door Johan2 » ma 03 mar 2008, 00:38
Adpruys schreef:Johan2 schreef: Och, dat laatste zal Wilders een rotzorg zijn. Sterker, hij juicht het toe, hoe meer rotzooi er van komt, hoe liever het hem is. Dit op insitgatie van zijn spindokter Bart Jan Spruyt en alles in de lijn van de filosofie van de door Spruyt en de neo-cons veelvuldig geprezen nazi-ideoloog Carl Schmitt.
..
vriend-vijanddenken
Scherpe tegenstellingen vormen het wezen van de politiek
Schmitts categories lead inexorably to a politics that rests either on a blind hatred of the other or, perhaps even worse, to a cynical instrumentalization and manipulation of the fear of the other, whoever it might be, for all societys social and political problems.
Dit herken ik absoluut niet. Vele conservatieven, waaronder Bart Jan Spruyt, bepleiten zeker niet het creëren van een vijandbeeld om wat voor reden dan ook.
Dan ken je je literatuur niet en bovenal niet de geschriften van Spruyt. Hier nog een stukje uit de
Cleveringa-oratie van
Kees Schuyt uit 2006, in haar geheel te downloaden als pdf als je googelt op de onderstreepte namen:
Scherpere kritiek op de liberale rechtsstaat komt van een aantal neoconservatieve auteurs die de liberale democratische rechtsstaat als een zwak en vermolmd instituut beschouwen, dat onvoldoende weerstand biedt en naar hun mening kan bieden tegen de ondermijning van de democratie van binnenuit gevestigde belangen geven te weinig ruimte en aandacht voor de gewone burger en tegen de nieuwe vijanden van buitenaf, met name de georganiseerde politieke islam (Spruyt 2005: 61-63 en 73-78). De conservatieven Wilders en Spruyt keerden zich, in navolging van Fortuyn, tegen artikel ? van de Grondwet, het artikel dat de juridische bescherming van minderheidsgroepen vastlegt. In het kielzog van de ex-directeur van de Burke Stichting kan men spreken van een dubbele terugkeer van de rechtsgeleerde Carl Schmitt, die eerst via Leo Strauss en diens leerlingen grote invloed heeft gehad op de neoconservatieve revolutie in de Verenigde Staten en wiens denken en invloed van daaruit weer over de oceaan is teruggekeerd naar Europa en naar ons land (Norton 2004; Müller 2003; Lilla 2001: 49-76; Smith 2006). Spruyt beroept zich op de vriend-vijandtheorie van Carl Schmitt om te wijzen op het gevaar van de opkomende islam in Europa, hoewel hij zich daarbij eerlijk en correct distantieert van het levenslang volgehouden antisemitisme van Schmitt. Schmitt is een gevaarlijk denker, a reckless mind, zoals Lilla hem noemt (Lilla 2001). Het theologische uitgangspunt van een alles of niets keuze voor of tegen God wie niet vóór mij is, is tegen mijwordt overgeplant op de politieke orde, en vervolgens wordt het politieke domein begiftigd met een zendingsdrift die bij de religie hoort. Het vriend-vijandschema, dat mogelijkerwijs metafysisch deugdzaam is voor oprechte gelovigen, trekt zo een heilloze streep door moderne samenlevingen die op geen enkele manier meer, ook niet idealiter, met een homogene katholieke geloofsgemeenschap kunnen worden vergeleken. Ondanks een toenemende populariteit heden ten dage vertegenwoordigt Schmitts óf-óf-denken een duidelijke antidemocratische ideologie (Von Martin 1962: 174-186; Lilla 2001: 7376; Safranski 2000: 120-125). Het lijkt me een tour de force om de antidemocraat Schmitt als gids te nemen om de liberale democratie te redden, zoals Spruyt voorstelt (Spruyt 2005: 60 en 63). Zijn interpretatie van zowel Schmitt als Leo Strauss is op zijn minst nogal eenzijdig te noemen (cf. Meier 1998; Smith 2006; Braekman 2006). Echter, het praktische gevolg van deze manier van vijanddenken en polariserend politiek bedrijven, die kenmerkend is voor revolutionaire neoconservatieven, kan zijn dat het als een self fulfilling prophecy gaat werken. Er wordt geen scherp onderscheid (meer) gemaakt tussen islamitische terreurgroepen, de georganiseerde politieke islam en de grote onbepaalde groep islamaanhangers. Hierdoor ontstaat een gegeneraliseerd vijandbeeld met de mogelijkheid dat de onbepaalde, tot vijand verklaarde, grote groep, zich steeds sterker als vijand gaat gedragen. De dynamiek van groepstegenstellingen zal hier een eigen ontwikkeling doormaken en eigen gevolgen creëren. In de Verenigde Staten heeft het neoconservatieve vijanddenken zich reeds vermengd met het fundamenteel-christelijke apocalyptische denken, dat godsdienstige tegenstellingen ziet als een definitieve strijd die nu of nooit beslist moet worden (Crowley 2006: 102-188). De clash of civilizations wordt vooral verwacht, gevreesd of gehoopt door diegenen, die op het uiterste zijn ingesteld. Ongeduld naar de hemel plaveit een weg naar de hel.
Als je meer literatuur wilt, roep maar.
Ook is hij niet de ideoloog achter Wilders.
Spruyt werkte sinds januari dit jaar [2006]
voor Wilders. Hij hielp Wilders bij het schrijven van het verkiezingsprogramma en het trainen van mogelijk kamerkandidaten". Dat het daarna niet tot een gezamenlijke partij is gekomen, wil nietzeggen dat Wilders ideeën niet doordrenkt zijn van Spruyts en Schmitts gedachtengoed.
Spruyt, die Marcouch en Aboutaleb zeer goede poltici vindt, is van mening dat een stabiele multiculturele samenleving niet kan bestaan.
Wat zijn afstand nemen van Schmitts antisemitisme tot een farce maakt.
En er is geen enkele reden te twijfelen aan de superioriteit van de manier waarop onze samenleving is geordend. Vrijheid en democratie staan hier tegenover theocratie
Wat ik volledig onderschrijf, maar dat is een heel ander onderwerp.
Spruyt is een vrijzinnige protestant, heeft een tamelijk pessimistisch mensbeeld, ziet een rol voor religie als bron voor normen en waarden, beticht Cliteur van fundamentalisme, kortom, Spruyt kunnen we gerust een geestverwant van Johan2 noemen.
Spruyt is, volgens wikipedia, lid van de Gereformeerde Gemeenten in Nederland:
Evenals de Gereformeerde Gemeenten nemen de Gereformeerde Gemeenten in Nederland de Bijbel aan als absolute bron van waarheid en als enige norm voor leer en leven.
Dit betekent in de praktijk dat abortus, euthanasie, anti-conceptie en homoseksualiteit afgewezen worden.
Klink meer als de Christelijke versie van die "achterlijke Islam".
Maar al is hij vrijzinnig protestant, binnen elke geloofsgemeenschap zitten personen met diametraal tegenovergestelde politieke opvattingen. Het schijnt dat Nelie Kroes ook VP is; wordt ik bepaald niet vrolijk van. Dat ze VVDer is, alla, maar ze schijnt, god betere het, in
astrologie te geloven!!
[quote='Adpruys' post='400101' date='2 March 2008, 19:08'][quote='Johan2'] Och, dat laatste zal Wilders een rotzorg zijn. Sterker, hij juicht het toe, hoe meer rotzooi er van komt, hoe liever het hem is. Dit op insitgatie van zijn spindokter Bart Jan Spruyt en alles in de lijn van de filosofie van de door Spruyt en de neo-cons veelvuldig geprezen nazi-ideoloog Carl Schmitt.
..
vriend-vijanddenken
Scherpe tegenstellingen vormen het wezen van de politiek
Schmitts categories lead inexorably to a politics that rests either on a blind hatred of the other or, perhaps even worse, to a cynical instrumentalization and manipulation of the fear of the other, whoever it might be, for all societys social and political problems.[/quote]Dit herken ik absoluut niet. Vele conservatieven, waaronder Bart Jan Spruyt, bepleiten zeker niet het creëren van een vijandbeeld om wat voor reden dan ook. [/quote]Dan ken je je literatuur niet en bovenal niet de geschriften van Spruyt. Hier nog een stukje uit de [u]Cleveringa-oratie[/u] van [u]Kees Schuyt[/u] uit 2006, in haar geheel te downloaden als pdf als je googelt op de onderstreepte namen:[quote]Scherpere kritiek op de liberale rechtsstaat komt van een aantal neoconservatieve auteurs die de liberale democratische rechtsstaat als een zwak en vermolmd instituut beschouwen, dat onvoldoende weerstand biedt en naar hun mening kan bieden tegen de ondermijning van de democratie van binnenuit gevestigde belangen geven te weinig ruimte en aandacht voor de gewone burger en tegen de nieuwe vijanden van buitenaf, met name de georganiseerde politieke islam (Spruyt 2005: 61-63 en 73-78). De conservatieven Wilders en Spruyt keerden zich, in navolging van Fortuyn, tegen artikel ? van de Grondwet, het artikel dat de juridische bescherming van minderheidsgroepen vastlegt. In het kielzog van de ex-directeur van de Burke Stichting kan men spreken van een dubbele terugkeer van de rechtsgeleerde Carl Schmitt, die eerst via Leo Strauss en diens leerlingen grote invloed heeft gehad op de neoconservatieve revolutie in de Verenigde Staten en wiens denken en invloed van daaruit weer over de oceaan is teruggekeerd naar Europa en naar ons land (Norton 2004; Müller 2003; Lilla 2001: 49-76; Smith 2006). Spruyt beroept zich op de vriend-vijandtheorie van Carl Schmitt om te wijzen op het gevaar van de opkomende islam in Europa, hoewel hij zich daarbij eerlijk en correct distantieert van het levenslang volgehouden antisemitisme van Schmitt. Schmitt is een gevaarlijk denker, a reckless mind, zoals Lilla hem noemt (Lilla 2001). Het theologische uitgangspunt van een alles of niets keuze voor of tegen God wie niet vóór mij is, is tegen mijwordt overgeplant op de politieke orde, en vervolgens wordt het politieke domein begiftigd met een zendingsdrift die bij de religie hoort. Het vriend-vijandschema, dat mogelijkerwijs metafysisch deugdzaam is voor oprechte gelovigen, trekt zo een heilloze streep door moderne samenlevingen die op geen enkele manier meer, ook niet idealiter, met een homogene katholieke geloofsgemeenschap kunnen worden vergeleken. Ondanks een toenemende populariteit heden ten dage vertegenwoordigt Schmitts óf-óf-denken een duidelijke antidemocratische ideologie (Von Martin 1962: 174-186; Lilla 2001: 7376; Safranski 2000: 120-125). Het lijkt me een tour de force om de antidemocraat Schmitt als gids te nemen om de liberale democratie te redden, zoals Spruyt voorstelt (Spruyt 2005: 60 en 63). Zijn interpretatie van zowel Schmitt als Leo Strauss is op zijn minst nogal eenzijdig te noemen (cf. Meier 1998; Smith 2006; Braekman 2006). Echter, het praktische gevolg van deze manier van vijanddenken en polariserend politiek bedrijven, die kenmerkend is voor revolutionaire neoconservatieven, kan zijn dat het als een self fulfilling prophecy gaat werken. Er wordt geen scherp onderscheid (meer) gemaakt tussen islamitische terreurgroepen, de georganiseerde politieke islam en de grote onbepaalde groep islamaanhangers. Hierdoor ontstaat een gegeneraliseerd vijandbeeld met de mogelijkheid dat de onbepaalde, tot vijand verklaarde, grote groep, zich steeds sterker als vijand gaat gedragen. De dynamiek van groepstegenstellingen zal hier een eigen ontwikkeling doormaken en eigen gevolgen creëren. In de Verenigde Staten heeft het neoconservatieve vijanddenken zich reeds vermengd met het fundamenteel-christelijke apocalyptische denken, dat godsdienstige tegenstellingen ziet als een definitieve strijd die nu of nooit beslist moet worden (Crowley 2006: 102-188). De clash of civilizations wordt vooral verwacht, gevreesd of gehoopt door diegenen, die op het uiterste zijn ingesteld. Ongeduld naar de hemel plaveit een weg naar de hel.[/quote]Als je meer literatuur wilt, roep maar. [quote]Ook is hij niet de ideoloog achter Wilders.[/quote][i]Spruyt werkte sinds januari dit jaar [/i][2006][i] voor Wilders. Hij hielp Wilders bij het schrijven van het verkiezingsprogramma en het trainen van mogelijk kamerkandidaten".[/i] Dat het daarna niet tot een gezamenlijke partij is gekomen, wil nietzeggen dat Wilders ideeën niet doordrenkt zijn van Spruyts en Schmitts gedachtengoed.[quote]Spruyt, die Marcouch en Aboutaleb zeer goede poltici vindt, is van mening dat een stabiele multiculturele samenleving niet kan bestaan.[/quote]Wat zijn afstand nemen van Schmitts antisemitisme tot een farce maakt.[quote]En er is geen enkele reden te twijfelen aan de superioriteit van de manier waarop onze samenleving is geordend. Vrijheid en democratie staan hier tegenover theocratie[/quote]Wat ik volledig onderschrijf, maar dat is een heel ander onderwerp.[quote]Spruyt is een vrijzinnige protestant, heeft een tamelijk pessimistisch mensbeeld, ziet een rol voor religie als bron voor normen en waarden, beticht Cliteur van fundamentalisme, kortom, Spruyt kunnen we gerust een geestverwant van Johan2 noemen.[/quote]Spruyt is, volgens wikipedia, lid van de Gereformeerde Gemeenten in Nederland:[quote]Evenals de Gereformeerde Gemeenten nemen de Gereformeerde Gemeenten in Nederland de [u]Bijbel[/u] aan als [u]absolute bron van waarheid en als enige norm voor leer en leven[/u].
Dit betekent in de praktijk dat abortus, euthanasie, anti-conceptie en homoseksualiteit afgewezen worden.[/quote]Klink meer als de Christelijke versie van die "achterlijke Islam".
Maar al is hij vrijzinnig protestant, binnen elke geloofsgemeenschap zitten personen met diametraal tegenovergestelde politieke opvattingen. Het schijnt dat Nelie Kroes ook VP is; wordt ik bepaald niet vrolijk van. Dat ze VVDer is, alla, maar ze schijnt, god betere het, in [i]astrologie[/i] te geloven!!