Of iemand gelijk heeft is in de meeste gevallen onmogelijk te achterhalen maar: Men wilt over het algemeen gelijk hebben omdat men dan weet dat het de goeie richting op denkt en de volgende stap waarschijnlijk geen loze zal zijn. Maar ik denk dat dit nutteloos is aangezien de kans dat je zeker weet dat je gelijk hebt zeer gering is, wat niet wil zeggen dat je heel moeilijk gelijk krijgt.

[quote]Gelijk hebben en krijgen heeft pas echte waarde als je in staat bent in te zien wanneer iemand anders gelijk heeft, en vooral; dit toe te kunnen geven. Helaas is vrijwel niemand daar volledig toe in staat, onze ego is uit de hand gelopen.[/quote]

Jij hebt vol-ledig gelijk.... haha

Maar wat is gelijk hebben als je weet dat je ergens een stempel op probeert te drukken en terwijl het iets waar het gelijk over gaat altijd veranderd, zoals het leven.

Daarom heet het ook ge-lijk hebben....... zij die rustig en vredig naast het kerkhof liggen hebben geen gelijk nodig want zij zijn gelijk.

Het leven is de groei naar deze gelijkheid en dus altijd ongelijkheid... oftewel, het leven is doodgaan.

Pascal.

Gelijk hebben en krijgen heeft pas echte waarde als je in staat bent in te zien wanneer iemand anders gelijk heeft, en vooral; dit toe te kunnen geven. Helaas is vrijwel niemand daar volledig toe in staat, onze ego is uit de hand gelopen.

[quote]Maar het kan ook zijn dat je er al van overtuigd bent dat jij het goed hebt, en geen bevestiging meer nodig hebt voor jezelf, maar dat je gewoon wil aantonen dat de ander het fout heeft... Dat je de ander wil verbeteren.[/quote]

Soms is het "verbeteren" in de hoop dat je de ander iets bijbrengt. Maar vaak is het pure arrogantie, om het de ander in het gezicht te drukken dat jij wel weet en hij/zij niet

Als je het krijgt voelt het in ieder geval voor veel mensen wel dat ze het hebben. En als je gelijk krijgt, maar zoals jij zegt het dan nog niet hoeft te hebben, hoe weet je zeker dat iets anders waar is? Hoe bepaal je wie er écht gelijk heeft, nogal subjectief denk ik, al helemaal omdat het 9 van de 10 keer gaat over iets wat je niet kan meten.

'Gelijk' is iets grappigs,het is een van de weinige dingen die je kunt krijgen ,en toch nog steeds niet hebben.

Maar het kan ook zijn dat je er al van overtuigd bent dat jij het goed hebt, en geen bevestiging meer nodig hebt voor jezelf, maar dat je gewoon wil aantonen dat de ander het fout heeft... Dat je de ander wil verbeteren.

Naar mijn ervaring is gelijk krijgen voor veel mensen een manier om voor zichzelf te bewijzen dat ze een meerwaarde hebben in vergelijking met de rest van de wereld. Het is ook een bevestiging van het idee dat jij hebt van de wereld. Met andere woorden, het is een manier om te bevestigen dat jouw beeld van de wereld beter is dan dat van een ander

Voorbeeld: je hele leven lang leert je omgeving je dat een boom een boom heet. Dan ben je 20 en komt er een klein mannetje voor je staan en die zegt, een boom heet geen boom, jij hebt het fout, een boom heeft de naam baksteen.

Zou je dat kunnen aanvaarden?

Die ander heeft geen gelijk, en als je het zeker weet dat een boom boom heet. Zou je dat kunnen opgeven en aanvaarden dat je het al die tijd fout had? Dan ga je toch eindeloos in discussie met die man, omdat het gewoon helemaal fout is wat hij zegt, het klopt toch van geen kanten.

Misschien is het niet een helemaal goed voorbeeld maar het heeft er denk ik wel mee te maken, gevoel voor rechtvaardigheid, iets klopt of niet en als het niet klopt dan heeft diegene ongelijk en jij gelijk, simpel.

Is de waarde van gelijk hebben niet veel meer omsloten in de bevestiging van de waarheid en om vooral een eensluidend beeld van die waarheid te verkrijgen? Daarin is het niet zo dat je afhankelijk bent van die wereld maar omdat de perceptie van waarheid en de waarheid zelf meer wordt (een hogere waarde krijgt) wanneer die door meer mensen gedeeld wordt. Je gelijk in deze behalen betekend dat de waarheid die jij voor ogen had een hogere waarde kan krijgen door het gelijk krijgen van die ander.

In discussie is het voor twee tegenpolen misschien niet snel mogelijk om bij elkaar te komen maar eventuele toehoorders die ze bij elkaar hebben gezet kunnen wel hun mening nuanceren door tussen de tegenpolen in te gaan zitten of beide extremen combineren tot een geheel nieuwe visie op de werkelijkheid. (waarbij ik het niet eens ben dat de waarheid [i]meestal [/i] in het midden te vinden is. En daar zijn mi zat voorbeelden van te verzinnen platte of ronde aarde = halve bol ;) )

En is het geen kwestie van trots, angst en arrogantie tegenover nederigheid, acceptatie en ruimdenkendheid??

[b]Kiwiwoman & Veertje,[/b]

[i]Kiwiwoman schrijft: "Iemand die zich niet afhankelijk opstelt tegenover de goed- of afkeuring van de buitenwereld, weet dat de waarde van zijn gelijk of ongelijk bij zichzelf ligt"

Veertje schrijft vervolgens: "Volgens mij is niemand geheel onafhankelijk van de mening van anderen"[/i]

[b]Beide meningen vullen elkaar mooi aan.[/b] Ik ben het er helemaal mee eens dat, ondanks stoere dagelijkse praat, niemand geheel onafhankelijk is van de mening van anderen. En hoe belangrijker de mening van anderen vindt, hoe balangrijker je "gelijk krijgen" vindt (onder anderen natuurlijk). Daarom is het jammer dat men zich vaak niet bewust is van de invloed van de mensen om hen heen (dit is immers waar het ego om draait). Als ze dit wel zouden doen zouden ze misschien vaker op zoek gaan naar de inhoudelijk waarheid, inplaats van hun "gelijk".

[b]Een andere grote oorzaak[/b] kun je denk ik vinden in de "debat" vorm en de hele insteek waarmee men een discussie ingaat. Bij een debat probeert men vaak de grootste tegenpolen te laten discusiëren, de extsreemste voor en tegenstander. Dit is niet bevorderend voor de zoektocht naar de waarheid, want:

- Mensen met extreme standpunten zijn niet erg flexibel, dit is wel noodzakelijk voor de zoektocht naar de waarheid

- Men begint een discussie met als insteek iemand van zijn gelijk te overtuigen, niet om naar het gelijk te zoeken

Dit is jammer want de waarheid is meestal in het midden te vinden, een punt dat twee tegenpolen niet vaak zullen bereiken. Je moet ook maar eens op jezelf letten, ik betrap mezelf hier ook wel eens op: Inplaats van naar anderen te luisteren en te leren van vreemde input, wacht je soms slechts totdat iemand uitegepraat is, zodat jezelf je eigen mening kunt spuien, welke jij denkt dat het de juiste is. Zolang je niet luistert naar de ander is je eigen gelijk het enige wat je bezig houdt. Zolang men niet "de zoektocht naar inhoud en de waarheid" als insteek heeft, maar slechts bevestiging van zijn eigen gelijk/mening wilt, zal men onterecht waarde hechten aan zijn mening, inplaats van aan de inhoud. Bewustwording is een belangrijke eerste stap denk ik.

technisch bekeken:

gelijkheid is essentieel voor de werking van een systeem

in relatie van mens tot mens:

hoe completer hoe beter

[quote]Dat hoeft niet steeds zo te zijn en zeker niet als die mensen ook effectief gelijk hebben.[/quote]



Binnen het context van een discussie kan een dialoog natuurlijk nooit voor de volle 100% los van een universele moraal worden weergegeven. Elk manier van argumentatie vereist een eigen bijdrage dmv een eigen creatieve denkvermogen. Enkel een citaat kan eventueel als descriptieve ethiek worden weergegeven.

Bij elk argument krijgt een discussie steeds nieuwe etnische aspecten toegevoegd, waardoor het zoeken naar een juiste retoriek steeds gecompliceerder wordt (de etnische waarde van persoon A kruist op den duur de etnische waarde van persoon B). Binnen een prescriptieve ethiek kan effectief gelijk voor de één immoreel zijn, terwijl de ander het als de absolute waarheid ziet.

[quote='Kiwiwoman' post='396449' date='20 February 2008, 05:30']Is het woord afhankelijkheid al gevallen?

Voor mij betekent ook het gelijk hebben en daar waarde aan hechten, dat je je afhankelijk opstelt. Alleen wanneer de buitenwereld zijn fiat geeft, heeft datgene waar men gellijk of niet gelijk wil hebben, voor een afhankelijk persoon waarde.[/quote]Ja, maar WAAROM is dat zo? Dat probeerde ik hier eigenlijk min of meer te verwoorden:

[quote]Anyway, mijn eigen bescheiden bijdrage bestaat eruit dat ik denk dat mensen doorgaans een bevestiging nodig hebben dat hun analyse van de wereld om hen heen doorgaans klopt. Een bepaalde vorm van "waarheid" die nodig is om gewoon, dagelijks, min of meer te kunnen functioneren en verdere beslissingen te kunnen nemen. Het "gelijk hebben" is een bevestiging van het eigen wereldbeeld waardoor de "gelijkhebber" zich gesterkt voelt in de aanname dat de beslissingen die hij neemt op basis van dat wereldbeeld de juiste zijn. Bevestiging. Hoe onzekerder iemand is over zijn eigen analyses (omdat hij/zij nog niet genoeg bevestiging heeft ontvangen), hoe sterker degene de behoefte zal tonen om "gelijk" te krijgen.[/quote]

[quote]daar heb je gelijk Veertje, ik denk dat niemand in deze topic aan deze variant van gelijkhebben heeft gedacht. Hoewel ik denk dat Liquid het bedoelde op een concurerende manier. Verbeter me als ik ernaast zit :D [/quote]

Ik zie er niet zozeer een variant van gelijkhebben in. Meer een belangrijke oorzaak van het "gelijk willen krijgen". Bevestiging en daarmee ook positiebepaling. Welke positie heb ik tussen al die andere mensen? In welke mate tel ik mee? Bij wie tel ik mee? En waarom? Zaken zoals angst voor gezichtsverlies, egostreling, concurrentie zijn dingen die erbij horen, maar volgens mij meer gevolg dan oorzaak. Ik had het over bevestiging van het eigen wereldbeeld om met een gerust hart beslissingen te kunnen nemen. De term "beslissing" bedoel ik heel ruim. "Alles wat we doen". Ons "handelen" zeg maar, de manier waarop we functioneren, wat een bepaald "profiel" oplevert van ons eigen "ik" tussen al die anderen.

[quote]Een niet-afhankelijke van de goed- of afkeuring van de buitenwereld weet dat de waarde van zijn gelijk of niet gelijk hebben in hemzelf ligt.[/quote]

In de loop van ons leven komen we er steeds meer achter welke mensen "gelijkgestemd" zijn en welke mensen levensvisies hebben die erg ver van onze eigen levensvisie afliggen. Sommige mensen kunnen accepteren dat het geen zin heeft de afstand te proberen te overbruggen met die laatste groep, de mensen uit die groep proberen te overtuigen. Eenmaal dat geaccepteerd hebbend, voelen zij dan niet de noodzaak om gelijk te krijgen en zullen zich verder in dat geval ook niet uiteenzetten met de vraag of hun eigen visie voeten in de aarde heeft. Als ze echter te maken hebben met "gelijkgestemden" dan ligt het toch weer anders. Wie we als "gelijkgestemd" zien is weer helemaal persoonlijk. Voor sommigen is die groep heel groot, voor anderen heel klein. Volgens mij is niemand geheel onafhankelijk van de mening van anderen, het gaat er meer om over welke "anderen" we het hebben.

[quote]Ga ik nu te diep?[/quote]Ik denk niet dat we ooit "te" diep kunnen gaan. :D

Is het woord afhankelijkheid al gevallen?

Voor mij betekent ook het gelijk hebben en daar waarde aan hechten, dat je je afhankelijk opstelt. Alleen wanneer de buitenwereld zijn fiat geeft, heeft datgene waar men gellijk of niet gelijk wil hebben, voor een afhankelijk persoon waarde.

Een niet-afhankelijke van de goed- of afkeuring van de buitenwereld weet dat de waarde van zijn gelijk of niet gelijk hebben in hemzelf ligt.

Ga ik nu te diep?