bang voor.

Henriette

Steve schreef:Angst is volgens mij niets meer dan een gedachtegang in de negatieve zin van het woord.

er word een onprettig gevoel bij gehaald uit het verleden en de angst is compleet.

Wegnemen van angsten is het veranderen van gedachten en de confrontatie aan gaan met hetgeen waar je angst voor hebt.

ga het dus nooit uit de weg maar benader het en plaats de ervaring in een nieuw positief daglicht

Het feit dat de angst verholpen kan worden door de confrontatie ermee aan te gaan wil nog niet zeggen dat alle vormen van angst voortkomen uit een negatieve gedachtegang op basis van het verleden. Zoals al eerder besproken zijn er ook angsten te verzinnen waarbij degene die die angst voelt nog nooit eerder met een bepaald fenomeen in aanraking is gekomen. Welbeschouwd is ook "angst voor het onbekende" een vorm van angst, en die is dan weer instinctief.

Angst is volgens mij niets meer dan een gedachtegang in de negatieve zin van het woord.

er word een onprettig gevoel bij gehaald uit het verleden en de angst is compleet.

Wegnemen van angsten is het veranderen van gedachten en de confrontatie aan gaan met hetgeen waar je angst voor hebt.

ga het dus nooit uit de weg maar benader het en plaats de ervaring in een nieuw positief daglicht

Anonymous schreef:evolutionair kan je natuurlijk heel goed verklaren waarom mensen bang zijn voor de dood -- dat is natuurlijk gewoon een selectiemechanisme (net zoals onvruchtbaarheid, dat is ook niet erfelijk). Mensen die niet bang zijn voor de door doen misschien domme dingen, gaan eerder dood, krijgen in ieder geval minder nakomelingen, geven hun gebrek aan angst voor de dood dus in mindere mate door. Wat ertoe leidt dat hele populaties bang zijn voor de dood; men streeft immers naar overleven.

Angst voor andere zaken (hoogtevrees, spinnen, you name it); neem aan dat een aantal van die zaken de eigen sterfelijkheid dichterbij brengt (grote hoogten, slangebeten, enzovoort); die zijn dus heel functioneel én weer evolutionair te verklaren. Andere typen angst (overgeven) zijn inderdaad wat raar, maar (voor zover die zijn aangeleerd/geconditioneerd) daar bestaan prima therapieen voor -- wat je aanleert, kan je meestal ook weer afleren. Weer andere angsten (afgaan in het openbaar) kan je toch weer duiden in een evolutionair kader: als anderen me een sukkel vinden, ben ik vermoedelijk minder populair bij het andere geslacht > minder kans op voortplanting! Klinkt allemaal misschien speculatief, maar is wel gebaseerd op respectabele psychologische theorievorming. Kortom, angst is vaak functioneel; voor zover functioneel, gewoonlijk gemakkelijk in verband te brengen met een evolutionair perspectief; voor zover niet functioneel: bezoek eens een psycholoog.

U hebt volkomen gelijk! Dit is het compleetste antwoord op de vraag.

Mensen moeten zich trouwens afvragen wat het evolutionaire belang is van emoties: te situeren in het overleven bij levensbedreigende situaties en regulatie van sociale interacties en posities.

Voor de rest zou ik willen vragen dat we het dus hier op verder bouwen en niet verder gaan in de richting van "Ik denk er zo over..".

Hey,

angst ligt aan jezelf...

het hangt van bepaalde dingen af

want de een is sterk en de ander niet.

hangt ook af van welke leeftijd

ben een keer bijna verdronken --- niet bang voor aater

wel voor overgeven

evolutionair kan je natuurlijk heel goed verklaren waarom mensen bang zijn voor de dood -- dat is natuurlijk gewoon een selectiemechanisme (net zoals onvruchtbaarheid, dat is ook niet erfelijk). Mensen die niet bang zijn voor de door doen misschien domme dingen, gaan eerder dood, krijgen in ieder geval minder nakomelingen, geven hun gebrek aan angst voor de dood dus in mindere mate door. Wat ertoe leidt dat hele populaties bang zijn voor de dood; men streeft immers naar overleven.

Angst voor andere zaken (hoogtevrees, spinnen, you name it); neem aan dat een aantal van die zaken de eigen sterfelijkheid dichterbij brengt (grote hoogten, slangebeten, enzovoort); die zijn dus heel functioneel én weer evolutionair te verklaren. Andere typen angst (overgeven) zijn inderdaad wat raar, maar (voor zover die zijn aangeleerd/geconditioneerd) daar bestaan prima therapieen voor -- wat je aanleert, kan je meestal ook weer afleren. Weer andere angsten (afgaan in het openbaar) kan je toch weer duiden in een evolutionair kader: als anderen me een sukkel vinden, ben ik vermoedelijk minder populair bij het andere geslacht > minder kans op voortplanting! Klinkt allemaal misschien speculatief, maar is wel gebaseerd op respectabele psychologische theorievorming. Kortom, angst is vaak functioneel; voor zover functioneel, gewoonlijk gemakkelijk in verband te brengen met een evolutionair perspectief; voor zover niet functioneel: bezoek eens een psycholoog.

Ik denk dat je jezelf ook een angst kan 'aanpraten'..

Tuurlijk dan wordt de stimuli op zich aversief.

En moet het niet meer geassociërd worden met bijvoorbeeld, pijn.

Ik denk dat je jezelf ook een angst kan 'aanpraten'..

angst is vooral het resultaat van leerprocessen.

(er zijn interessante onderzoeken naar gedaan op neuronaal niveau via single electron neuron recording)

http://serendip.brynmawr.edu/bb/neuro/neur...per2/Holt2.html

http://www.benbest.com/science/anatmind/anatmd9.html

http://www.schoenbaumlab.org/pdfs/1938.pdf

Angst is een samenloop van omstandigheden die vanuit de hersenen aangewakkerd word doordat de gevoelens die daar bij horen in mallaise zijn geraakt. Dus het een sluit het ander niet uit.

Hersenspinsels of niet want je praat deze angst jezelf aan. Bijvoorbeeld je bent in een bedreigende situatie dan giert de adreline door je lijf vervolgens gaan je hersenen als een gek aan het werk en worden overprikkeld en de gevoelens die daar bij horen raken in paniek en dan wordt angst geboren want je ziet ineens wat er eventueel kan gebeuren of wat er al is gebeurt komt weer boven doordat je bijvoorbeeld iets singaleert dat bekend is en dat was geen prettige situatie.

Liefs Ingrid

Anonymous schreef:Wat ik dus wel vreemd vind is dat ik nu dus angst heb ontwikkeld voor het donker, terwijl ik me altijd op m'n gemak heb gevoeld 's nachts.

Ik denk dat het door onze oer-instincten komt in mijn geval.

Wat denken jullie?

Hoe bedoel je met oer-instincten. Ik denk wel wat je bedoel, zou je eens nader kunnen motiveren?

Een mogelijk oorzaak voor angst kan gevonden worden in het overlevingsmechanisme van levende soorten. Angst is een waarschuwingselement. Zie het als een verborgen zintuig, die bij andere levende soorten nog goed zijn ontwikkeld.   Angt is ter bescherming van....

Dit komt wel overeen met wat ik denk. Leuk voorbeeld misschien om de hersens over te breken is mijn eigen ervaring.

Ik ben voor mijn stage 4 maanden in de tropen geweest, waar ik heel erg teruggezet ben op natuurlijke ritmes, met name dag/nacht-ritme (instinct).

Nu ben ik twee maanden terug en heb ik nog steeds moeite met in het donker functioneren. Zelfs als de lichten in de trein uit zijn als we een tunnel in rijden, voel ik opgejaagd en bang.

Ik denk dat dit te maken heeft met dat het onveilig was in het donker tijdens mijn stage en dus altijd op mijn hoede moest zijn (overlevingsmechanisme).

Wat ik dus wel vreemd vind is dat ik nu dus angst heb ontwikkeld voor het donker, terwijl ik me altijd op m'n gemak heb gevoeld 's nachts.

Ik denk dat het door onze oer-instincten komt in mijn geval.

Wat denken jullie?

Beste Blondiaatjuh,

Lees eventjes mijn uitleg, tracht daar eens over na te denken.

(los van alles)

Ik denk meer dat angst iets is wat in je gedachten afspeelt.. iets wat je hebt mee gemaakt of iets wat je gewoon qua uiterlijk eng vindt.. zoals bijvoorbeeld dat veel mensen bang zijn voor spinnen.. het uiterlijk is heel eng(vinden ze.. ik ook.. maar ben over t algemeen niet bang voor ze) die mega kaken enzo... maar als je er over denkt, ze doen niets! maar de meeste mensen geloven dat niet.. kijk.. ik heb t dan niet zo op al die vogelspinnen enzo, maar verder vind ik al die kleine spinnetjes niet eng.. die ene zonder dodelijk(voor mensen) gif.. of die niet zomaar bijten. Maar bijvoorbeeld, als een volwassene als kind is gebeten door een hond, en het zich herrinert, krijgt een volwassene angsten voor de hond.. ook op latere leeftijd.. dit is over t algemeen neem ik aan wel bekend, maar ja, instinct.. euhm.. k weet niet echt of t daar mee te maken heeft, ik denk het niet.. want de mens die gaat niet meer af op z'n instinct..(de meeste:)) Het zit 'm meer tussen z'n oren, maar eigenlijk is angst nog zo slecht niet!

STEL!!

Je staat vlak voor een ravijn met een boomstam er over heen; je wilt naar de overkant

je doet:

A: gaat er met gemak overheen eventueel rennend, je bent nergens bang voor

B: je gaat er bang en vasthoudend aan de boomstam over het ravijn heen, je bent bang om te vallen.

in geval;

A: je hebt kans de dood in te vallen.

B: je hebt kans om te vallen.. maar die is toch wel heel klein.

Het zijn eigenlijk meer dingen die jij ergens van vind denk ik, of je iets eng vind of niet.. je moet gewoon ergens bang voor zijn.. er moet toch sensatie in t leven zijn? je zou nooit schrikken, geen genot van griezelfilms.. je leven zou heel saai zijn.. wat is er zo erg aan angsten?

Angsten voor geel, ligt er aan wat diegene gedaan heeft.. in die stelling... tja kinderen vallen nu eenmaal.. en kun je nagaan als je als kind nooit gevallen bent.. zul je er ook waarschijnlijk niet bang voor zijn.. kinderen maken nare vallen.. dat is over het algemeen zo.. tja.. een kleur.. wat zou je overkomen kunnen zijn? Misschien is het wel een kleur die je aanvalt voor je gevoel.. ik denk dat er niets mis mee is, het is heel vervelend maar wat kun je er nou aan doen?

je kunt allicht proberen er wat mee om te gaan.. zoals voor een gebeten kind om te laten gaan met een hele lieve hond, of met spinnen, om te laten gaan met vele hele tamme gevaarlijke spinnen.. dat helpt wel.. geel.. tjah je zou eigenlijk een geel blad moeten mee nemen, iemand rustig te laten zitten.. en te laten vertellen wat er eng aan is.. en dan op een grappige manier over laten komen, dat het niet klopt, bijvoorbeeld: ze zeggen dat de kleur euh.. hun hersenen verlamd.. dan zet je diegene naast je neer, en laten ze naar je kijken.. jij kijkt 5 min naar het papier en zegt dan dat er niets gebeurt.. dan moet je het diegene laten doen en dan ondervind die het zelf.. laat ze hun angsten overwinnen.. dat is wel de manier!

groetjes

Een wannabe psychologe Claudia

Een mogelijk oorzaak voor angst kan gevonden worden in het overlevingsmechanisme van levende soorten. Angst is een waarschuwingselement. Zie het als een verborgen zintuig, die bij andere levende soorten nog goed zijn ontwikkeld. Anst voor hoogte. Als je valt, val je dood (in de meeste gevallen dan). Angt voorkomt dat je sterft. Angt voor een koele, levenloze blik van je tegenstander, een enge uitstraling. Deze angst voorkomt wederom dat je door zon persoon slachtoffer wordt. Angt is ter bescherming van.... Wij als soort noemen het "angst" om iets wat we niet kunnen verklaren te verklaren.