er bevind zich een probleem in het lichaam geest dualisme: de geest, een materieloze substantie, en het fysieke lichaam. de vraag is namelijk hoe een niet-materieel 'iets', een materieel proces kan beinvloeden.

bobbyjong schreef:er bevind zich een probleem in het lichaam geest dualisme: de geest, een materieloze substantie, en het fysieke lichaam. de vraag is namelijk hoe een niet-materieel 'iets', een materieel proces kan beinvloeden.

Ik vergat nog iets opmerkelijks toen ik vertelde dat ik geen dualist meer bleek te zijn. Namelijk deze, ik kan geen lepel buigen met mijn gedachten (logisch, zou je denken). Maar, ik kan wel met gedachten, mijn arm optillen. Op het eerste gezicht logisch, maar ik denk een zeer complex probleem als je bedenkt dat je met je 'geest' de beslissing neemt om je been (materieel) op te tillen.

Wat is er mis mee dualisme?

is er bewijs dat een onstoffelijke geest niet bestaat, maar slechts gecreëerd wordt door het fysieke brein?

Spinoza begint trouwens behoorlijk aan te slaan hier in Amsterdam. Binnenkort wordt er een standbeeld van hem onthuld bij de Stopera. En in Paradiso komt er een vrij-zijn-hoe-doe-ik-dat?-feest. Ja ja.

yopi schreef:bobbyjong,

Nietemin valt daar wel over te praten -> Is dan metafysica

Functionalism

A popular branch of the philosophy of mind is functionalism, in which the question is less "what is the mind?" (i.e. what kind of thing?) and more "what does it do?" Another way to make the same inquiry is to wonder what the function of the mind is, and to distinguish it from the body by saying that this function is different from those performed by the body.

Consider, for instance, a bridge. Many different things can serve as a bridge, from the complex structure connecting downtown Auckland to the North Shore to a series of planks laid across stones that will get us from one side of a stream to the other. What's common here is the function: a bridge is defined by what it does, not its shape, design or what it's made of (although we may recognise common traits)—we can identify a bridge because of what it's used for.

According to functionalism, we can think of the mind—or mental states—in this way while avoiding the earlier criticism of identity theory; indeed, functionalism was originally suggested to solve such difficulties. Functionalists claim, then, that mental states can be identified with the function they have on behaviour. Instead of worrying about what a mental state is (i.e. what it's composed of, or where it is), we call it mental because of what it does.

Waar je nog geen antwoord op gegeven heb is of je denkt dat wetenschap daar iets over kan zeggen of bewijzen?

Als je bedoelt dat die post nogal verwarrend was: je hebt gelijk, het is een beetje een soepje. Maar dat vond ik van de wiki zelf ook

Ik dacht dat 'Philosophy of Mind' een geaccepteerde benadering binnen de wetenschap was om te onderzoeken hoe 'de mind' werkt. Interdisciplinair zonder reductionistische vooroordelen als fysicalisme bijvoorbeeld.

substantie" als metafysisch concept.

Misschien wil je Bobbyjong nog es even kort zeggen wat je onder fysicalisme en vooral: antropologisch dualisme, verstaat?