Het niets?

door **sarek** » do 25 sep 2008, 08:06

Niets beschouw ik als niets, dus geen stof, geen energie, geen ruimte, geen iets, niets. In die doos is geen sprake van niets, omdat er in ieder geval de mogelijkheid is iets neer te zetten, er te komen en plaatst te nemen. Tussen planeten zit volgens mij ook 'niets' in de vorm van stof, maar toch kan je van planeet naar planeet, omdat er wel ruimte is. Bij het niets is er dus GEEN ruimte, zoals ik al eerder zei: Niets bestaat niet. hoe dom of simpel het ook klinkt, zo is het. we zullen nooit het 'niets' vinden, omdat het er niet is. hoe logisch..

Als er Niets is, waar komt die doos dan weer vandaan? Als het hebt over een doos met niets erin, heb je het niet echt over Niets. Niets is ook het doosloze.

door **Spitfire28** » di 23 sep 2008, 13:31

wanneer men ervan uitgaat dat de vraag "wat was er voor de big bang" fout/irrelevant is, omdat de ruimtetijd (m.a.w. "alles) bij de Big Bang is ontstaan, bestaat "het niets" mijn inziens niet (behalve dan puur taalkundig).

door **Jajaja** » di 23 sep 2008, 10:08

Ik twijfelde of ik de moeite zou nemen hierop te reageren, wees me dus alvast maar dankbaar...

nou 100000 maal dank

Schaap schreef:Beeld je nu dan eens een doos in, en haal daar dan alles uit dat je kan bedenken; zuurstof, stikstof, licht, ...

is de inhoud van de doos dan "niets"? Je kan namelijk een paar minuten later weer terug spullen in die doos steken, een hele stapel schuifpuzzeltjes als je wil... Dit soort niets brengt nog altijd een zekere mogelijkheid met zich mee, en heeft daardoor wel betekenis, zoals het missende stukje puzzel.

Hoe je "niets" invult zal wel van de situatie afhangen, maar los van de taalkundige spelletjes vind ik dit een zeer interessant onderwerp. "Echt" niets zou volgens mij ook afwezigheid van tijd en ruimte betekenen. Daar ben je filosofisch ook weer een tijdje zoet mee, en als je wil wiskundig nog eens even lang.

Niets beschouw ik als niets, dus geen stof, geen energie, geen ruimte, geen iets, niets. In die doos is geen sprake van niets, omdat er in ieder geval de mogelijkheid is iets neer te zetten, er te komen en plaatst te nemen. Tussen planeten zit volgens mij ook 'niets' in de vorm van stof, maar toch kan je van planeet naar planeet, omdat er wel ruimte is. Bij het niets is er dus GEEN ruimte, zoals ik al eerder zei: Niets bestaat niet. hoe dom of simpel het ook klinkt, zo is het. we zullen nooit het 'niets' vinden, omdat het er niet is. hoe logisch..

door **Spelfiguurtje** » ma 22 sep 2008, 21:17

Zonder waarnemer zou het heelal dus niet bestaan??

Inderdaad, maar we moeten uitkijken dat we zo'n waarnemer niet gaan vergelijken met ons eigen bewustzijn of er een godsbegrip van maken. Verder is het heelal en elke mogelijkheid als een compleet ander heelal reeds in potentie als tijdruimteveldstructuur aanwezig. Het is de waarnemer die ervoor zorgt dat een bepaalde mogelijke werkelijkheid ervaren wordt. Echter de kleinste waarnemer manifesteerd het kleinste heelal hetgeen misschien niet meer is dan een half foton. Half foton? Misschien is dat wel dat zogenaamde Higgsdeeltje... Wanneer ik de gelegenheid krijg en men geinteresseerd is, zal ik dat grafisch proberen te laten zien.

Het bewustzijn is een drieledige terugkoppelingslus: filmprojectie (verwachting, intentie, verlangen), manifestatie op het doek (deeltje, werkelijkheid), en waarneming van het gemanifesteerde, de film (bewustwording). Afhankelijk van reeds opgeslagen ervaringen en waarnemingen + nieuwe waarneming, een nieuwe projectie. In mijn verhaaltje (zie eerdere link) vergelijk ik dat met de werking van een computer. Vandaar dat ik mijn verhaaltje "De Processor" heb genoemd en ik het spelfiguurtje ben.

Hoe vreemd het ook moge klinken, bewustzijn geldt al voor de kleinste deeltjes. Het 'bewustzijn' van een waterstofkern is echter onvergelijkbaar klein tov ons eigen bewustzijn. Desondanks is het 'levend'! Wij bestaan uit miljarden en miljarden deeltjes die zich via een lange, lange evolutionaire weg (intelligent, dankzij de terugkoppeling) en met vallen en opstaan verenigd hebben. In mijn idee reeds vanaf het eerste moment van de Oerknal. Deze afgelegde weg manifesteerd zich in elke cel van ons lichaam, is spiraalvormig en heet DNA. De spiraalvormigheid dankt het aan de structuur van tijd/ruimte waarin spiraalvormige bewegingen de tijdsbeleving bepalen.

Dit is een erg moeilijk concept om zonder verdere grafische en de geometrische kennis van de tijdruimte nader en duidelijker uit te leggen. Ik zou dus eerst de tijdruimte en de oorsprong ervan moeten uitleggen met de daarin ontstane krachten en bewegingen waaruit dan dat bewustzijn met zijn gecreeerde werkelijkheden, van de allergrootste tot de allerkleinste, voortkomt.

Wat ik echter kort kan vertellen aan de hand van mijn idee is dat ons bewustzijn verbonden is met de kern van de Aarde, die weer verbonden is met de kern van de Zon, die weer verbonden is met de kern van het melkwegstelsel. En ook die kern is weer verbonden met het centrum van een cluster melkwegstelsels en dat centrum is uiteindelijk weer verbonden met het puntvormige NIETS. De verbindingen lopen via electromagnetisme en de waarschijnlijk sneller dan licht uitbreiding van aantrekkingskracht. (aantrekkingkracht van het puntvormige NIETS). De gehele procedure van de terugkoppellus veroorzaakt TIJD. TIJD en Bewustzijn zijn twee zijdes van dezelfde medaille.

Al met al helaas een esoterisch aandoende uitleg, maar gebaseerd op een fysieke en wellicht meetbare tijdruimtestructuur. Deze is echter tijdloos en dat betekent dat de huidige causale opvattingen over de werkelijkheid hier niet bruikbaar voor zijn. Het betekent dat men TIJD uit de formules moet schrappen om inzicht in het tijdloze te krijgen. En wanneer toch met TIJD gewerkt wordt, moet men het begrip 'Bewustzijn' als terugkoppellus toevoegen.

Beide mogelijkheden ontbreken volgens mij momenteel in de huidige geaccepteerde fysicatheorien en zouden misschien toch eens bezien moeten worden.

Ik denk dat we stukje bij beetje langzaam mijn verhaal kunnen gaan begrijpen, al zal er nog veel 'vertaald' moeten worden.

Hans, Spelfiguurtje

door **Jajaja** » ma 22 sep 2008, 16:53

Spelfiguurtje schreef:Dat lijkt mij als het instorten van de golffunctie tot deeltje als die golffunctie gesynchroniseerd wordt met de impulsen van de gedachte die ook een golffunctie zou zijn.

Het heelal is er, maar moet zichzelf waarnemen om te bestaan. Neemt het heelal zichzelf niet waar, dan is het er alleen als mogelijkheid.

Geniaal die gozer... Zonder waarnemer zou het helal dus niet bestaan??

door **sarek** » ma 22 sep 2008, 13:41

Spelfiguurtje schreef:Dat lijkt mij als het instorten van de golffunctie tot deeltje als die golffunctie gesynchroniseerd wordt met de impulsen van de gedachte die ook een golffunctie zou zijn.

Het heelal is er, maar moet zichzelf waarnemen om te bestaan. Neemt het heelal zichzelf niet waar, dan is het er alleen als mogelijkheid.

Wij nemen het heelal waar. Dan is het er toch ook. Als ALLES ook het mogelijke bestaan van een waarnemer omvat, dan zal die waarnemer er ook zijn. Hetgeen ten overvloede bewezen wordt door onze eigen aanwezigheid.

door **Spelfiguurtje** » vr 19 sep 2008, 21:09

Dat is een van de mogelijkheden die de kosmologie voorspelt. Het zou overeenkomen met de toestand van een gesloten heelal. Momenteel gaan de meeste stemmen echter uit van een open heelal dat eeuwig blijft uitzetten en waar je uiteindelijk dus ook "uit" kunt komen.

Bestudeer dit goed onderbouwde alternatief, het heelal lijkt eerder voor ons te krimpen:

http://www.metaresearch.org/cosmology/DidT...eABeginning.asp

Verder nog een antwoord op: Wat is NIETS?

Om dat te bekijken, moet je eerst naar ALLES kijken en dan ALLES zien vanuit twee mogelijkheden:

1. Het kan zijn.

2. Het kan niet zijn.

Als ALLES er is, heb ik mogelijkheid 1., maar het had ook 2. kunnen zijn. Dan was ALLES NIETS geweest.

Stukje filosoferen, volgens de boeken behoor ik met deze redenatie tot de kring der Socratici.

Wij zijn het die denken in termen als 'iets' of 'niets. Maar daar trekken het iets en het niets zich niks van aan.

In mijn beleving ontstond/ontstaat materie als gevolg van een gedachte. Wanneer 'de gedachte' vanaf een bepaald moment onvoorwaardelijk en definitief aanneemt dat materie bestaat en daar ook naar handelt, dan bestaat er vanaf dat moment materie.

Dat lijkt mij als het instorten van de golffunctie tot deeltje als die golffunctie gesynchroniseerd wordt met de impulsen van de gedachte die ook een golffunctie zou zijn.

Het heelal is er, maar moet zichzelf waarnemen om te bestaan. Neemt het heelal zichzelf niet waar, dan is het er alleen als mogelijkheid.

Hans, Spelfiguurtje

door **ad1956** » vr 19 sep 2008, 13:44

Wij zijn het die denken in termen als 'iets' of 'niets. Maar daar trekken het iets en het niets zich niks van aan.

In mijn beleving ontstond/ontstaat materie als gevolg van een gedachte. Wanneer 'de gedachte' vanaf een bepaald moment onvoorwaardelijk en definitief aanneemt dat materie bestaat en daar ook naar handelt, dan bestaat er vanaf dat moment materie.

door **sarek** » vr 19 sep 2008, 09:42

Mee eens, het Niets kan in weze juist die energiebron vormen waardoor Alles kan zijn ontstaan. Het heelal loopt als het ware door het Niets leeg. Maar Niets is Niets en dus is het 'oneindig' klein, puntvormig. Tijdens het leeglopen ontstaan schokgolven rondom het punt Niets. In principe dus zwaartekrachtschokgolven. Maar er moet bij gezegd worden dat de zwaartekracht zoals wij die kennen een verschil is tussen twee of meerdere enorme zwaartekrachten, die ik beter aantrekkingskrachten noem. Het zijn die enorme aantrekkingskrachten waaruit het schokgolvenveld rondon het Niets gevormd wordt. Ik weet niet of je mijn verhaal gelezen hebt, maar de plaatjes laten een dergelijk idee zien. Er staat ook in: Moet NIETS zonder enig formaat een oorsprong hebben?

Ik vermoed dat er toch nog een klein misverstandje is ontstaan. De door mij geciteerde opvatting over alles en niets gaat en kan alleen gaan over al het bestaande. Men kan dit niet beperken tot het beeld dat we nu van ons "eigen" heelal hebben.

Mijn stelling zegt niets over het aantal heelallen dat er eventueel zou kunnen zijn, of hoe ze er uit zouden kunnen zien. Hij zegt alleen iets over het alomvattende, het topniveau boven welk er niets anders meer is.

Ook zeg ik niet dat iets uit niets ontstaat.

Een ontstaan is een verandering van iets bestaands. Dat is een onmogelijkheid want het niets al "geheel" heeft ook geen netto veranderingsmogelijkheden in zich. Dan zou het namelijk geen niets meer zijn. Niets kan alleen maar voor altijd Niets zijn en blijven. En ik denk dat zelfs het begrip altijd hier nog niet eens toepasbaar is daar van tijd of ruimte ook geen sprake zal zijn.

Iets en Niets kunnen alleen bestaan in gelijktijdige samenhang. Dus niets is er op dit moment nog steeds. We zitten er zelf namelijk middenin. Ik begrijp dat dit een heel lastige paradox is, die vooral onstaat doordat we eigenlijk van het Alles dat tegelijk Niets is zo weinig kunnen waarnemen of zelfs theoretiseren. Wij spreken in begrippen van ruimte en tijd waar we alleen iets zinnigs over kunnen zeggen binnen het Alles maar die binnen het Niets elke betekenis verliezen.

Het is net als bij de quantummechanica, als je er geen hoofdpijn van krijgt snap je het nog niet.

Het begint erop te lijken dat we niet in een heelal met zwarte gaten zitten, maar dat we zelf binnen de eventhorizon van een mega zwart gat, oftewel het puntvormige Niets, zitten.

Dat is een van de mogelijkheden die de kosmologie voorspelt. Het zou overeenkomen met de toestand van een gesloten heelal. Momenteel gaan de meeste stemmen echter uit van een open heelal dat eeuwig blijft uitzetten en waar je uiteindelijk dus ook "uit" kunt komen.

Dan nog zegt dit alles ook weer niets over eventuele andere heelallen die wellicht "even verderop" kunnen staan.

door **Schwartz** » do 18 sep 2008, 23:14

Ik zeg zo maar:

met iets kan men een interactie aangaan,

met niets kan dat niet.

Even een opsomming:

Niets met niets: geen interactie

Iets met niets: geen interactie

niets met iets: idem aan vorige

iets met iets: interactie

Omdat alleen iets met iets kan interacteren kan men stellen dat niets voor iets geen betekenis heeft.

De enige betekenis is delay: het iets gaat door het niets waardoor het dan verstoken blijft van interactie met andere iets.

Andere ietsen die niet niets tegenkomen interacteren met iets waardoor deze ietsen verdere interacties ondergaan.

door **Spelfiguurtje** » do 18 sep 2008, 19:56

Het niets kan overigens wel degelijk van groot belang zijn. Het is namelijk het enige "begin van alles" wat we nooit hoeven te verklaren. Niets hoef je namelijk niet uit te leggen.

Als het niets bestaat uit de samentelling van alles dan omvat dat niet alleen datgene was we zelf kunnen zien, maar daadwerkelijk alles dat bestaat, heeft bestaan, ooit zal bestaan en zelfs alles dat bestaan kan/kon/zal kunnen.

Dat wij nu toevallig zien wat we zien is dan niet langer onverklaarbaar maar gewoon een statistisch toeval. Ons heelal wordt dan simpelweg een van de mogelijkheden binnen het alles. Het is er omdat het er kan zijn.

Mee eens, het Niets kan in weze juist die energiebron vormen waardoor Alles kan zijn ontstaan. Het heelal loopt als het ware door het Niets leeg. Maar Niets is Niets en dus is het 'oneindig' klein, puntvormig. Tijdens het leeglopen ontstaan schokgolven rondom het punt Niets. In principe dus zwaartekrachtschokgolven. Maar er moet bij gezegd worden dat de zwaartekracht zoals wij die kennen een verschil is tussen twee of meerdere enorme zwaartekrachten, die ik beter aantrekkingskrachten noem. Het zijn die enorme aantrekkingskrachten waaruit het schokgolvenveld rondon het Niets gevormd wordt. Ik weet niet of je mijn verhaal gelezen hebt, maar de plaatjes laten een dergelijk idee zien. Er staat ook in: Moet NIETS zonder enig formaat een oorsprong hebben?

Het begint erop te lijken dat we niet in een heelal met zwarte gaten zitten, maar dat we zelf binnen de eventhorizon van een mega zwart gat, oftewel het puntvormige Niets, zitten.

Dat komt ook in de latere hoofdstukken van mijn verhaal aan bod.

Hans, Spelfiguurtje

door **sarek** » do 18 sep 2008, 12:22

Ik denk toch echt dat de enige mogelijk oplossing is het niets voor te stellen als een optelsom van al het bestaande. Niets is de totaalsom van al het Iets.

Voor wat betreft massa en energie is dat voorstellen nog niet eens zo moeilijk.

De onzekerheidsrelatie van Heisenberg legt immers een relatie tussen de levensduur van een uit een vacuumfluctuatie gevormd deeltje en de levensduur ervan.

Voorzover ik weet tendeert de moderne kosmologie tot het aannemen van een open heelal dat dus eeuwig zal blijven uitdijen. De leeftijd wordt daarmee dus oneindig(naar de toekomst toe, niet naar het verleden).

Terugvertaald naar Heisenberg en aannemend dat het heelal kan zijn ontstaan als een vacuumfluctuatie is het dus denkbaar dat de netto energie van het open heelal nul is.

Het tot nul optellen van waarden(zelfs als die ieder voor zich oneindig zijn) is dus wel degelijk denkbaar.

Ik moet nu wel meteen het misverstand opruimen dat mijn bovengenoemde voorbeeld een volledige beschrijving is van het Niets. Dat is niet zo.

Het niets is van een nog veel verdergaande nietsheid, namelijk het ontbreken van alles. Ook onechte vacua bestaan dan dus niet, althans niet als 'netto' resultaat.

Ik stip alleen het basisprincipe van volledig tegen elkaar wegvallen van alle eigenschappen aan als mogelijke verklaring voor het niets.

Misschien is het voor het wegcijferen van alles wel alleen al voldoende dat tegenover tijd simpelweg een antitijd wordt gesteld. Zonder tijd bestaat er ook niets, daar al het bekende tot nu toe binnen de fysica als golfverschijnsel beschreven kan worden.

Het niets kan overigens wel degelijk van groot belang zijn. Het is namelijk het enige "begin van alles" wat we nooit hoeven te verklaren. Niets hoef je namelijk niet uit te leggen.

Als het niets bestaat uit de samentelling van alles dan omvat dat niet alleen datgene was we zelf kunnen zien, maar daadwerkelijk alles dat bestaat, heeft bestaan, ooit zal bestaan en zelfs alles dat bestaan kan/kon/zal kunnen.

Dat wij nu toevallig zien wat we zien is dan niet langer onverklaarbaar maar gewoon een statistisch toeval. Ons heelal wordt dan simpelweg een van de mogelijkheden binnen het alles. Het is er omdat het er kan zijn.

door **Spelfiguurtje** » wo 17 sep 2008, 20:45

Een nobel streven moet ik zeggen, Spelfiguurtje

Maar helaas kan ik geen touw vastknopen aan je verhaal. Ik vraag me dan ook af of je het kunt toelichten, zonder in vaagheden te spreken.

Eerst mijn excuses voor het late reageren. Ik had niet in de gaten dat er gereageerd was. Ik zal graag mijn voorgaande stukje toelichten. Het probleem is de verschillende taal die we spreken. Ik snap nauwelijks iets van de wiskundige taal en de meeste lezers snappen weinig van mijn gebruikte taal. Dit is een vaker voorkomend probleem dat zorgt voor een afstand tussen wetenschap en de eenvoudige filosoferende burger, zoals ik. Iemand die niet de taal der wiskunde beheerst kan daarom niet anders dan z'n ideeën in de vorm van sciencefictionachtige verhalen vertellen. Daarmee helaas elke wetenschappelijke grond voor het verhaal verliezend. Aangezien ik voor de uitleg van het eerdere stukje waarschijnlijk veel ruimte nodig heb, heb ik de eerste 6 hoofdstukken van mijn sciencefictionachtige verhaal voor een ieder ter leringe en vermaak beschikbaar gesteld. Hier is de link:

http://home.kpn.nl/chip/download/De_Processor.pdf

Het verhaal is uit vele stukjes samengesteld en een aantal stukjes is uit diverse oude (religeuze) bronnen afkomstig. Dit verhaal is niet zomaar verzonnen, daarom leek het mij interessant om te kijken in hoeverre er overeenkomsten met de huidige wetenschap zijn. Tenslotte gaan beide over de zoektocht naar de Oorsprong.

Ook vraag ik me af welke wetenschappelijke inzichten van nu overeenkomen met de door jou geschetste voorstelling.

Dat kan ik alleen nog maar grof doen, het verhaal dat ik aan het schrijven ben, zal wetenschappelijk gezien gaan over tijdruimte, tijd en zwaartekracht. Het is een kosmologisch verhaal, gereconstrueerd uit vele stukjes. De reden dat ik naar het wetenschapsforum gekomen ben, is nou juist dat ik met wetenschappers wil kijken in hoeverre er overeenkomsten zijn.

je zegt bijvoorbeeld, om eens iets simpels te noemen:

"er is geen energie meer"

Hoe is dat te verklaren, de wet van behoud van energie in acht nemende?

Hierbij denk ik aan de verre verst mogelijke toekomst van het heelal. Alle materie zou dan verdampt zijn, zelfs protonen en andere energiedeeltjes zijn opgehouden te bestaan, er zou zelfs geen straling meer zijn en die onvoorstelbaar grote en lege ruimte heeft geen temperatuur meer. Het lijkt erop dat dit onze uiteindelijke toekomst is. (Stephan Hawking, het Universum) Het ligt heel ver in de toekomst, want wanneer vervalt een proton? Maar waar is de energie gebleven? Alle mogelijke kinetische energie is nu omgezet in potentiële energie. Mogelijk dat die zich juist als koude lege ruimte manifesteert. Potentiële energie voor wat? Big Crunch of de energie voor een nieuwe oerknal? Waar kwam dan de energie voor onze oerknal vandaan? Daar dit al een lang stuk aan het worden, laat ik dit nog even met rust. Maar ik kan hier beslist nog over vertellen.

Ook heb je het over het ontbreken van oorzaak en gevolg, terwijl causaliteit toch een belangrijk principe is in de natuurkunde.

Ik ben bang dat juist het vasthouden aan causaliteit de ontwikkeling van de natuurkunde op dit moment belemmert. Tenslotte was er 'voor' de oerknal geen tijd. Toch is er iets gebeurd waardoor we nu in een werkelijkheid leven. Ik denk dat we zo'n oorzaak nu juist in het tijdloze moeten zoeken als onderliggende werkelijkheid voor de bekende en causale werkelijkheid die de natuurkunde nu tot op grote hoogte kan beschrijven. Maar het tijdloze kan een nieuw onderzoeksgebied zijn. Er zijn wetenschappers geweest die 'tijd' uit de theorien schrapten. De heren de Wheeler en de Witt hebben dat wiskundig geprobeerd en konden daardoor vele vereenvoudigingen aanbrengen. Zie oa het beruchte boek "Time does not excist"van Julian Barbour.

Hoe dit verhaal op me overkomt, is een brij van woorden, zonder logische samenhang, en vooral: zonder enige ruimte voor experimentele verificatie. Oftewel: het heeft niets met wetenschap te maken (zodra de mogelijkheid tot verificatie/falsificiëring wegvalt, valt het immers per definitie buiten wetenschap).

Dat klopt, ik stel dan ook voor eerst mijn verhaal te lezen om zodoende wat meer begrip te krijgen en mijn taal beter te verstaan. Het stukje verhaal is slechts het begin en degenen die interesse en open geest hebben zijn vrij eigen stukken naar me te sturen die ik, na toestemming en met referentie, wil gebruiken voor het uiteindelijke boek. Wanneer de theorie een grond kan krijgen, wordt het tijd om eens naar Tesla's vreemde uitvindingen te kijken (flying machine, wireless energy) in het licht van die theorie als experimentele verificatie. Ik heb daar nog diverse ideeen over, maar in dit stadium van de theorieontwikkeling is het voor experimenten nog te vroeg.

Hans, Spelfiguurtje (zie verhaal

)

door **Phys** » zo 31 aug 2008, 20:20

Een nobel streven moet ik zeggen, Spelfiguurtje

Maar helaas kan ik geen touw vastknopen aan je verhaal. Ik vraag me dan ook af of je het kunt toelichten, zonder in vaagheden te spreken. Ook vraag ik me af welke wetenschappelijke inzichten van nu overeenkomen met de door jou geschetste voorstelling.

Je zegt bijvoorbeeld, om eens iets simpels te noemen:

Er is geen energie meer.

Hoe is dat te verklaren, de wet van behoud van energie in acht nemende?

Ook heb je het over het ontbreken van oorzaak en gevolg, terwijl causaliteit toch een belangrijk principe is in de natuurkunde.

Hoe dit verhaal op me overkomt, is een brij van woorden, zonder logische samenhang, en vooral: zonder enige ruimte voor experimentele verificatie. Oftewel: het heeft niets met wetenschap te maken (zodra de mogelijkheid tot verificatie/falsificiëring wegvalt, valt het immers per definitie buiten wetenschap).

door **Spelfiguurtje** » wo 27 aug 2008, 22:55

Het NIETS is het centrum van een hyperbol. ALLES staat om de hyperbol. De hyperbol zelf kent geen TIJD. Die IS. Maar reizen door de hyperbol veroorzaakt de illusie van TIJD. Het centrum is twee dingen: Het BEGIN en HET EIND. Ofwel de verste toekomst waarin alle materie en straling volkomen is gestold en/of opgelost in ruimte. Er is geen energie meer. Maar dan ook geen lege ruimte meer, er is geen verplaatsing meer mogelijk. Op dat moment is er absoluut NIETS en is het heelal ineengestort tot minder dan een punt. Bedenk dat de hyperbol is, zonder TIJD. Dat betekent dat oorzaak en gevolg niet meer gelden. Het betekent ook dat die verste toekomst, het NIETS, als centrum in de hyperbol altijd aanwezig is. Wanneer het heelal als hyperbol bekeken wordt, dan is die verste toekomst NU aanwezig. Hetzelfde geldt voor het Begin, in ons voorstellingsvermogen voortgekomen uit datzelfde NIETS. Er kan maar 1 absoluut NIETS zijn, toch? Het Begin is daarom ook altijd aanwezig en wel op dezelfde plek als de verste toekomst in het centrum van een hyperbol. Rond het formaatloze en eeuwige NIETS dat geen begin of eind kent, moet een compensatie staan. Anders is er geen absoluut NIETS en moet er een oerknal berekent worden. Voor de compensatie van het absolute NIETS moet dat wel ALLES zijn. Dat ALLES vormt de hyperbol rondom het NIETS. Het ALLES is vergelijkbaar met, en nu doe ik een speculatie, een golfvorm voordat deze vervalt tot deeltje. Een proces waar een waarnemer, in welke vorm dan ook voor nodig schijnt te zijn.

Ik ben nieuw op dit forum en probeer een antieke wetenschap te koppelen aan de huidige wetenschappelijke inzichten. Wat ik hierboven verteld heb, komt voort uit die antieke wetenschap. Het is niet zo dat ik die wetenschap als nieuwe theorie beschouw, maar mogelijk dat er aanvullingen of nieuwe inzichten uit voort kunnen komen. Er zijn vele namen voor die antieke wetenschap, de beste vind ik die van Nikola Tesla: de Theorie van de Dynamische Zwaartekracht. Andere namen doen me teveel aan religie denken.

TIJD volgens die theorie is niet anders dan vallen naar het centrum van de hyperbol die tijd/ruimte is. Misschien dat dat de formule E=MC², wat mij erg aan een versnellingsformule doet denken, kan verklaren.

Ik geef hier slechts voorbeeldje van denken vanuit die antieke wetenschap, en is zeker niet compleet! Het valt buiten deze topic om een gehele theorie uit te leggen, daarbij zijn er al zoveel. Wat mij echter intrigeert zijn de overeenkomsten tussen de antieke kennis en de huidige wetenschap die ik regelmatig lijk te vinden.

Ik hoop hiermee enkele vragen op te roepen;

Wat zorgt dat het absolute NIETS uit zijn evenwicht raakt?

Wat is de waarnemer?

Mogelijk klinkt eea echter al bekend in de oren. Aangezien ik amateuronderzoeker ben en geen hoge wetenschapsopleidingen heb, kom ik op dit forum om eens een wat meer wetenschappelijke aanpak aan te horen.

Die esoterische forums horen soms vaag een klok luiden, maar de klepel is ver te zoeken.

(De hyperbol bestaat uit geometrische schokgolven van aantrekkingskracht en heeft veel weg van de binnenkant van een astronomisch zwart gat. Volgens de theorie lijkt het erop alsof het Heelal zich binnen dat zwarte gat bevindt en daar nooit uitkomt. Het is er in ontstaan en zal er nooit uitkomen. Buiten dat ene zwarte gat is er, ... ook NIETS)

HANS, spelfiguurtje in een virtuele werkelijkheid

Het niets?

Plaats een reactie

Weergave uitklappen Voorafgaande berichten: Het niets?

Re: Het niets?

Re: Het niets?

Re: Het niets?

Re: Het niets?

Re: Het niets?

Re: Het niets?

Re: Het niets?

Re: Het niets?

Re: Het niets?

Re: Het niets?

Re: Het niets?

Re: Het niets?

Re: Het niets?

Re: Het niets?

Re: Het niets?

Contact

Community