Ik vraag mij af hoe nieuw dat dit is .

Zou men in de meeste dierentuinen niet dergelijke ervaring hebben?


En in hoever kloppen de conclusies (of ontbreken hier details om te oordelen)?

Ik kan mij best voorstellen dat:

1) Die apen zich best veilig voelen door de afscherming mensen en apen (zoals omgekeerd).

2) Die zich veilig voelen als ze lang in een bepaalde, voor hen niet bedreigende omstandigheid leven (aanpassing).

3) Die liever wat te doen hebben dan in een hoekje te kruipen.

4) Die van nature uit een nieuwsgierigheid hebben (zelf die prikkeling zoeken, of dat dit nu mensen zijn of wat anders).


Dit is misschien een meer systematisch onderzoek, maar het nieuwe????


Voor Indonesiërs is de vergelijking met mensen logisch: Orang betekent mens, en hutan waar oetan vandaan komt betekent bos = bosmens (heb er een tijd gewoond).

Wat mij is opgevallen tijdens mijn bezoeken aan het orang utan rehabilitatiecentrum op Sumatra, is dat ze inderdaad de mensen net zo bestuderend bekijken als wij hen bekijken. Uiteraard is dit door mij niet bewezen, maar het was wel opmerkelijk. Oogcontact wordt trouwens weinig of niet gemaakt.

Overigens is tijdens studie door o.a. Carel van Schaik in het Gunung Leuser National Park op Sumatra opgemerkt dat orang utans dermate slim zijn, dat ze op regelmatige basis werktuigen gebruiken, o.a. een soort speer vervaardigen om te vissen. Is dit afgekeken van mensen of zijn ze zelf zo slim?

Zie foto hieronder.

Het kan ook zijn dat de oerang oetangs liever in een (naar hun gevoel) grotere ruimte zit.

http://www.nu.nl/wetenschap/2264845/


AMSTERDAM – Orang-oetans raken niet in de stress als mensen naar hen kijken. De apen vinden het juist prettig om de bezoekers van dierentuinen te bestuderen. Dat zou blijken uit een experiment van Australische wetenschappers.