kin selection hypothesis:" What that means is that homosexuality may convey an indirect benefit by enhancing the survival prospects of close relatives. Specifically, the theory holds that homosexual men might enhance their own genetic prospects by being "helpers in the nest." By acting altruistically toward nieces and nephews, homosexual men would perpetuate the family genes, including some of their own.

... tested this idea for the past several years on the Pacific island of Samoa. They chose Samoa because males who prefer men as sexual partners are widely recognized and accepted there as a distinct gender category -- called fa'afafine ...

Past research has shown that the fa'afafine are much more altruistically inclined toward their nieces and nephews than either Samoan women or heterosexual men. They are willing to babysit a lot, tutor their nieces and nephews in art and music, and help out financially -- paying for medical care and education and so forth.

... The findings, reported on-line this week in the journal Psychological Science, lend strong support to the kin selection idea. Compared to Samoan women and heterosexual men, the fa'afafine showed a much weaker link between their avuncular -- or uncle like -- behavior and their altruism toward kids generally. This cognitive dissociation, the scientists argue, allows the fa'afafine to allocate their resources more efficiently and precisely to their kin -- and thus enhance their own evolutionary prospects.

... Vasey suggests "that the fa'afafine's avuncularity probably contributes to the evolutionary survival of genes for male same-sex sexual attraction, but is unlikely to entirely offset the costs of not reproducing."

Do these findings have any meaning outside of Samoa? Yes and no. Samoan culture is very different from most Western cultures. Samoan culture is very localized, and centered on tight-knit extended families, whereas Western societies tend to be highly individualistic and homophobic. Families are also much more geographically dispersed in Western cultures, diminishing the role that bachelor uncles can play in the extended family, even if they choose to. But in this sense, the researchers say, Samoa's communitarian culture may be more -- not less -- representative of the environment in which male same-sex sexuality evolved eons ago. In that sense, it's not the bachelor uncle who is poorly adapted to the world, but rather the modern Western world that has evolved into an unwelcoming place.

Hoeveel van de variantie wordt nu door genetische/biologische factoren verklaard?

Je hebt gelijk, we weten het nog niet precies.

En als we het op den duur wel weten, gaan we er dan ook iets mee doen?

- Dat er selectieve druk richting altruisme kan zijn begrijp ik, dat komt het DNA ten goede. Maar homofilie betekent niet automatisch meer zorg voor het nageslacht, dus ik zie daar toch geen selectieve druk.

Datzelfde geldt voor altruïsme. Vanuit evolutionair standpunt zou je kunnen stelen dat altruïsme nadelig is, aangezien het de kans op overleving van het individu verkleint. Maar op populatieniveau is het wel voordelig omdat het er net voor zorgt dat diegenen (voor wie de altruïst 'zorgt') een hogere kans op overleven krijgen. Hetzelfde kan je dan doortrekken voor holebi's, zoals Wouter terecht aanhaalt. Het 'zorgen' voor elkaar zorgt evengoed ervoor dat de overlevingskansen van de andere hoger worden. En dus draagt het wel degelijk bij tot het in stand houden van de soort 'mens'.

Ik weet het niet zeker, maar ik geloof dat er veel meer homofiele mannen zijn dan lesbische vrouwen. Ook dat geeft te denken vwb genetische aanleg.

Maar eigenlijk doet het er niet toe. Homofilie is een aanwinst voor de samenleving, je ziet bij steeds meer functies dat er zowel mannelijke als vrouwelijke eigenschappen worden verlangd van het individu. Oftewel androgyn gedrag.

Squawk schreef:Even voor de duidelijkheid: homofilie is niet genetisch bepaald. Ongeveer vier maanden na de conceptie zal het embryo mbv hormoonconcentraties de constructie van de hersens een bepaalde richting op gaan sturen: mannelijk of vrouwelijk. In de wisselwerking met het moederlichaam lukt het soms niet die gewenste hormoonspiegel te bereiken.

Homofilie is dus al bij de geboorte bepaald, maar niet genetisch.

Empirical research about the origins of sexual orientation has been organized, generally, around the nature–nurture dichotomy, motivated by two different theoretical approaches. The first, sometimes called the “neurohormonal” or “neuroendocrine” theory, examines the possibility (Ellis & Ames, 1987 Meyer-Bahlburg) that homosexual people have been subject to atypical levels of hormones in development, thus causing sex-atypical neural diffentiation. LeVay's finding that for one hypothalamic nucleus, gay men are more similar to heterosexual women than to heterosexual men is perhaps the most important finding motivated by this

perspective. The second approach, behavioral genetics, has focused on whether sexual

orientation is familial, and if so, whether familial aggregation is attributable to genetic or shared environmental factors.

It is important to emphasize that the two approaches are not competing theories but represent different levels of analysis. The present study is primarily an example of the second approach, although some of the variables considered (e.g., childhood gender nonconformity) are also highly relevant to the neurohormonal approach.

This article provides a comprehensive review and critique of biological research on sexual orientation published over the last decade. We cover research investigating (a) the neurohormonal theory of sexual orientation (psychoneuroendocrinology, prenatal stress, cerebral asymmetry, neuroanatomy, otoacoustic emissions, anthropometrics), (b) genetic influences, © fraternal birth-order effects, and (d) a putative role for developmental instability. Despite inconsistent results across both studies and traits, some support for the neurohormonal theory is garnered, but mostly in men. Genetic research using family and twin methodologies has produced consistent evidence that genes influence sexual orientation, but molecular research has not yet produced compelling evidence for specific genes. Although it has been well established that older brothers increase the odds of homosexuality in men, the route by which this occurs has not been resolved. We conclude with an examination of the limitations of biological research on sexual orientation, including measurement issues (paper and pencil, cognitive, and psychophysiological), and lack of research on women.

Dido schreef:

Verborgen inhoud

Is het niet zo dat bij ééneiige 2-lingen, waarvan de één homo is, de ander in +/- van de gevallen 50% ook homo is? Ondanks het feit dat die 2 vermoedelijk (tenzij ze na de geboorte uit elkaar zijn gehaald) ook heel wat omgevingsfactoren delen, zegt het iets over die 'biologie' én de omgevingsfactoren...

Ik probeer me trouwens te herinneren waar ik dat cijfer vandaan haalde, maar ik kom er niet uit... :eusa_whistle: Mocht het me te binnen schieten, dan verwijs ik er zeker naar. In afwachting plaats ik het dan ook in de verborgen info, ik ben niet zeker...

Kweni... Menselijke seksualiteit is echt wel anders dan dierlijke seksualiteit, al was het maar omdat wij een hele boel hogere orde-emoties hebben (liefde) die een groot deel van ons seksleven kan bepalen. Het is vaak goed dat wij ons door sociale normen laten leiden, maar sommige sociale normen zijn niet goed. Als iedereen zich op een continuüm bevindt, is het niet zo'n gekke hypothese dat er wat verschuiving binnen dat continuüm mogelijk zou zijn. Anyway: waarschijnlijk is er een belangrijke biologische component, maar als er deels omgevingsinvloeden zijn die het bepalen, maakt dat homofilie niet "onnatuurlijk" of wat dan ook.

... niet-traditionele genderrollen, om precies te zijn. Want over onze standaard-genderrollen valt m.i. nog wel e.e.a. te zeggen.

Wat er volgens mij nog meer op wijst dat het biologisch bepaald is. Zij volgen hun instincten en zijn niet 'besmet' door sociale normen over wat wel en niet hoort in onze maatschappij.

Studies over kinderen van homo of lesbische koppels, wijzen uit dat deze kinderen niet vaker holebi zijn. Het is wél zo dat, als ze zich holebi voelen, dit nu niet zo vaak wordt onderdrukt door die jongere en dus vrij snel ervoor uitkomt. Bovendien zijn ze toleranter tav. holebi's én genderrollen.

In het dierenrijk bestaat er ook homofilie, maar dat is daar meestal niet pertinent... Die dieren denken daar waarschijnlijk ook niet echt bij na.

Mensen doen dat wel en die maken van homofilie een soort identiteit alsof het iets zwart-wit is, maar dat is het niet. Eigenlijk is er een gradatie van homofiel <-> biseksueel <-> heterofiel. En met daartussen twijfelaars of mensen met een voorkeur of weet ik veel...en dat varieert ook nog eens met de tijd (die voorkeuren).

Dido schreef:Verder, wat is hetero of holebi-zijn? Zoals zoveel zaken zal het wel een continuüm zijn. Gaande van extreem hetero tot extreem homo of lesbisch. Met ergens in het midden biseksualiteit. Als iemand ergens rond dat middelpunt 'hangt', dan is het woordje 'is', niet steeds zo definitief.

Maar velen hangen niet rond dat middelpunt, net zoals vele hetero's ook niet rond dat middelpunt hangen, anders benoemden ze zich niet als hetero trouwens (tenzij ze natuurlijk niet durven uit te komen voor hun biseksualiteit, omwille van de negatieve reacties die ze verwachten). En dan zal de 'is' vaak wel terecht zijn, bij die hetero's én homo's/ lesbische mensen. Hoeveel mensen die zich voordien écht hetero voelden, veranderen met de jaren naar een toestand waarin ze zich écht homo of lesbisch gaan voelen? Weinig, of zelfs geen? Hetzelfde geldt voor homo's en lesbische vrouwen die zich echt zo voelen. En zelfs de hetero's die bij wijze van spreken zich voor 70 of 80% hetero voelen, zullen zich vaak hetero blijven voelen, hun ganse leven lang. Ook dàt is weer hetzelfde bij mannen die van mannen houden of vrouwen die van vrouwen houden en die zichzelf als 70 of 80% homo of lesbisch zouden benoemen.

Op die manier kan homofilie wel blijven bestaan wat de genetica betreft...

Uitwendig milieu speelt ook een zeer belangrijke rol: als een mens alleen homofielen ziet in zijn leven zal hij/zij dat als normaal beschouwen en makkelijker zelf homofiel zijn, vermoed ik.

In most ways, the accumulated research shows, children of same-sex parents are not markedly different from those of heterosexual parents. They show no increased incidence of psychiatric disorders, are just as popular at school and have just as many friends. While girls raised by lesbian mothers seem slightly more likely to have more sexual partners, and boys slightly more likely to have fewer, than those raised by heterosexual mothers, neither sex is more likely to suffer from gender confusion nor to identify themselves as gay.More enlightening than the similarities, however, are the differences, the most striking of which is that these children tend to be less conventional and more flexible when it comes to gender roles and assumptions than those raised in more traditional families.

There are data that show, for instance, that daughters of lesbian mothers are more likely to aspire to professions that are traditionally considered male, like doctors or lawyers — 52 percent in one study said that was their goal, compared with 21 percent of daughters of heterosexual mothers, who are still more likely to say they want to be nurses or teachers when they grow up. (The same study found that 95 percent of boys from both types of families choose the more masculine jobs.) Girls raised by lesbians are also more likely to engage in "roughhousing" and to play with "male-gendered-type toys" than girls raised by straight mothers. And adult children of gay parents appear more likely than the average adult to work in the fields of social justice and to have more gay friends in their social mix.