Ook betwijfel ik of homoseksuelen wat betreft de mogelijkheden tot een katholiek huwelijk op dezelfde manier behandeld worden als heteroseksuelen.
Het is opmerkelijk dat na Nederland twee overwegend RKlanden als België en Spanje het civiele homohuwelijk invoerden. In Spanje was dat een daad van de sterk anti-clericale socialisten, socialisten waartoe overigens ook veel, even anti-clericale, RKatholieken behoren. De kerk, als instituut was en is er in Spanje echter fel tegen.
Ook in België kwam de wet er door een regering zonder christendemocraten, maar volgens mij heeft de RKkerk er relatief weinig tegen geprotesteerd en de gelovigen al helemaal niet.
Het RKatholicisme is bij uitstek een pragmatisch geloof. Nederlanders met hun reformatorische inslag hebben een sterke drang naar de letter te leven en consequent te willen zijn. Als de letter niet (meer) bevalt of functioneert, dien je eerst die letter te veranderen/ aan te passen. In Nederland wil men alles formaliseren, in België doet men niet zo moeilijk en negeert gewoon de letter.
Voor wat betreft het homohuwelijk heeft de RKkerk dan ook nog de prettige constructie dat men de naam kerkelijke
inzegening (die in Nl. en B. voor de wet trouwens toch al geen
huwelijk is) gewoon kan vervangen door kerkelijke
zegening. Dat deed men in uitzonderlijke gevallen vroeger al bij heterorelaties (b.v. bij officieel onmogelijke 2de huwelijken) en dat doet men nu bij homohuwelijken. Hier een stuk uit een artikel over Belgische holebi pastores dat al van vóór de wetswijziging dateert:
Momenteel is er nog geen officiële partnerregeling voor holebis, laat staan dat daar binnen de katholieke kerk al een alternatief voor zou bestaan. Toch heeft vijftien procent van de ondervraagde priesters al de vraag naar een zegening van een homoseksuele relatie gekregen. Bovendien hebben zij daar allemaal positief gevolg aan gegeven. Renckens maakt misschien wel terecht de bedenking dat deze pastores mogelijk meer open staan voor het onderwerp en dat juist daarom zij die vraag kregen. Maar als de stelling hypothetisch wordt, dus Wat zou u doen indien u de vraag naar zegening krijgt?, reageert meer dan de helft van de ondervraagde personen onverdeeld positief, terwijl het bij anderen vooral afhangt van de situatie. Nog geen tien procent van de antwoorden is ronduit afwijzend.
Omdat Nederlandse RKatholieken halve protestanten zijn, zou het mij niet verbazen als er in Belgie meer homorelaties in RKkerken worden gezegend dan in Nederland, maar cijfers ken ik niet.
Tot voor kort maakte de kerk van Ds. Tj. de Jong in Staphorst gewoon deel uit van de nationale Hervormde Kerk.
Ah, op de hoogte van dePKNperikelen.
Van diezelfde kerk maakten gemeenten deel uit waar vrouwen al decennia dominee kunnen zijn en waar al homohuwelijken werden gesloten ver voordat dat mogelijk was in het burgerlijk huwelijk.
Had ik kunnen schrijven; sterker, heb ik geschreven, ooit in ander topic. Zou me niks verbazen als we van dezelfde club zijn?
Het is vaak moeilijker voor een Vlaming om zich echt te onttrekken aan de katholieke kerk met haar eigenaardigheden dan men zou denken.
Het uitschrijven was in het verleden in ieder geval vrij lastig, maar of dat nog zo is weet ik niet. Verder is het veel meer verweven met het gewone leven, maar dat gaat veelal niet veel dieper dan dopen, 1ste communie, vormsel, trouwen en begraven.
Ik ken het soort donderpreken dat in Staphorst gegeven wordt enkel uit films
Zonde (in de zin van jammer). Zou je eens heen moeten; echt een belevenis. s-Gravenpolder lijkt mij het dichtste bij.
(enfin, kardinaal Daneels heeft zich n.m.m. niet van zijn fraaiste kant laten zien met Pasen, maar tot daaraan toe)
??? Even gegoogeld: leek me vrij braaf, traditioneel, maar was verder toch weinig mis mee? Of las je hierin:
Onze samenleving weet blijkbaar geen weg meer met de dood en het lijden. Ze heeft al vele zogenaamde taboes neergehaald naar eigen zeggen. Maar ze heeft er ook een nieuw taboe bij gecreëerd. Dit namelijk dat de dood geen zin kàn hebben en dat alle lijden absurd moét zijn. Er is geen plaats meer in onze cultuur, noch voor de dood, noch voor het lijden.
een radicale en absolute veroordeling van euthanasia?
Wel ik ken Danneels standpunt daarover niet (ik vermoed dat hij vrij mild oordeelt, zonder zijn baas al te openlijk af te vallen of tegen te spreken; das weer dat RK pragmatisme), maar ik ben het hier roerend met hem eens. We hebben inderdaad een nieuw taboe gecreëerd; alles moet mooi, jong en vitaal zijn en blijven.
Het ergste was ooit de voorzitster van de Nederlandse Vereniging voor Vrijwillige Euthanasie, een stom wijf dat uitkraamde dat als er bij haar ongeneselijke kanker werd geconstateerd, ze meteen een spuitje wilde, want zij en haar familie hoefden niet te worden opgescheept met al die ellende en rompslomp van die aftakeling. Passieve euth.: prima. Euth. bij ondragelijk lijden: prima. Maar zoiets? Gatverdegatver!
Dan toch liever Danneels: .
Onze samenleving weet blijkbaar geen weg meer met de dood en het lijden. Ze heeft al vele zogenaamde taboes neergehaald naar eigen zeggen. Maar ze heeft er ook een nieuw taboe bij gecreëerd. Dit namelijk dat de dood geen zin kàn hebben en dat alle lijden absurd moét zijn. Er is geen plaats meer in onze cultuur, noch voor de dood, noch voor het lijden.
Iets voor een topic?
[.
(Veel Belgische gemeenten kleuren helaas op een andere manier zwart.)
Vlak die geblondeerde gek bij ons ook niet uit. Maar ja, die komt uit Venlo. Das bijna België.
[quote]Ook betwijfel ik of homoseksuelen wat betreft de mogelijkheden tot een katholiek huwelijk op dezelfde manier behandeld worden als heteroseksuelen.[/quote]Het is opmerkelijk dat na Nederland twee overwegend RKlanden als België en Spanje het civiele homohuwelijk invoerden. In Spanje was dat een daad van de sterk anti-clericale socialisten, socialisten waartoe overigens ook veel, even anti-clericale, RKatholieken behoren. De kerk, als instituut was en is er in Spanje echter fel tegen.
Ook in België kwam de wet er door een regering zonder christendemocraten, maar volgens mij heeft de RKkerk er relatief weinig tegen geprotesteerd en de gelovigen al helemaal niet.
Het RKatholicisme is bij uitstek een pragmatisch geloof. Nederlanders met hun reformatorische inslag hebben een sterke drang naar de letter te leven en consequent te willen zijn. Als de letter niet (meer) bevalt of functioneert, dien je eerst die letter te veranderen/ aan te passen. In Nederland wil men alles formaliseren, in België doet men niet zo moeilijk en negeert gewoon de letter.
Voor wat betreft het homohuwelijk heeft de RKkerk dan ook nog de prettige constructie dat men de naam kerkelijke [i]inzegening[/i] (die in Nl. en B. voor de wet trouwens toch al geen [i]huwelijk[/i] is) gewoon kan vervangen door kerkelijke [i]zegening[/i]. Dat deed men in uitzonderlijke gevallen vroeger al bij heterorelaties (b.v. bij officieel onmogelijke 2de huwelijken) en dat doet men nu bij homohuwelijken. Hier een stuk uit een artikel over Belgische holebi pastores dat al van vóór de wetswijziging dateert:[quote]Momenteel is er nog geen officiële partnerregeling voor holebis, laat staan dat daar binnen de katholieke kerk al een alternatief voor zou bestaan. Toch heeft vijftien procent van de ondervraagde priesters al de vraag naar een zegening van een homoseksuele relatie gekregen. Bovendien hebben zij daar allemaal positief gevolg aan gegeven. Renckens maakt misschien wel terecht de bedenking dat deze pastores mogelijk meer open staan voor het onderwerp en dat juist daarom zij die vraag kregen. Maar als de stelling hypothetisch wordt, dus Wat zou u doen indien u de vraag naar zegening krijgt?, reageert meer dan de helft van de ondervraagde personen onverdeeld positief, terwijl het bij anderen vooral afhangt van de situatie. Nog geen tien procent van de antwoorden is ronduit afwijzend.[/quote]Omdat Nederlandse RKatholieken halve protestanten zijn, zou het mij niet verbazen als er in Belgie meer homorelaties in RKkerken worden gezegend dan in Nederland, maar cijfers ken ik niet.
[quote]Tot voor kort maakte de kerk van Ds. Tj. de Jong in Staphorst gewoon deel uit van de nationale Hervormde Kerk.[/quote]Ah, op de hoogte van dePKNperikelen. :D [quote]Van diezelfde kerk maakten gemeenten deel uit waar vrouwen al decennia dominee kunnen zijn en waar al homohuwelijken werden gesloten ver voordat dat mogelijk was in het burgerlijk huwelijk.[/quote]Had ik kunnen schrijven; sterker, heb ik geschreven, ooit in ander topic. Zou me niks verbazen als we van dezelfde club zijn?
[quote]Het is vaak moeilijker voor een Vlaming om zich echt te onttrekken aan de katholieke kerk met haar eigenaardigheden dan men zou denken.[/quote]Het uitschrijven was in het verleden in ieder geval vrij lastig, maar of dat nog zo is weet ik niet. Verder is het veel meer verweven met het gewone leven, maar dat gaat veelal niet veel dieper dan dopen, 1ste communie, vormsel, trouwen en begraven.
[quote]Ik ken het soort donderpreken dat in Staphorst gegeven wordt enkel uit films[/quote]Zonde (in de zin van jammer). Zou je eens heen moeten; echt een belevenis. s-Gravenpolder lijkt mij het dichtste bij.[quote](enfin, kardinaal Daneels heeft zich n.m.m. niet van zijn fraaiste kant laten zien met Pasen, maar tot daaraan toe)[/quote]??? Even gegoogeld: leek me vrij braaf, traditioneel, maar was verder toch weinig mis mee? Of las je hierin:[quote]Onze samenleving weet blijkbaar geen weg meer met de dood en het lijden. Ze heeft al vele zogenaamde taboes neergehaald naar eigen zeggen. Maar ze heeft er ook een nieuw taboe bij gecreëerd. Dit namelijk dat de dood geen zin kàn hebben en dat alle lijden absurd moét zijn. Er is geen plaats meer in onze cultuur, noch voor de dood, noch voor het lijden.[/quote]een radicale en absolute veroordeling van euthanasia?
Wel ik ken Danneels standpunt daarover niet (ik vermoed dat hij vrij mild oordeelt, zonder zijn baas al te openlijk af te vallen of tegen te spreken; das weer dat RK pragmatisme), maar ik ben het hier roerend met hem eens. We hebben inderdaad een nieuw taboe gecreëerd; alles moet mooi, jong en vitaal zijn en blijven.
Het ergste was ooit de voorzitster van de Nederlandse Vereniging voor Vrijwillige Euthanasie, een stom wijf dat uitkraamde dat als er bij haar ongeneselijke kanker werd geconstateerd, ze meteen een spuitje wilde, want zij en haar familie hoefden niet te worden opgescheept met al die ellende en rompslomp van die aftakeling. Passieve euth.: prima. Euth. bij ondragelijk lijden: prima. Maar zoiets? Gatverdegatver!
Dan toch liever Danneels: .[quote]Onze samenleving weet blijkbaar geen weg meer met de dood en het lijden. Ze heeft al vele zogenaamde taboes neergehaald naar eigen zeggen. Maar ze heeft er ook een nieuw taboe bij gecreëerd. Dit namelijk dat de dood geen zin kàn hebben en dat alle lijden absurd moét zijn. Er is geen plaats meer in onze cultuur, noch voor de dood, noch voor het lijden.[/quote]Iets voor een topic?
[.[quote](Veel Belgische gemeenten kleuren helaas op een andere manier zwart.)[/quote]Vlak die geblondeerde gek bij ons ook niet uit. Maar ja, die komt uit Venlo. Das bijna België.
