door peterA » ma 17 mar 2008, 10:17
djimmer schreef:Met het eerste ben ik het met je eens, over het tweede heb ik een paar vragen.
Bedoel je hiermee te zeggen dat we zelf emoties toekennen om zo gevoelens te construeren en die dan zo goed mogelijk proberen te behouden? Kiezen we zelf dus, in principe, waar we gelukkig van worden en proberen we dat volgens jou te behouden?
Als je het zo bedoelt ben ik het half met je eens. Ik denk dat we inderdaad een angstarme toestand nastreven, ik denk echter niet dat we zelf kiezen waar we gelukkig van worden. Pas door het ondergaan van gebeurtenissen komen we er achter of we ergens gelukkig van worden of niet. We doen dan ( meestal ) wel ons best om ons zo vaak mogelijk in die toestand te brengen.
Dit is niet helemaal wat ik bedoel,ik zou zeggen dat we eerder cognities toekennen aan emoties dan omgekeerd en op deze manier gevoelens construeren.
Het 'streven naar een angstarme toestand' kan via de korte termijn (amygdala?)of via de lange termijn (hippocampus?) gebeuren en vaak gaan mensen daar de mist in. Iets waar we op korte termijn 'gelukkig' van worden (schoenen kopen,vluchten uit een situatie,verbaal of fysiek vechten,roken,drinken...) kan op de lange termijn nefast zijn.
Op de lange termijn worden we 'gelukkig' door stressbeheersing,een gelukkige vrije geest is er eentje dat de cortisol uit zijn hippocampus houdt en zo het geheugen op volle kracht kan laten werken zodat adequate lange termijn strategieen worden ontwikkeld ipv korte termijn coping strategieen.
De kwaliteit ,het realisme van onze gevoelens is sterk afhankelijk van het cortisol in de hippocampus,een gestresste,cortisolrijke hippocampus heeft een gebrekkige geheugenfunctie met alle gevolgen van dien.
De hippocampus heeft naast een belangrijke geheugenfunctie ook een duidelijke taak als stressafbouwer,langdurige stress leidt blijkbaar tot belangrijke schade in dit hersengebied waardoor zowel de geheugenfuctie als de stressreducerende functie worden afgebouwd en iemand via deze destructieve spiraal nog afhankelijker wordt van korte termijn,amygdala-denken.
Dit alles lijdt tot depressie,wat we toch de tegenpool van geluk kunnen noemen.
[quote='djimmer' post='403713' date='16 March 2008, 15:46']Met het eerste ben ik het met je eens, over het tweede heb ik een paar vragen.
Bedoel je hiermee te zeggen dat we zelf emoties toekennen om zo gevoelens te construeren en die dan zo goed mogelijk proberen te behouden? Kiezen we zelf dus, in principe, waar we gelukkig van worden en proberen we dat volgens jou te behouden?
Als je het zo bedoelt ben ik het half met je eens. Ik denk dat we inderdaad een angstarme toestand nastreven, ik denk echter niet dat we zelf kiezen waar we gelukkig van worden. Pas door het ondergaan van gebeurtenissen komen we er achter of we ergens gelukkig van worden of niet. We doen dan ( meestal ) wel ons best om ons zo vaak mogelijk in die toestand te brengen.[/quote]
Dit is niet helemaal wat ik bedoel,ik zou zeggen dat we eerder cognities toekennen aan emoties dan omgekeerd en op deze manier gevoelens construeren.
Het 'streven naar een angstarme toestand' kan via de korte termijn (amygdala?)of via de lange termijn (hippocampus?) gebeuren en vaak gaan mensen daar de mist in. Iets waar we op korte termijn 'gelukkig' van worden (schoenen kopen,vluchten uit een situatie,verbaal of fysiek vechten,roken,drinken...) kan op de lange termijn nefast zijn.
Op de lange termijn worden we 'gelukkig' door stressbeheersing,een gelukkige vrije geest is er eentje dat de cortisol uit zijn hippocampus houdt en zo het geheugen op volle kracht kan laten werken zodat adequate lange termijn strategieen worden ontwikkeld ipv korte termijn coping strategieen.
De kwaliteit ,het realisme van onze gevoelens is sterk afhankelijk van het cortisol in de hippocampus,een gestresste,cortisolrijke hippocampus heeft een gebrekkige geheugenfunctie met alle gevolgen van dien.
De hippocampus heeft naast een belangrijke geheugenfunctie ook een duidelijke taak als stressafbouwer,langdurige stress leidt blijkbaar tot belangrijke schade in dit hersengebied waardoor zowel de geheugenfuctie als de stressreducerende functie worden afgebouwd en iemand via deze destructieve spiraal nog afhankelijker wordt van korte termijn,amygdala-denken.
Dit alles lijdt tot depressie,wat we toch de tegenpool van geluk kunnen noemen.
