door Meanum » za 18 apr 2009, 18:16
Ik denk weleens het volgende, en ik hoop dat ik mensen hiermee kan inspireren en aanzetten tot nadenken, aangezien dat voor mij het enige nut is wat deze vraag ooit kan hebben.
"Zin", "doel", "betekenis" zijn allemaal woorden die een bewustzijn vereisen. Je zou niet zeggen dat een planeet een doel kan hebben voor zichzelf. We zeggen wel dat een tennisracket een doel of zin heeft, omdat het een doel heeft voor ons: wij spelen er tennis mee. Op dezelfde manier heeft een planeet een doel voor ons. Maar een tennisracket heeft natuurlijk geen doel voor zichzelf.
Mijn probleem komt nu: Ik ga ervan uit dat 'het leven' ooit is ontstaan in een oersoep als 1 levende cel. Voordat die cel bestond, was er geen leven, envolgens de bovenstaande redenering had het universum dus geen doel of zin. Hoe kan er iets met een objectief doel of zin volgen uit premissen (omstandigheden) die op zichzelf geen doel hebben? Het kernwoord in die zin is het woord 'objectief': voor jezelf heb je natuurlijk bepaalde doelen, zoals rijk worden of je diploma halen, maar ik denk dat iedereen het erover eens is dat dat niet 'de zin van het leven' is. Wat we ons afvragen als we over de zin van het leven denken, is of het leven een doel heeft, zoals een tennisracket een doel heeft voor ons: dus afgezien van wat wij 'wensen'.
Het probleem is dat als er een bewustzijn moet zijn voordat iets een doel heeft, en je het objectieve doel van het leven wilt vinden, alles wat een bewustzijn heeft meegerekend wordt in de definitie van 'leven': er is dus geen bewustzijn buiten het object waarvan we het objectieve doel willen vaststellen, dus kan er geen zin zijn.
Maar voor een gelovige is het bovenstaande niet waar: God is namelijk buiten 'het leven', en Hij is bewust, dus hij is wat het leven zin kan geven. Sterker nog: als God bestaat, moet er wel een zin zijn van het leven, anders had hij niet de moeite genomen ons te scheppen, lijkt me.
Iemand hier iets over te zeggen? Het liefst geen reacties van 'dat slaat nergens op' of 'ik vind van niet', ik krijg liever tegenargumenten, anders zul je me ook nooit overtuigen en me verlichten door aan te tonen dat ik ongelijk heb, waar ik je eeuwig dankbaar voor zou zijn.
Ik denk weleens het volgende, en ik hoop dat ik mensen hiermee kan inspireren en aanzetten tot nadenken, aangezien dat voor mij het enige nut is wat deze vraag ooit kan hebben.
"Zin", "doel", "betekenis" zijn allemaal woorden die een bewustzijn vereisen. Je zou niet zeggen dat een planeet een doel kan hebben voor zichzelf. We zeggen wel dat een tennisracket een doel of zin heeft, omdat het een doel heeft voor ons: wij spelen er tennis mee. Op dezelfde manier heeft een planeet een doel voor ons. Maar een tennisracket heeft natuurlijk geen doel voor zichzelf.
Mijn probleem komt nu: Ik ga ervan uit dat 'het leven' ooit is ontstaan in een oersoep als 1 levende cel. Voordat die cel bestond, was er geen leven, envolgens de bovenstaande redenering had het universum dus geen doel of zin. Hoe kan er iets met een objectief doel of zin volgen uit premissen (omstandigheden) die op zichzelf geen doel hebben? Het kernwoord in die zin is het woord 'objectief': voor jezelf heb je natuurlijk bepaalde doelen, zoals rijk worden of je diploma halen, maar ik denk dat iedereen het erover eens is dat dat niet 'de zin van het leven' is. Wat we ons afvragen als we over de zin van het leven denken, is of het leven een doel heeft, zoals een tennisracket een doel heeft voor ons: dus afgezien van wat wij 'wensen'.
Het probleem is dat als er een bewustzijn moet zijn voordat iets een doel heeft, en je het objectieve doel van het leven wilt vinden, alles wat een bewustzijn heeft meegerekend wordt in de definitie van 'leven': er is dus geen bewustzijn buiten het object waarvan we het objectieve doel willen vaststellen, dus kan er geen zin zijn.
Maar voor een gelovige is het bovenstaande niet waar: God is namelijk buiten 'het leven', en Hij is bewust, dus hij is wat het leven zin kan geven. Sterker nog: als God bestaat, moet er wel een zin zijn van het leven, anders had hij niet de moeite genomen ons te scheppen, lijkt me.
Iemand hier iets over te zeggen? Het liefst geen reacties van 'dat slaat nergens op' of 'ik vind van niet', ik krijg liever tegenargumenten, anders zul je me ook nooit overtuigen en me verlichten door aan te tonen dat ik ongelijk heb, waar ik je eeuwig dankbaar voor zou zijn.
