Dit komt door de kromming van de ruimte, vanuit het perspectief van het foton wordt het helemaal niet aangetrokken door het zwarte gat, hij gaat gewoon rechtdoor! Door de kromming van de ruimte ziet een externe waarnemer dit nochtans wel zo.

zwaartekracht = kromming van de ruimte!

De discussie over de vraag of een foton door zwaartekracht wordt aangetrokken, of door kromming van de ruimte is een totaal onzinnige discussie omdat je dan alleen maar loopt te zeveren over welke naam je aan bepaald fenomeen wilt geven. Heeft dus verder niets met wetenschap te maken.

Een foton wordt wel aangetrokken door zwaartekracht hoe kan je anders verklaren dat een foton wort opgeslokt door een zwart gat?

Dit komt door de kromming van de ruimte, vanuit het perspectief van het foton wordt het helemaal niet aangetrokken door het zwarte gat, hij gaat gewoon rechtdoor! Door de kromming van de ruimte ziet een externe waarnemer dit nochtans wel zo.

Een foton wordt wel aangetrokken door zwaartekracht hoe kan je anders verklaren dat een foton wort opgeslokt door een zwart gat?

Mvg robin4

en Nick een mogelijke afremming van een foton kan ook het planck-deeltje zijn

Mss een klein beetje uitleg.

Door het toevoegen van de Higgslagrangiaan aan de oorspronkelijke lagrangiaan, is de grondtoestand niet meer invariant onder een symmetrietransformatie terwijl de lagrangiaan dat wel is. Een grondtoestand wordt dan door een symmetrietransformatie omgezet in een andere grondtoestand, maar met dezelfde energie. ( vb. een lagrangiaan waarbij de laagste energie bestaat uit louter potentiële energie en deze potentiaal heeft als minimum een cirkel van waarden. Nu zal als we zo'n punt uit die cirkel kiezen, kiezen we dus een bepaalde grondtoestand. We kunnen door die cirkel van grondtoestanden lopen door U(1) transformaties. ( terwijl de lagrangiaan zelf invariant is onder die U(1) symmetrietransformatie ) Ze hebben allemaal dezelfde energie en zijn allemaal grondtoestanden ) Dit in tegenstelling tot wanneer de symmetrie niet spontaan gebroken is. Dan zet die symmetrietransformatie de grondtoestand om in zichzelf. ( en dus niet in een andere )

Bij een continue spontaan gebroken symmetrie, duiken er zogenaamde 'Goldstone bosonen' op ( 1 Goldstone boson per 'gebroken generator' ). Deze Goldstone bosonen zijn geen fysische deeltjes en in een lokale ijktheorie, worden die opgegeten door de massaloze ijkvelden die dan massa krijgen. Op die manier krijgen het W+- en Z° massa.

Een analoog proces zou zich voordoen bij fermionen.

Ik denk dat je het principe wel begrijpt. Een potentiaal, meerdere grondtoestanden die in elkaar kunnen omgezet worden door een symmetrietransformatie. Duiken Goldstone bosonen op, zijn niet fysisch. Worden in lokale veldentheorie opgegeten door massaloze ijkbosonen die daardoor massa krijgen.

als er al higgsbosonen zijn (het zijn hypotetische deeltjes) dan is er enorm veel energie voor nodig om die los te slagen uit het higgsveld, een foton komt (bijna) nooit aan zoveel energie.

Het highsboson heeft ook alleen interactie met deeltjes met een rust massa en hebben ze dus geen interactie met rustmassaloze deeltjes zoals fotonen.

Het vacuüm is sowiezo nooit leeg. Er zijn kwantumfluctuaties ( creatie van elektron - positron paren,... )

Als ik mij niet vergis koppelt het Higgsdeeltje niet aan het foton omdat het foton alleen koppelt aan elektrische lading ( Higgsdeeltje heeft geen lading ) en het Higgsdeeltje aan massa ( foton heeft geen massa )

Het Higgsmechanisme genereert via spontane symmetriebreking de massa's van de W en Z bosonen. Uit de theorie blijk dat het foton weliswaar massaloos achterblijft.

Geachte wetenschappers!

Ten eerste wil ik vermelden dat ik in het begin geen idee had in welk forum ik dit moest plaatsen? Ik heb gekozen voor theorieontwikkeling, omdat ik vind dat er hier naast een wetenschappelijke discussie ook een nieuwe theorie kan onstaan. Vinden de moderators dat dit toch ergens anders beter past, dan heb ik daar geen problemen mee, en mogen ze het zonder een vermelding via een pb naar mij verplaatsen.

Oké, nu geen off-topic gezwets meer, right to the issue:

Eigenlijk doen we bij het onderzoek naar het higgsdeeltje onderzoek naar het vacüum, ik zal eerst eens even uitleggen wat vacüum inhoudt, we hebben een kamer en je haalt daar alles weg en koelt het af tot het absoluut nulpunt, daardoor zal er geen straling meer zijn (etc). Maar, misschien zit er wel iets in, namelijk het higgsveld, dus het vacüum is niet leeg. Je zou het higgsveld als een zee kunnen voorstellen, die zee heeft trillingen, en die trillingen zijn het higgsdeeltje.

Nu hebben we de uitleg gehad, nu komt de issue:

Als er toch deeltjes bevinden in dat vacüum, dan betekent dat dat de fotonen in botsing kunnen raken met de higgs-bosonen, waardoor het foton kan worden opgenomen en een minieme seconde later (pour example: nanoseconde) weer kan worden uitgezonden. Dit brengt dus een kleine remming teweeg in de snelheid van het licht, waardoor wij dus kunnen stellen dat de snelheid die wij aannemen als de lichtsnelheid, zo'n 300.000 meter per seconde, helemaal niet de lichtsnelheid is. Zelfs als er maar één higgsdeeltje zal zijn, zou dit toch opgaan? Hoe denken julllie hier over? Daarnaast vroeg ik mij af of dit higgsveld, invloed heeft op deeltjes (zoals krachtwerkingen), zoals fotonen, uitgezonderd dat het higgsdeeltje de massa verklaart in ons universum?

Ik hoop en denk dat hier interrassante disscussies uit kunnen voortkomen!

Met vriendelijke groet,

Niek

P.S Kent iemand een nederlands boek, waarin op een vrij {duidelijke en} uitgebreide manier wordt uitgelegd wat het higgsveld en het higgsdeeltje inhoudt, ik weet natuurlijk het een en ander, maar ik blij geïntresseerd!