door Maggy » za 25 jul 2009, 01:42
Als grove analogie: Dat we een computer kunnen bouwen bewijst toch niet dat deze spontaan kan ontstaan?
Heb je mijn verhaal over de evolutie van primitieve slee tot moderne auto niet gelezen? (bericht 44).
Naar analogie wil ik je best uiteen zetten hoe de holenmens leerde touw en draden te maken, te spinnen, te weven, hoe de weefgetouwen geleidelijk over duizenden jaren groter en complexer werden, etc tot het jacqard weefgetouw in de Napoleontische tijd die met ponskaarten werkte, hoe magnetisme werd ontdekt en elektriciteit, elektromagnetisme, het piezo-elektrisch effect, het hall-effect, de weerstand, de halfgeleider, de halfgeleiderschakeling en zo stapje voor stapje tot de Intel core quad. Maar spontaan ontstaan is hij niet. Hier zijn hele kleine stukjes kennis heel geleidelijk bijeen gekomen steeds onder de juiste omstandigheden. De computer is het resultaat van een schepper en die schepper heet de Mens. Hoe logisch alle kleine stapjes ook waren, er was iets aantoonbaars nodig om die schepping tot stand te laten komen. Apen weven soms bladeren of takken ineen om een afdakje of "bed" te maken, spinnen weven, vogels weven de prachtigste nesten en dieren geven zeker kennis aan hun nageslacht door, Maar kennelijk zijn wij uniek in ons vermogen kennis ook met andere groepen mensen te delen en er van generatie op generatie net weer een schepje bovenop te doen, waardoor onze scheppingen steeds complexer worden. De gesporken taal, de drukpers, de vertaling en nu computer en internet hebben dit steeds een hogere versnelling gegeven. En in al onze scheppingen blijft onze bemoeienis eenvoudig aantoonbaar.
Aminozuren, eiwitten, RNA, koolhydraten en meer bouwstenen van simpele eencellige levende wezens kunnen onder bepaalde omstandigheden gevormd worden. In het lab (onze schepping) of in de vrije natuur als dezelfde omstandigheden maar samenkomen als in het lab. In het lab is het ons in de tientallen jaren dat we daarmee bezig zijn nog niet gelukt om DNA van onderaf op te bouwen, maar dat verwacht ik binnen niet al te lange tijd wel. De natuur heeft daar misschien wel 4,5 miljard jaar over gedaan om de juiste vochtigheid, luchtdruk, temperatuur en de juiste samenkomst van bouwstoffen voor samen te brengen. En wie weet is het vele duizenden malen gelukt om een rottend poeltje DNA twe vormen dat werr doelloos verdween omdat het net niet de juiste volgorde van levensvatbare aminozuren bevatte.
Spontaan ontstaan is iets anders dan gevormd kunnen worden. En op papier, in de theoretische formules gaat het precies zoals in praktijk. En er staat geen
H20 + CO2 +GOD > etc
God is geen element, niet in de anorganische chemie, niet in de organische chemie. Tot op het elektron nauwkeurig kunnen we alles berekenen, de exacte hoeveelheid energie die er in gaat of vrijkomt, klopt precies. Altijd.
Een paar jaar geleden stelde een wetenschapper dat ons lichaam gebruik maakte van NO, een extreem giftig gas. En zoals te doen gebruikelijk werd hij in eerste instantie verguisd. Maar hij kwam met overtuigend bewijs, zoals ook te doen gebruikelijk en wel zo betamelijk als je iets stelt waarvan de hele wetenschappelijke wereld in eerste instantie meent dat het kul is.
Elke invloed die aanwezig is om een (bio)chemisch proces te laten plaatsvinden, hoe klein en onbetekenend ook, kan aangetoond worden. En steeds geldt in de wetenschap: "wie stelt, bewijst". En niet alleen in de wetenschap. Ik kan wel stellen dat ik een miljoen van je tegoed heb. Maar zonder bewijs kan ik het niet opeisen (je mag vrijwillig storten
)
Alleen gelovigen trachten zich aan deze regel te onttrekken. Ze trachten de bewijslast zelfs om te keren. Fout dus. Niemand kan bewijzen dat elfjes, kabouters en de Grote Groene GrottenGriezel niet bestaan. Je kunt wel aannemen dat ze niet bestaan op grond van verregaande onwaarschijnlijkheid.
Als iets of iemand al 5000 jaar of 500 miljoen jaar zich met de schepping/evolutie/het leven van mensen bezighoudt en er is geen spoor van die bemoeienis terug te vinden, geen greintje bewijs, of iets, tastbaar of ontastbaar dat de waarschijnlijkheid ten minste groter dan nul maakt, mag ik het dan onwaarschijnlijk noemen?
Mijn aanwezigheid hier kan je niet ontgaan zijn. Toch heb je kennelijk minder vertrouwen in mij dan in een god wiens aanwezigheid ook voor jou slechts een kwestie is van al dan niet geloven.
Tja, als ik je nou 's eeuwig leven zou beloven... (wat ik niet doe want ik beloof niets wat ik niet kan waarmaken)
Wat bestaat laat sporen na en die kunnen onderzocht worden.
[quote]Als grove analogie: Dat we een computer kunnen bouwen bewijst toch niet dat deze spontaan kan ontstaan?[/quote]
Heb je mijn verhaal over de evolutie van primitieve slee tot moderne auto niet gelezen? (bericht 44).
Naar analogie wil ik je best uiteen zetten hoe de holenmens leerde touw en draden te maken, te spinnen, te weven, hoe de weefgetouwen geleidelijk over duizenden jaren groter en complexer werden, etc tot het jacqard weefgetouw in de Napoleontische tijd die met ponskaarten werkte, hoe magnetisme werd ontdekt en elektriciteit, elektromagnetisme, het piezo-elektrisch effect, het hall-effect, de weerstand, de halfgeleider, de halfgeleiderschakeling en zo stapje voor stapje tot de Intel core quad. Maar spontaan ontstaan is hij niet. Hier zijn hele kleine stukjes kennis heel geleidelijk bijeen gekomen steeds onder de juiste omstandigheden. De computer is het resultaat van een schepper en die schepper heet de Mens. Hoe logisch alle kleine stapjes ook waren, er was iets aantoonbaars nodig om die schepping tot stand te laten komen. Apen weven soms bladeren of takken ineen om een afdakje of "bed" te maken, spinnen weven, vogels weven de prachtigste nesten en dieren geven zeker kennis aan hun nageslacht door, Maar kennelijk zijn wij uniek in ons vermogen kennis ook met andere groepen mensen te delen en er van generatie op generatie net weer een schepje bovenop te doen, waardoor onze scheppingen steeds complexer worden. De gesporken taal, de drukpers, de vertaling en nu computer en internet hebben dit steeds een hogere versnelling gegeven. En in al onze scheppingen blijft onze bemoeienis eenvoudig aantoonbaar.
Aminozuren, eiwitten, RNA, koolhydraten en meer bouwstenen van simpele eencellige levende wezens kunnen onder bepaalde omstandigheden gevormd worden. In het lab (onze schepping) of in de vrije natuur als dezelfde omstandigheden maar samenkomen als in het lab. In het lab is het ons in de tientallen jaren dat we daarmee bezig zijn nog niet gelukt om DNA van onderaf op te bouwen, maar dat verwacht ik binnen niet al te lange tijd wel. De natuur heeft daar misschien wel 4,5 miljard jaar over gedaan om de juiste vochtigheid, luchtdruk, temperatuur en de juiste samenkomst van bouwstoffen voor samen te brengen. En wie weet is het vele duizenden malen gelukt om een rottend poeltje DNA twe vormen dat werr doelloos verdween omdat het net niet de juiste volgorde van levensvatbare aminozuren bevatte.
Spontaan ontstaan is iets anders dan gevormd kunnen worden. En op papier, in de theoretische formules gaat het precies zoals in praktijk. En er staat geen
H20 + CO2 +GOD > etc
God is geen element, niet in de anorganische chemie, niet in de organische chemie. Tot op het elektron nauwkeurig kunnen we alles berekenen, de exacte hoeveelheid energie die er in gaat of vrijkomt, klopt precies. Altijd.
Een paar jaar geleden stelde een wetenschapper dat ons lichaam gebruik maakte van NO, een extreem giftig gas. En zoals te doen gebruikelijk werd hij in eerste instantie verguisd. Maar hij kwam met overtuigend bewijs, zoals ook te doen gebruikelijk en wel zo betamelijk als je iets stelt waarvan de hele wetenschappelijke wereld in eerste instantie meent dat het kul is.
Elke invloed die aanwezig is om een (bio)chemisch proces te laten plaatsvinden, hoe klein en onbetekenend ook, kan aangetoond worden. En steeds geldt in de wetenschap: "wie stelt, bewijst". En niet alleen in de wetenschap. Ik kan wel stellen dat ik een miljoen van je tegoed heb. Maar zonder bewijs kan ik het niet opeisen (je mag vrijwillig storten ;) )
Alleen gelovigen trachten zich aan deze regel te onttrekken. Ze trachten de bewijslast zelfs om te keren. Fout dus. Niemand kan bewijzen dat elfjes, kabouters en de Grote Groene GrottenGriezel niet bestaan. Je kunt wel aannemen dat ze niet bestaan op grond van verregaande onwaarschijnlijkheid.
Als iets of iemand al 5000 jaar of 500 miljoen jaar zich met de schepping/evolutie/het leven van mensen bezighoudt en er is geen spoor van die bemoeienis terug te vinden, geen greintje bewijs, of iets, tastbaar of ontastbaar dat de waarschijnlijkheid ten minste groter dan nul maakt, mag ik het dan onwaarschijnlijk noemen?
Mijn aanwezigheid hier kan je niet ontgaan zijn. Toch heb je kennelijk minder vertrouwen in mij dan in een god wiens aanwezigheid ook voor jou slechts een kwestie is van al dan niet geloven.
Tja, als ik je nou 's eeuwig leven zou beloven... (wat ik niet doe want ik beloof niets wat ik niet kan waarmaken)
Wat bestaat laat sporen na en die kunnen onderzocht worden.
