Ik denk dat het omgekeerd wel het geval is. Stel dat een atoom 1/1000 van de inhoud van het universum bevat , X seconden na de Big Bang. Stel dat vervolgens na een paar seconden de totale ruimtetijd inhoud van 1000, naar 10.000 is uitgedijd, dan zou dezelfde atoom, nu slechts 1/10.000 deel van de totale ruimtetijd bevatten. Als een ''liniaal'' eerst nog 1000 kon meten, is dat nu 10.000 geworden. De grootte/inhoud van de atoom is dan (relatief) 10 keer kleiner geworden.

Ik heb nooit gehoord dat b.v. het waterstofatoom zou groter worden gedurende de uitzetting van het heelal. Moest dit laatste waar zijn dan zou dit zeer zware gevolgen hebben voor de fysica.

Nee hoor, alles zet uit. Ook de ruimte in het atoom tussen de kern en de elektronen wordt groter, de ruimte tussen de quarks wordt groter, alles wordt groter. Zelfs als dat niet zo zou zijn, zie ik niet in waarom het een probleem zou moeten zijn, de dichtheid wordt toch niet groter? Als ik een voetbal in een kamer heb liggen en ik maak de kamer 2x zo groot neemt de dichtheid van de voetbal toch niet toe?

Als ik een voetbal in een kamer heb liggen en ik maak de kamer 2x zo groot neemt de dichtheid van de voetbal toch niet toe?

"Het afzetten van de ruimte tegen de materie" lijkt niet te bestaan volgens mij omdat materie gewoon mee aan het uitdijen is.

doordat het heelal steeds groter wordt door de uitdijing van ruimte, worden sterren relatief steeds kleiner t.o.v het heelal terwijl hun gravitatieveld steeds groter wordt door de versnelling van de uitdijing. doordat de ruimte zich steeds krachtiger afzet tegen materie.