door Squawk » di 14 jul 2009, 14:16
Onze hang naar zekerheid heeft denk ik alles te maken met ons setje extra vaardigheden om de realiteit te simuleren. Deze simulatie heeft als doel om de toekomst te kunnen voorspellen. Hoe beter de simulatie, hoe nauwkeuriger en hoe verder je een voorspelling kan doen. Onze vaardigheid om te kunnen simuleren staat in de dierenwereld op eenzame hoogte dankzij onze neocortex.
Voor een roofdier is het belangrijk om enigszins te kunnen simuleren. Een roofdier rent niet op zijn prooi af, maar rent af naar een plek waar de prooi zal zijn. Om tijdens het jagen continu de simulatie te laten draaien is aardig wat extra rekencapaciteit en dus hersenstructuur nodig. Visuele hersenstructuur om precies te zijn. Kost ook aardig wat energie trouwens en produceert aardig wat warmte. Daarom zijn veel roofdieren (wij ook) uitgerust met een koelsysteem voor onze hersens. Ander opvallend detail is dat roofdieren de ogen altijd voorin de schedel hebben.
Als je nog beter de toekomst wil voorspellen dan slechts direct na het ontvangen van visuele prikkels (visualiseren) moet je aardig wat trukendozen opentrekken. Geheugen is bijvoorbeeld een handige. Abstract denken is ook iets heel bijzonders. (Wat is één precies?) Filosofie en direct daarop volgend wiskunde is wat mij betreft precies dit hersenproces van toekomst kunnen voorspellen. Wetmatigheden zijn niets anders dan mentale modellen die voor ons werken in de praktijk. En 'in de praktijk' hangt er van af wat we willen, wat we van plan zijn. Dus eigenlijk gaat het niet om de waarheid, maar om toepasbaarheid. Als je binnen Nederland reist is het model van een platte aarde prima toepasbaar. Het werkt altijd. Als je van Amsterdam naar New York wilt reizen, is dit model echter niet optimaal. Je komt er wel, maar via een gigantische omweg. Waarheid is dus afhankelijk van wat je wilt en bovendien rechtstreeks verbonden aan elektrochemische processen in de hersens. Dankzij onze neocortex kunnen we heel goed de toekomst voorspellen en veel mooie dingen maken, het nadeel van de neocortex is echter dat hij enorm veel energie vreet en veel twijfel teweegbrengt op momenten dat snel reageren belangrijker is. Het grootste nadeel is echter nog wel dat we verslaafd zijn aan zekerheid.
Wiskunde is de enige sector die de zekerheid mag claimen. Wiskunde betekent trouwens ook de wetenschap van de zekerheid. Wiskunde is wat mij betreft dan ook het ultieme product van onze neocortex, die bovendien door de loop van de eeuwen door kennisoverdracht is geëvolueerd tot wat we nu hebben. Ik kan iedereen die verslaafd is aan zekerheid dan ook aanraden om de bijbel/koran wat vaker weg te leggen en wat vaker in een wiskundeboek te kijken. Maar ook de wiskunde is slechts een model, die geen garantie geeft voor zekerheid in de praktijk. Er zullen altijd problemen blijven bestaan.
Het draait in het leven wat mij betreft niet om zekerheden, maar om onzekerheden. Het (tot nu toe aan ons bekende) systeem in het universum wat tot nu toe het beste met onzekerheden kan omgaan is wat mij betreft DNA. Daar zitten stukjes informatie tussen die zich al ruim een miljard jaar handhaven ondanks alle onzekerheden. Dit is biologische informatie. Aangezien bij de mensen de evolutie grotendeels is stopgezet, (Er vindt geen natuurlijke selectie meer plaats) denk ik dat het goed mogelijk is dat informatie zich langzamerhand verplaatst van de biologie naar de technologie (zoals computers en internet) en daar verder evolueert. Want dat is volgens mij wat "informatie" wil: evolueren. Wat dat betreft kan ik me wel vinden in de gedachtengang van Kurzweil.
Onze hang naar zekerheid heeft denk ik alles te maken met ons setje extra vaardigheden om de realiteit te simuleren. Deze simulatie heeft als doel om de toekomst te kunnen voorspellen. Hoe beter de simulatie, hoe nauwkeuriger en hoe verder je een voorspelling kan doen. Onze vaardigheid om te kunnen simuleren staat in de dierenwereld op eenzame hoogte dankzij onze neocortex.
Voor een roofdier is het belangrijk om enigszins te kunnen simuleren. Een roofdier rent niet op zijn prooi af, maar rent af naar een plek waar de prooi zal zijn. Om tijdens het jagen continu de simulatie te laten draaien is aardig wat extra rekencapaciteit en dus hersenstructuur nodig. Visuele hersenstructuur om precies te zijn. Kost ook aardig wat energie trouwens en produceert aardig wat warmte. Daarom zijn veel roofdieren (wij ook) uitgerust met een koelsysteem voor onze hersens. Ander opvallend detail is dat roofdieren de ogen altijd voorin de schedel hebben.
Als je nog beter de toekomst wil voorspellen dan slechts direct na het ontvangen van visuele prikkels (visualiseren) moet je aardig wat trukendozen opentrekken. Geheugen is bijvoorbeeld een handige. Abstract denken is ook iets heel bijzonders. (Wat is één precies?) Filosofie en direct daarop volgend wiskunde is wat mij betreft precies dit hersenproces van toekomst kunnen voorspellen. Wetmatigheden zijn niets anders dan mentale modellen die voor ons werken in de praktijk. En 'in de praktijk' hangt er van af wat we willen, wat we van plan zijn. Dus eigenlijk gaat het niet om de waarheid, maar om toepasbaarheid. Als je binnen Nederland reist is het model van een platte aarde prima toepasbaar. Het werkt altijd. Als je van Amsterdam naar New York wilt reizen, is dit model echter niet optimaal. Je komt er wel, maar via een gigantische omweg. Waarheid is dus afhankelijk van wat je wilt en bovendien rechtstreeks verbonden aan elektrochemische processen in de hersens. Dankzij onze neocortex kunnen we heel goed de toekomst voorspellen en veel mooie dingen maken, het nadeel van de neocortex is echter dat hij enorm veel energie vreet en veel twijfel teweegbrengt op momenten dat snel reageren belangrijker is. Het grootste nadeel is echter nog wel dat we verslaafd zijn aan zekerheid.
Wiskunde is de enige sector die de zekerheid mag claimen. Wiskunde betekent trouwens ook de wetenschap van de zekerheid. Wiskunde is wat mij betreft dan ook het ultieme product van onze neocortex, die bovendien door de loop van de eeuwen door kennisoverdracht is geëvolueerd tot wat we nu hebben. Ik kan iedereen die verslaafd is aan zekerheid dan ook aanraden om de bijbel/koran wat vaker weg te leggen en wat vaker in een wiskundeboek te kijken. Maar ook de wiskunde is slechts een model, die geen garantie geeft voor zekerheid in de praktijk. Er zullen altijd problemen blijven bestaan.
Het draait in het leven wat mij betreft niet om zekerheden, maar om onzekerheden. Het (tot nu toe aan ons bekende) systeem in het universum wat tot nu toe het beste met onzekerheden kan omgaan is wat mij betreft DNA. Daar zitten stukjes informatie tussen die zich al ruim een miljard jaar handhaven ondanks alle onzekerheden. Dit is biologische informatie. Aangezien bij de mensen de evolutie grotendeels is stopgezet, (Er vindt geen natuurlijke selectie meer plaats) denk ik dat het goed mogelijk is dat informatie zich langzamerhand verplaatst van de biologie naar de technologie (zoals computers en internet) en daar verder evolueert. Want dat is volgens mij wat "informatie" wil: evolueren. Wat dat betreft kan ik me wel vinden in de gedachtengang van Kurzweil.