Een artikel over de ziel dat ik heel interessant vond:

[url=http://www.ebonmusings.org/atheism/ghost.html]http://www.ebonmusings.org/atheism/ghost.html[/url]

M.i. zijn lichaam en ziel niet te scheiden - ze zijn aspekten van dezelfde biologische eenheid. De ziel is een illusoire mystificatie van hersenfunctie waarvan we nog erg weinig weten. Biologisch gezien heeft een dier ook een "ziel", alleen is die (moeten we aannemen) minder ontwikkeld. Voor dieren en mensen geldt: lichaam dood, ziel dood. Hersenen beschadigd, geestelijk leven beschadigd. Planten en zwammen hebben geen neuronen en moeten vooralsnog beschouwd worden als zijnde zonder geestelijk leven.

Als je rondloopt met blijvende hersenbeschadiging door de consumptie van vergif, dan blijft er na je dood echt geen onbeschadigde ziel over die na schoongewassen te zijn verder in eeuwige gelukzalighaid kan voortbestaan. Ook als je met een relatief onbeschadigd stel hersens aan een hartaanval overlijdt, is het helemaal met je afgelopen. Goed, je kunt a.h.w. verder leven in de herinnering van anderen, maar dat is geen ziel.

Het eeuwig branden van zielen in de hel doet vermoeden dat er aan de ziel zelf geen schade kan worden berokkend, anders zouden de zielen in hel te zijner tijd opgebrand moeten zijn. Een chrsitelijk-religieus antwoord op de vraag is dus kennelijk dat de ziel geen schade kan oplopen.

De dualiteit lichaam-ziel die in het christendom nog steeds wordt aangehangen is een illusie. Geef me een bewijs of zelfs maar een aanwijzing voor het bestaan van de ziel, die het lichaam overleeft.

[i]Even van deze benadering uitgaande wat de ziel precies is:

De term ziel wordt door de verschillende religies anders geïnterpreteerd, vaak (onder andere in het christendom) als het ondeelbare en onsterfelijke deel van de mens, diens essentie. In het christendom bestaat de mens uit geest, ziel en lichaam. De geest zou je je wil of je geweten kunnen noemen. Het stelt de persoon in staat om empathie en emoties te voelen en te uiten. Het is meestal de bron van je geestelijke zowel vleeslijke verlangen. In het christendom wordt de geest niet van de ziel gescheiden; de ziel is van een geestelijke natuur en dit is de reden dat de ziel blijft voortbestaan. Dit in tegenstelling tot de dieren en planten waar de ziel niet geestelijk is en de ziel dan ook niet blijft voortbestaan.

Het lichaam is als het ware de tijdelijke omhulsel om te kunnen functioneren in de natuurlijke wereld. Het lichaam kan niet zonder de ziel functioneren,omdat de ziel de ware persoon is die in het lichaam huist.

De ziel is de essentie die een persoon levend maakt. Geschapen uit de adem van God maakt het de ziel het onvergankelijke gedeelte van de mens. De ziel heeft het lichaam nodig om te zien, horen, ruiken, proeven en spreken; om tot kennis van de buitenwereld te komen. Omdat het lichaam en de ziel van nature bij elkaar horen (voor de erfzonde bestond de dood niet) is doodgaan niet natuurlijk. Daarom worden op het einde der tijden lichaam en ziel weer één.[/i]

[b]Kan de ziel schade oplopen? door bijvoorbeeld roken of drugs gebruik? Of heeft dit alleen schadelijk effect op het lichaam?[/b]