Wanneer je 10 jaar met bijna de lichtsnelheid door het heelal zou suizen en je zou daarna terugkeren op aarde, is je zoon ondertussen wellicht ouder geworden dan jijzelf.

Is het niet zo dat vanuit jou gezien de aarde met bijna de lichtsnelheid beweegd? En dat het effect dan andersom gebeurt?

Wat is tijd?

Stel je een heelal voor met atomen zo groot als de planeet aarde. Tijd, zal daar naar onze begrippen oneindig traag verlopen. Echter, wanneer je lichaam uit even zulke grote atomen is opgebouwd, zul je geen enkel verschil opmerken met je huidige situatie. Stel je nu een heelal voor met (ook bewoonde) planeten ter grootte van 'n atoom!

Zo'n compleet heelal is waarschijnlijk niet veel groter dan de Maan. In dat heelal verloopt 'tijd' naar onze maatstaven dan oneindig snel. Hetgeen wij onder 'tijd' verstaan gedraagt zich onder verschillende omstandigheden anders. Waar veel materie bijeen is verloopt tijd traag. Denk aan tijd in de buurt van 'n zwart gat. Op de rand van 'n zwart gat is het zelfs zo dat tijd stil staat. je kunt ook zeggen dat daar tijd domweg niet bestaat. Dus wat is tijd? Je zou kunnen zeggen dat tijd 'n 'straling' is die wordt waargenomen in de buurt van materie. Waar veel materie is verloopt tijd langzaam en waar weinig materie is verloopt tijd sneller. Het wordt moeilijker (kost meer energie) om jezelf, of 'n object te verplaatsen wanneer er veel materie (massa) in de buurt is. Omdat licht ook uit 'materie' (energie) bestaat kost het steeds meer energie om bijv. 'n ruimteschip te verplaatsen, wanneer de snelheid daarvan toeneemt. Dit is omdat de materie van het ruimteschip meer 'botst' op de deeltjes van het licht naarmate de snelheid toeneemt. Je tijd verloopt in dat snelle ruimteschip trager dan op de Aarde. Wanneer je 10 jaar met bijna de lichtsnelheid door het heelal zou suizen en je zou daarna terugkeren op aarde, is je zoon ondertussen wellicht ouder geworden dan jijzelf. Is tijd hiermee verklaard? Nee. Tijd is niet 'n op zichzelf staand gegeven. Tijd is 'n bijverschijnsel, zoals temperatuur dat ook is.

Bestaat temperatuur? Bestaan er temperatuurdeeltjes? Temperatuur kun je wel beinvloeden met warmte-/koudestraling. Tijd kun je wel beinvloeden met grootschalige massa -toename/-afname.

kan iemand mij dit uitleggen?

je hebt tijd en tijd

ik heb het idee dat mensen over tijd praten alsof het materie is... kromming van de ruimte-tijd e.d.

tuurlijk zou dit het geval kunnen zijn, tot op bepaalde hoogte dan. het gaat hier dan over materie die versnelt of vertraagt.

de atoomklok die niet gelijk loopt na een rondje om de aarde, das allemaal leuk en aardig

maar dan heb je tijd: oorzaak - gevolg

het maakt toch niet uit in welke volgorde je iets waarneemt: of b nu het gevolg van a is maar uit waarnemingen anders blijkt doet toch niets af aan het feit actie-reactie. dat is toch de -grootheid- van tijd?

je kan zeggen dat ruimte tijd heeft geschapen, maar alleen omdat voor de aanwezigheid van ruimte(materie) tijd irrelevant is. Als tijd(oorzaak-gevolg) een deeltje is, wat daarbij manipuleerbaar is, wil dat zeggen dat alles tegelijk gebeurt, wat net zo goed is dat niets gebeurt, want als het een keer ophoud was dat al eerder het geval, en wat ooit heeft bestaan, heeft tegelijkertijd nooit bestaan.

Dat elke dimensie zijn eigen tijdsbestek heeft dat kan variëren door kromming van de ruimte zegt alleen iets over de snelheid van tijd....

Dit is gebaseerd op het idee dat de lichtsnelheid de hoogst haalbare snelheid is. Maar toch niet snel genoeg om uit een zwart gat te onsnappen. Net als wat de maximaal haalbare temperatuur is, wat voor de oerknal op 10 miljard wordt geschat, wil niet zeggen dat het de max is, omdat er niks op wijst dat er wijst dat het dat is. zo zal je een God ook nooit moeten uitsluiten, puur omdat je het niet zal kunnen aantonen.

Dit laatste is natuurlijk incompleet, maar het houdt wel verband.

is er een theorie die zegt dat tijd (oorzaak-gevolg) een deeltje is, hoe verklaart die theorie dan oorzaak-gevolg?

of natuurlijk de oorsprong van materie?

kan iemand mij dit uitleggen?

je hebt tijd en tijd

ik heb het idee dat mensen over tijd praten alsof het materie is... kromming van de ruimte-tijd e.d.

tuurlijk zou dit het geval kunnen zijn, tot op bepaalde hoogte dan. het gaat hier dan over materie die versnelt of vertraagt.

de atoomklok die niet gelijk loopt na een rondje om de aarde, das allemaal leuk en aardig

maar dan heb je tijd: oorzaak - gevolg

het maakt toch niet uit in welke volgorde je iets waarneemt: of b nu het gevolg van a is maar uit waarnemingen anders blijkt doet toch niets af aan het feit actie-reactie. dat is toch de -grootheid- van tijd?

je kan zeggen dat ruimte tijd heeft geschapen, maar alleen omdat voor de aanwezigheid van ruimte(materie) tijd irrelevant is. Als tijd(oorzaak-gevolg) een deeltje is, wat daarbij manipuleerbaar is, wil dat zeggen dat alles tegelijk gebeurt, wat net zo goed is dat niets gebeurt, want als het een keer ophoud was dat al eerder het geval, en wat ooit heeft bestaan, heeft tegelijkertijd nooit bestaan.

Dat elke dimensie zijn eigen tijdsbestek heeft dat kan variëren door kromming van de ruimte zegt alleen iets over de snelheid van tijd....

Dit is gebaseerd op het idee dat de lichtsnelheid de hoogst haalbare snelheid is. Maar toch niet snel genoeg om uit een zwart gat te onsnappen. Net als wat de maximaal haalbare temperatuur is, wat voor de oerknal op 10 miljard wordt geschat, wil niet zeggen dat het de max is, omdat er niks op wijst dat er wijst dat het dat is. zo zal je een God ook nooit moeten uitsluiten, puur omdat je het niet zal kunnen aantonen.

Dit laatste is natuurlijk incompleet, maar het houdt wel verband.

is er een theorie die zegt dat tijd (oorzaak-gevolg) een deeltje is, hoe verklaart die theorie dan oorzaak-gevolg?

of natuurlijk de oorsprong van materie?

Tijd als zodanig is niet meetbaar, omdat tijd eigenlijk niet bestaat. Er is pas sprake van tijd wanneer materie een omvang en een massa heeft. Door de omvang van materie is er sprake van iets dat je lokaliteit kunt noemen.

Dus, 'het aanwezig zijn op 1 bepaalde plaats binnen het materiele uitspansel'

Wanneer je dan (in een materieel lichaam) naar een andere plaats beeegt binnen hetzelfde uitspansel, is er sprake van een weerstand. Je moet de materiele wetten volgen om op die andere plaats te komen en ondervindt daarbij dat je er niet op hetzelfde moment bent, maar dat ondertussen de materie om je heen evolueert. Dit noemen wij tijd.

Je kunt dit evolueren van materie wel in kaart brengen en dan zeggen dat je tijd meet, maar tijd als zodanig meet je niet. Tijd bestaat gewoonweg niet. Materiele evolutie is wel een proces dat niet op 1 moment plaatsvindt. Zo is tijd een aaneenschakeling van momenten.

Heeft de snelheid van tijd niet ook te maken met de grootte van de quarks enzo? Want ik had een keer gelezen dat als de Big Crunch komt, zelfs alle moleculen en all atomen uit elkaar getrokken worden. Dat betekent misschien dat in het begin de tijd heel langzaam ging en dat alles dus ook langzamer bewoog. Misschien betekent het dan ook dat je op een gegeven moment ook een grotere versnelling krijgt van de tijd. dus zegmaar m/s^2, maar dan uitzetting/s^2...

Het is voor ons niet direkt belangrijk of tijd sneller of langzamer kan gaan.

Voor ons blijft 1 seconden gewoon 1 seconden duren omdat we aan de tijd van onze plaats zijn gebonden.

Zoiets zal alleen van buitenaf te meten zijn.

Stel dat tijd en plaats gebonden zijn,en vanaf een andere plaats de tijd anders zou kunnen verlopen (bijvoorbeeld door invloed van een grote gravitatiekracht zoals een zwart gat) zou het wel een doorbraak in ruimtereizen kunnen zijn.

Als je tijd kan be-invloeden of zelfs overwinnen zullen verre sterrenstelsels/planeten bereikbaar kunnen worden.

hmmmm... De tijdsmomenten meet je dan op momenten waarop massa omgezet wordt in energie en omgekeerd,Dit 0 punt kan echter niet bestaan omdat de dimensies uitdijen.. Zoals bij een bal met een gat met 2 touwen er door waneer je die touwen aan 1 kant naar buiten trekt,verschuift het punt 0 (bal) steeds verder van positie... Hierdoor kan niets tot stilstand komen.

Klintersaas schreef:In het dagelijks leven lijkt tijd iets dat glad en continu verloopt. In de kwantummechanica, de tak van de natuurkunde die zich met het allerkleinste bezighoudt, bestaat tijd echter uit hele kleine eenheden, tikjes waarbinnen je geen tijdsverloop kunt definiëren. De directeur van het Amerikaanse Fermilab, Craig Hogan, beweert nu dat die intervalletjes meetbaar zijn. Geniaal of voorbarig?

Lees meer ... Kennislink

Misschien mogelijk... Maar daarvoor moet de tijd lopen zoals een veer in een klok.Men meet dan steeds het moment 1 In deze vorm dus 0>>>>1<<<<0>>>>1<<<<0 enz... Zoals bij het hartslag je steeds de hoogste piek kan meeten. Maar ik betwijfel of de tijd wel zo'n punt 1 piek heeft. Hmmmm.... Misschien... Als je de tussenligende lengte aan een zijde korter maakt/of is ontstaat er beweging,wat we tijd zouden kunnen noemen.Of wacht eens.... Waneer de intervallen langzaam groter worden. Waneer je dimensie veruiming waarneemt,kan je tijd (beweging waarnemen) immers de intervallen veranderen namelijk dan van moment op moment... dus meer zo... 1>1>>1>>>1>>>>1>>>>>1>>>>>>1 maar dan in 3 dimensies nr 4 tijd ontstaat dan vanzelf. Mjaaa... Geen wonder dat men denkt dat door het ontstaan van het heelal tijd pas ontstond.Maar je blijft met het probleem zitten dat zonder deze veruiming van een 3 dimensionaale wereld.Er niet zomaar iets kan hebben ontstaan er is immers geen tijd voor een reactie.... Het raare hieraan echter is dat de tijd dan steeds langzamer zou moeten gaan verlopen... Maar doet dat het ook toevallig niet? Het licht heeft ooit ook sneller bewogen beweert men...

Ja ik heb een leuk experimentje hiervoor...

Gordijnen dicht schijnwerper aan en op een wit vlak richten.Waneer we er even van uit gaan dat we gevoelsmatig geen tijd kunnen voelen zien wij een ronde witte cirkel op het witte vlak.Na 5 minuten hebben wij aan de cirkel niets kunnen waarnemen waar we een tijdsbestek aan kunnen oekennen. (verandering)

De aankomende 5 minuten echter schuiven wij het witte vlak langzaam steeds verder van ons af en hoppa,wij nemen tijd visueel waar.

In het dagelijks leven lijkt tijd iets dat glad en continu verloopt. In de kwantummechanica, de tak van de natuurkunde die zich met het allerkleinste bezighoudt, bestaat tijd echter uit hele kleine eenheden, tikjes waarbinnen je geen tijdsverloop kunt definiëren. De directeur van het Amerikaanse Fermilab, Craig Hogan, beweert nu dat die intervalletjes meetbaar zijn. Geniaal of voorbarig?

Lees meer ... Kennislink