Precies. En het denken slaat hier op twijfel, want het (over)denken van iets is een gevolg van een gemanifesteerde twijfel.

Ik ben het hier niet mee eens. "Bewuste waarneming" is geen pleonasme

En "bewuste gewaarwording" lijkt me zelfs eerder contradictorisch.

Er komt zo ontzettend veel informatie op ons af, dat we die voorbewust moeten filteren om onze aandacht (ons "bewustzijn") op een beperkt aantal zaken te kunnen richten. Het voorbeeld van de bal helpt hier trouwens goed om dit te verduidelijken: als je je er eerst bewust van moet worden dat het een bal is die op je afkomt, en bewust een reactie moet plannen, dan heb je die bal ondertussen al lang in je gezicht. Op het moment dat je nog niet bewust bezig bent met de verwerking van die stimulus, ben je er echter al voor weggedoken. Daarna zal je je er waarschijnlijk wel bewust van worden dat het een bal was. Veruit de meeste interpretatie van de omgeving gaat automatisch. Dit onderscheid in bewuste/automatische en onbewuste/gecontroleerde (niet helemaal hetzelfde, maar for the sake of the argument) is niet alleen filosofisch nuttig, maar wordt ook in de psychologie gehanteerd. "Ik" ben dus het grootste deel van de tijd niet met denken (als bewuste activiteit) bezig, dat wordt door "mijn" lichaam voor "mij" gedaan.

"Ik" ben dus het grootste deel van de tijd niet met denken (als bewuste activiteit) bezig, dat wordt door "mijn" lichaam voor "mij" gedaan.

Volgens hoofdonderzoeker Thomas Pollet toont de nieuwestudieechter aan dat het vrouwelijk orgasme in ieder geval een evolutionair nut heeft. Het zou ervoor zorgen dat vrouwen eerder geneigd zijn om voor een partner te kiezen die hoog op de maatschappelijke ladder staat en dus goed in staat is om voor hun kinderen te zorgen

Maar wat ik bedoel is dat een gewaarwording even bewust is als een overpeinzing. En daardoor is de één volgens mij niet meer een gedachte dan de ander.

Ik zie het interpreteren van je omgeving al als een gedachte. Dit omdat het een bewuste gewaarwording is. Als je een bal op je af ziet komen denk je dat je een bal op je af ziet komen bijvoorbeeld. Je herkend het als een bal en je raakt er bewust van dat het een bal is die op je afkomt. Daarom vind ik de zin "ik denk dus ik ben ook logisch". Iemand die zijn omgeving namelijk niet interpreteert is even bewust als zeg maar een steen. En 'is' dus niet. (...) De één heeft niet meer recht om een gedachte te zijn dan de ander want de één is niet meer bewust dan de ander. Maar we kunnen natuurlijk wel een kunstmatige scheiding aanbrengen en daar weer filosofisch verder op borduren zonder dat het iets van de logica afdoet.

ewuste gewaarwording [is] een pleonasme. (...) Wat is het nut van een andere naam voor alle bewuste gewaarwordingen, als je ze niet meteen gedachte kan noemen of bewuste gewaarwording kan laten?

Ja klopt, sorry bewuste gewaarwording is een pleonasme daar had ik zo snel even niet aan gedacht. (...) Maar wat ik bedoel is dat een gewaarwording even bewust is als een overpeinzing. En daardoor is de één volgens mij niet meer een gedachte dan de ander. Ik noem ze dus beiden een... gedachte.

Dit is waarom ik alle bewuste gewaarwordingen gedachten noem. De één heeft niet meer recht om een gedachte te zijn dan de ander want de één is niet meer bewust dan de ander.

Maar we kunnen natuurlijk wel een kunstmatige scheiding aanbrengen en daar weer filosofisch verder op borduren zonder dat het iets van de logica afdoet.

Maar je denkt toch niet soms? Je denkt toch altijd ook al ben je op dat moment niet actief met denken bezig. Je bent altijd bezig met het interpreteren van je omgeving en daarvoor is een bepaalde 'gedachtestroom' voor nodig.

Ik denk ook niet dat het mogelijk is met logica te voorspellen en zo is mijn uitspraak niet bedoeld.

Ik bedoel dat aan de hand van begrippen (en zuivere begrippen zijn categorieen)een oordeel kan worden gemaakt.

Het ligt bv in de lijn van de verwachting dat een persoon A met het syndroom van Down niet in staat is een computerspelletje uit te spelen, omdat de functies welke voldoende zijn voor succes niet in het vermogen van A liggen. Het is dus een simpele synsthese vanuit een zuiver begrip dat het zinloos is persoon A een Nintendo te geven. Dat wil niet zeggen dat het logisch is dat persoon A niet met een spelcomputer overweg kan, dat heeft slechts de ervaring ons geleerd.

Om kant te volgen: Een dergelijke propedeutica zou niet een leer, maar alleen een kritiek van de zuivere rede moeten heten, en het nut ervan zou<met betrekking tot de speculatie> alleen negatief zijn, en niet tot uitbreiding, maar alleen tot loutering van onze rede moeten dienen, en haar moeten behouden voor vergissingen, waarmee al veel gewonnen is. (KrV)

Dan zeg je nog iets waarmee ik het oneens ben, namelijk dat de logica alleen kan worden toegepast op de categorien. Waarom denk jij dat? Je zegt van de steel van een hamer toch ook niet dat je hem alleen maar kan gebruiken als steel van hamer? Je kan er ook mee hameren:D

Om nog even terug te komen op het soms denken van mij. Hoezo weet ik pas achteraf dat ik gedacht heb? Dit lijkt mij een onnodige reccesie omdat ik dan ook pas achteraf weet dat ik dit achteraf pas weet. Is het dan niet al te laat?

Ik ben het trouwens met je eens dat al onze kennis a posteriori is. Wat wij als a priori kennen is eigenlijk het middel, niet het doel, maar filosofie heeft weer het middel tot doel verheven. Lastig allemaal.