Zeker geen stokjes, touwtjes of iets dergelijks.

Zie het eerder als een combinatie van een afstotende en een aantrekkende kracht, die bij een bepaalde afstand tussen twee atoomkernen gelijk zijn. Wordt de afstand kleiner, dan begint het afstoten te winnen, wordt de afstand groter, dan gaat het aantrekken weer winnen. Zodoende blijft een "binding" in stand.

Door (met redelijk grof geweld) de atomen uit elkaar te trekken breng je de atomen ook uit elkaars aantrekkende invloedssfeer, en is de binding verbroken.

Het beeld wat ik van een atoom en sub-atomaire deeltjes (elektronen, gluonen enz) moet hebben is vrij goed gevormd. Alleen vraag ik me af: moet ik bindingen tussen atomen zien als een letterlijke binding, dus een stokje, of moet ik het zien als 2 krachten die een atoom bij elkaar houden, zoals magnetisme?