JohnB schreef:Ik kan het niet zo heel goed uitleggen merk ik, maar ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel.

In 1,0 L oplossing zijn er 1,0·10^-10 mol H₃O⁺-ionen aanwezig afkomstig vanaf het zuur HCl.

In die 1,0 L oplossing geldt: [H₂O] = 1,0 M. Door de autoprotolyse van water mag je stellen dat er een hoeveelheid OH^--ionen en een hoeveelheid H₃O⁺-ionen afkomstig van het water in de oplossing aanwezig is. Deze hoeveelheden zitten in de buurt van [OH^-] = [H₃O⁺] ≈ 0,5 M.

Het aandeel dat HCl in deze situatie levert: (1,0·10^-10 / 0,5) * 100% = 2,0·10^-8 % en dus verwaarloosbaar.

Goed: je hebt een zure oplossing met een pH van 10. Wat klopt daar niet aan?

Anja86 schreef:Toch bereken je de pH van een sterk zuur met de - log [H3O+] en omdat deze 10^-10 M volledig dissocieerd is de [H3O+] ook 10^-10 en de pH dus 10

Wat gaat hier niet goed aan dan?

Wederom bedankt, ik heb niet echt mn 'scheikunde dag' vandaag

Graag gedaan en nog veel succes. Als je merkt dat de scheikunde niet vlot kun je eventueel altijd met een ander onderdeel verder gaan.

Waarom is het goede antwoord dan pH 7 en niet meer richting pH 10?

Klintersaas schreef:9) De evenwichtsconstante voor de autoprotolyse van water bij 298 K is 1,00 · 10^-14. De pH van een 1,00 · 10^-10 M HCl-oplossing bij 298 K ligt het dichtst bij:

1. 10,5
2. 10
3. 7
4. 4

Verborgen inhoud

Antwoord C.

Stel een vraag over deze oefening.