Beste Mechanieker, bedankt voor je reactie.
Ik heb er over zitten denken om het goedkoop en duurzaam mogelijk te maken.
Ik denk daarbij aan gerecycled plastic voor de vlotters die wanneer het nodig mocht zijn simpel en snel uitgehangen kunnen worden en vervangen door nieuwe ervoor in de plaats te hangen!
De onderkant van zo´n pedal heeft een platte haak met groeven die schuin geslepen zijn.(metaal/RVS)
Zoals het radje van een aansteker , maar dan grover.
Als je zo´n radje breed zou maken dan is dat de centrale as, vlotters worden er dan onder gehangen en de lucht erin zorgt dan dat ze er aan/onder blijven hangen.
Door de lucht willen ze steeds recht omhoog staan maar de golven drukken ze plat.
Hierdoor wordt de centrale as met de kracht van de golf aangedreven!
Dit is heel krachtig want je hebt meerdere van die padals op die as die met tonnen water de as doen draaien.
Wanneer De as te onderhevig is aan schade moeten de pedels kleiner worden gemaakt of de materialen sterker worden gemaakt!
Maar in principe is het onderhoudsvrij/arm.
Ik heb helaas nog niet de mogelijkheid om zo´n haken en as te maken.
Maar ik weet wel heel zeker dat het te maken valt en ook werkt zoals ik het beschrijf!
Wat dat betreft heb je zeker gelijk dat alles wat beweegt ook kapot kan gaan, maar dat duurt een hele lange tijd!
Ik denk dat ik kan zeggen dat mijn systeem aan alle eisen voldoet om op grote schaal te maken en er voor zeer lange tijd energie van te krijgen.
Het aller mooiste ervan is dat het onzichtbaar kan worden aangelegd onder het water oppervlakte!
Ook aanslag op de pedals maakt niet uit want werken blijven ze toch!
Ik denk dat de onderhoud kosten wel behoorlijk zullen meevallen, alleen de investering is een eenmalige kostenpost daarna wordt er alleen maar aan verdient, zeker gezien de energie prijzen van tegenwoordig!
In ieder geval dank voor je reactie op mijn idee(ën), hoop dat het nu iets duidelijker is wat ik bedoel!
World Saver.
Mechanieker schreef:In de werktuigbouwkunde is er een hoofdregel waaraan je elk ontwerp moet toetsen, en die gaat:
"Alles wat beweegt, gaat kapot"
Wil je dus 'gratis' energie maken dan moet je ontwerp (per definitie) onderhoudsvrij zijn. Corrosie en slijtage moet je ten eerste voorkomen. Ten tweede vermoeiing van buigende en strekkende onderdelen. Bij onder water bouwen speelt aanslag en aangroei van mineralen en (micro)organismen ook nog een belangrijke rol. Een mijnenveld dus! Tandwielen en lagers zijn normaal gesproken het meest onderhoudsgevoelig, zeker als de krachten groot zijn in relatie tot de (krachtoverbrengende) oppervlakken.
Als vuistregel mogen de onderhoudskosten van duurzame energieinstallaties niet meer dan 2% van de investeringskosten bedragen, per jaar. Anders is het meestal al te duur om nog verder over na te denken.
Bij bouwen onder water lopen de onderhoudskosten al heel snel op, vergeleken bij bouwen op land, dus onderhoudsvrij ontwerpen moet absoluut een speerpunt zijn. Denk dus heel goed na: hoe zorg ik ervoor dat er niet of nauwelijks hoeft te worden gesleuteld! En als dat toch moet: kan het snel en goedkoop!
De meest succesvolle ontwerpen voor de winning van oceaanenergie hebben allemaal een paar kenmerken gemeen, als je goed kijkt.
- De werkingsprincipes zijn altijd extreem simpel.
- Er zijn geen of nauwelijks snel- of sterk wisselende belastingen.
- Er zijn geen corrosie- of slijtagegevoelige onderdelen
- De ontwerpen zijn modulair opgebouwd waarbij op vervanging is ontworpen in plaats van op reparatie.
- De ontwerpen zijn geschikt om in grote oplages parallel of serieel te schakelen, zodat je goed gebruik kunt maken van de economisch voordelen van schaalgrootte, en minder last hebt van storingen aan individuele onderdelen.
Ten slotte een laatste wenk. 'gratis' bestaat niet. Alles kost geld. Menig uitvinder van duurzame (of 'gratis') energiebronnen is roemloos de mist in gegaan omdat hij/zij (exploitatie)kosten verwaarloosde die uiteindelijk juist cruciaal bleken te zijn voor de economische haalbaarheid. Neem de exploitatiekosten dus heel serieus en verwaarloos ze niet! Sterker nog: ga met ontwerpen aan de slag op basis van het hoofddoel om tot een exploitatiekostenarme oplossing te komen. Dus niet eerst lukraak ontwerpen en dan de kosten gaan bepalen, maar eerst bedenken: Wat is goedkoop? Wat kan ik daarmee?
Beste Mechanieker, bedankt voor je reactie.
Ik heb er over zitten denken om het goedkoop en duurzaam mogelijk te maken.
Ik denk daarbij aan gerecycled plastic voor de vlotters die wanneer het nodig mocht zijn simpel en snel uitgehangen kunnen worden en vervangen door nieuwe ervoor in de plaats te hangen!
De onderkant van zo´n pedal heeft een platte haak met groeven die schuin geslepen zijn.(metaal/RVS)
Zoals het radje van een aansteker , maar dan grover.
Als je zo´n radje breed zou maken dan is dat de centrale as, vlotters worden er dan onder gehangen en de lucht erin zorgt dan dat ze er aan/onder blijven hangen.
Door de lucht willen ze steeds recht omhoog staan maar de golven drukken ze plat.
Hierdoor wordt de centrale as met de kracht van de golf aangedreven!
Dit is heel krachtig want je hebt meerdere van die padals op die as die met tonnen water de as doen draaien.
Wanneer De as te onderhevig is aan schade moeten de pedels kleiner worden gemaakt of de materialen sterker worden gemaakt!
Maar in principe is het onderhoudsvrij/arm.
Ik heb helaas nog niet de mogelijkheid om zo´n haken en as te maken.
Maar ik weet wel heel zeker dat het te maken valt en ook werkt zoals ik het beschrijf!
Wat dat betreft heb je zeker gelijk dat alles wat beweegt ook kapot kan gaan, maar dat duurt een hele lange tijd!
Ik denk dat ik kan zeggen dat mijn systeem aan alle eisen voldoet om op grote schaal te maken en er voor zeer lange tijd energie van te krijgen.
Het aller mooiste ervan is dat het onzichtbaar kan worden aangelegd onder het water oppervlakte!
Ook aanslag op de pedals maakt niet uit want werken blijven ze toch!
Ik denk dat de onderhoud kosten wel behoorlijk zullen meevallen, alleen de investering is een eenmalige kostenpost daarna wordt er alleen maar aan verdient, zeker gezien de energie prijzen van tegenwoordig!
In ieder geval dank voor je reactie op mijn idee(ën), hoop dat het nu iets duidelijker is wat ik bedoel!
World Saver.
[quote='Mechanieker' post='445778' date='11 September 2008, 12:49']In de werktuigbouwkunde is er een hoofdregel waaraan je elk ontwerp moet toetsen, en die gaat:
"Alles wat beweegt, gaat kapot"
Wil je dus 'gratis' energie maken dan moet je ontwerp (per definitie) onderhoudsvrij zijn. Corrosie en slijtage moet je ten eerste voorkomen. Ten tweede vermoeiing van buigende en strekkende onderdelen. Bij onder water bouwen speelt aanslag en aangroei van mineralen en (micro)organismen ook nog een belangrijke rol. Een mijnenveld dus! Tandwielen en lagers zijn normaal gesproken het meest onderhoudsgevoelig, zeker als de krachten groot zijn in relatie tot de (krachtoverbrengende) oppervlakken.
Als vuistregel mogen de onderhoudskosten van duurzame energieinstallaties niet meer dan 2% van de investeringskosten bedragen, per jaar. Anders is het meestal al te duur om nog verder over na te denken.
Bij bouwen onder water lopen de onderhoudskosten al heel snel op, vergeleken bij bouwen op land, dus [b]onderhoudsvrij[/b] ontwerpen moet absoluut een speerpunt zijn. Denk dus heel goed na: hoe zorg ik ervoor dat er niet of nauwelijks hoeft te worden gesleuteld! En als dat toch moet: kan het snel en goedkoop!
De meest succesvolle ontwerpen voor de winning van oceaanenergie hebben allemaal een paar kenmerken gemeen, als je goed kijkt.
- De werkingsprincipes zijn altijd extreem simpel.
- Er zijn geen of nauwelijks snel- of sterk wisselende belastingen.
- Er zijn geen corrosie- of slijtagegevoelige onderdelen
- De ontwerpen zijn modulair opgebouwd waarbij op [b]vervanging[/b] is ontworpen in plaats van op reparatie.
- De ontwerpen zijn geschikt om in grote oplages parallel of serieel te schakelen, zodat je goed gebruik kunt maken van de economisch voordelen van schaalgrootte, en minder last hebt van storingen aan individuele onderdelen.
Ten slotte een laatste wenk. 'gratis' bestaat niet. Alles kost geld. Menig uitvinder van duurzame (of 'gratis') energiebronnen is roemloos de mist in gegaan omdat hij/zij (exploitatie)kosten verwaarloosde die uiteindelijk juist cruciaal bleken te zijn voor de economische haalbaarheid. Neem de exploitatiekosten dus heel serieus en verwaarloos ze niet! Sterker nog: ga met ontwerpen aan de slag op basis van het hoofddoel om tot een exploitatiekostenarme oplossing te komen. Dus niet eerst lukraak ontwerpen en dan de kosten gaan bepalen, maar eerst bedenken: Wat is goedkoop? Wat kan ik daarmee?[/quote]
