Als een 'zwartgat' in ons melkwegstelsel zit dan is de snelheid van deze gelijk aan die van het melkwegstelsel.

Een zon volgt in zo'n melkwegstelsel een baan rond het centrum van het stelsel.

Ook het gehele stelsel spoed zich dieper het heelal in.

Nu kan men stellen dat het zwartegat zelf bestaat uit een 1 deeltje zoals een quark bijvoorbeeld is.

Dan mag het een snelheid hebben tegenover het gehele heelal.

Maar een deeltje heeft interacties door middel van deeltjes.

(dus dan is het niet meer zwart, dus grijs)

Is het geen deeltje dan moet het uit basismaterie bestaan waaruit quarks zijn opgebouwd.

Deze materie kan volgens mij geen snelheid bezitten daar de vorming van deze materie gepaard gaat met een effect waarbij energie verloren gaat. (de big bang heeft energie gemaakt en deze gaat verloren bij een 'zwart gat'.)

(energie en massa wordt dan de basismaterie)

Misschien is een ander woord nodig voor een systeem dat alles opslokt en geheel zwart is.

Wat gebeurd er eigenlijk als er twee zwarte gaten elkaar ontmoeten.

Ze moeten dan zeer snel rond elkaar heen gaan draaien lijkt me.

Ik heb nu een raar idee:

zou het zwartegat een spoor van basismaterie achterlaten dat geen enkele interactie kent en dus ook onzichtbaar is.

(misschien is deze basismaterie weer na een tijd door opname door andere interacties weer zichtbaar)

Dan zou in ons universum zeer veel van die sporen zijn.

De ontbrekende massa?

[quote]Een zwartgat moet in mijn visie geheel stilstaan in het universum.[/quote]

En hoe doe je dat dan, stilstaan in het universum??

Overigens, om een beeld te krijgen van wat een zwart gat ongeveer is, kijk hier eens: [url=http://nl.wikipedia.org/wiki/Zwart_gat]http://nl.wikipedia.org/wiki/Zwart_gat[/url]

Een zwartgat dat geheel zwart is kan volgens mij nooit bestaan.

Ten eerste moet de ruimte rondom het zwarte gat bekend zijn waar het gat is.

Dit gaat door interacties van deeltjes.

Nou lijkt me best wel er een toeval te kunnen bestaan dat een deeltje bij een zwartgat weet te ontsnappen.

Eenmaal in het zwartegat is het deeltje niet meer.

Een zwartgat moet in mijn visie geheel stilstaan in het universum.

Dus het mag geen snelheid bezitten.

Anders zou het zwartegat aan de ene kant moeten aangroeien en aan de andere kant uiteenvallen.

Dus de zwartegaten in ons heelal zijn meer grijzegaten volgens mij.

[quote]En omdat de temperatuur van de achtergrondstraling hoger is dan de temperatuur van het zwarte gat zal de massa van het zwarte gat voorlopig alleen maar toenemen (het keert pas om als de achtergrondstraling koeler is dan het zwarte gat).[/quote]



Wat je dus bedoelt dat de Hawkingsstraling op dit moment niet bestaat omdat achtergrondstraling (overal aanwegzig) warmer is dan de temperatuur in de zwarte gaten?

En wat is dan de temperatuur van de achtergrondstraling en de temperatuur van de zwate gaten.

De oerknal en een zwartgat op jouw manier vergelijken is een beetje het zelfde als je afvragen waarom je wel met een buldozer een bushokje omver kan rijden, maar niet met een fiets.

De eerste 300 000 jaar was het te warm voor wat dan ook voor materie. De vier natuurkrachten waren 1. Het is een absoluut niet vergelijkbare situatie. Dimensies vielen uiteen en dimensies krulden op tot planck grootes. Dat is een iets andere situatie dan bij de big-bang.

[quote='Beuner']Dit verdampen zal biljoenen jaren duren omdat de warmte van de straling zéér klein is, slechts 0.0000001 K

Voor de rest weet ik er ook niet zo veel van, helaas.[/quote]

En omdat de temperatuur van de achtergrondstraling hoger is dan de temperatuur van het zwarte gat zal de massa van het zwarte gat voorlopig alleen maar toenemen (het keert pas om als de achtergrondstraling koeler is dan het zwarte gat).

Dit verdampen zal biljoenen jaren duren omdat de warmte van de straling zéér klein is, slechts 0.0000001 K

Voor de rest weet ik er ook niet zo veel van, helaas.

Ik zeg alleen dat ik energie als een mogelijke toestand zie waarin de materie zich in het zwate gat kan bevind. Voor zover ik weet, weet niemand in welke toestand de materie in het zwate gat zich precies bevind, dus ook ik niet. Ik probeerde gewoon even de verschillende mogelijkhede op te sommen, dus ook energie (E=MASSA.c²) alhoewel ik denk dat het eerder een plasmavormige toestand is of een toestand waarin de elementaire deeltjes nog bestaan.

Om verder te gaan op dat zwarte gat en de oerknal, op sommige vlakken heb je misschien gelijk. MAAR ik zou een zwart gat niet willen vergelijken met de oerknal, daarin bevond de materie zich in een plasmatoestand en bestonden de elementaire deeltjes zelfs nog niet (dit is waarschijnlijk wel het geval in een zwart gat, maar dit weet ik niet zeker). Zelfs als dit laatste hetzelfde is, is er nog altijd een verschil: bij de oerknal wasren de 4 krachten verenigd tot één kracht en bij een zwart gat niet. Misschien zorgde deze 4 krachten voor de explosie, maar omdat we de oerknal zien als het begin van alles en omdat we wat ervoor gebeurde niet KUNNEN weten, is het moeilijk om de oerknal te onderzoeken of uit te leggen, dat gaat al gemakkelijker bij een zwart gat en ik zou de 2 niet vergelijken (wie zelgt dat de oerknal uit een zwart gat ontstond).

Ik denk dat ik redenen genoeg heb gegeven om de twee niet langer met elkaar te verwarren (een appel vergelijk je ook niet met een peer :shock: ).

[quote='SV']1) Volgens mij kan de bom het zwarte gat niet uit elkaar trekken, ook niet voor even. Als de kracht van de bom de lichsnelheid niet overschreid, denk ik dat de sigulariteit niet eens zal bewegen, laat staan uit elkaar getrokken worden omdat de zwaartekracht het bij elkaar houd.

2) Het probleem is dat er niet een exacte defenitie van een singulariteit bestaat kwa grootte van dit punt, wat de grootte van de sigulariteit van een zwart gat betreft. Ik denk (als de elementaire deeltjes de krachten in het zwarte gat overleven) dat de grootte gelijk is aan de diameter van alle deeltjes als ze bij elkaar zitten en niet verder elkaar kunnen naderen zonder vernietigd te worden.

Als het een plasma betreft geld het bovenstaande voor hetgene (de materie, de deeltjes) waaruit het plasma is opgebouwd.

Als we de "materie in de sigulariteit" beschouwen als "energie" (E=m.c²) dan is de afstand in princippe oneindig klein aandezien energie niet door deeltjes met een massa kan worden beschouwd.

3) Volgens mij is de ontsnappingssnelheid een snelheid die hoger ligt dan de lichtsnelheid binnen de waarnemingshorizon wel te verstaan. Hoeveel hoger speelt, denk ik, geen rol. Dit laatste zal enkel een invoed hebben op, binnen hoeveel tijd je uit de waarnemingshorizon zal zijn.

Over dit laatste ben ik niet helemaal zeker, als dit fout is mag iemand mij gerust verbeteren.[/quote]

Hee bedankt.

Bij punt 1 ga je er dus van een echt punt uit neem ik aan (per definitie).

Bij punt 2 schrijf je als we de "materie in de singulariteit" beschouwen als "energie" dan is de afstand in principe oneindig klein aangezien energie niet als deeltjes met massa kan worden beschouwd. Maar dat zou betekenen dat als de massa in energie wordt omgezet het ook massa verliest, dus wordt het gat lichter want energie heeft noch massa nog dichtheid nog afmeting. (Bijv. de energie van iets dat heel heet is wordt niet gemeten in meters of kg.) M.a.w. als de materie zo dicht opelkaar komt te zitten dat alle elementaire deeltjes 1 masieve bol vormen en daarna nog verder samentrekt kan het dus zijn dat er zoveel hitte vrijkomt dat de elementaire deeltjes dan overgaan in massaloze energie. Is dat dan een verklaring dat een zwart gat uiteindelijk zal verdampen? Nogmaals energie heeft geen massa, en die energie blijft dan wel binnen de waarnemingshorizon (de Schwarschildstraal), maar die energie kan dus een virtueel deeltje stelen van een zwart gat, waardoor die uiteindelijk energie verliest en daarna ook massa en na heel lange tijd dus verdwijnt, verklaard dat soms de Hawkingsstraling?

Nu nog een vraagje. Aangezien geen enkele bom de zgn singulariteit uitelkaar kan trekken volgens jou, hoe kan het dat er bij de oerknal de oerknalsingulariteit uiteenspatte in al de bekende en onbekende materie in het heelal? Het heelal was op t=0 toch ook een singulariteit, die zelfs nog dichter en compacter was dan het zwaarste zwarte gat die in het heelal voorkomt, immers alle materie van het hele heelal zat daar in gepropt. Hoe extreem krachtig moet de oerknal dan wel niet geweest zijn?

1) Volgens mij kan de bom het zwarte gat niet uit elkaar trekken, ook niet voor even. Als de kracht van de bom de lichsnelheid niet overschreid, denk ik dat de sigulariteit niet eens zal bewegen, laat staan uit elkaar getrokken worden omdat de zwaartekracht het bij elkaar houd.

2) Het probleem is dat er niet een exacte defenitie van een singulariteit bestaat kwa grootte van dit punt, wat de grootte van de sigulariteit van een zwart gat betreft. Ik denk (als de elementaire deeltjes de krachten in het zwarte gat overleven) dat de grootte gelijk is aan de diameter van alle deeltjes als ze bij elkaar zitten en niet verder elkaar kunnen naderen zonder vernietigd te worden.

Als het een plasma betreft geld het bovenstaande voor hetgene (de materie, de deeltjes) waaruit het plasma is opgebouwd.

Als we de "materie in de sigulariteit" beschouwen als "energie" (E=m.c²) dan is de afstand in princippe oneindig klein aandezien energie niet door deeltjes met een massa kan worden beschouwd.

3) Volgens mij is de ontsnappingssnelheid een snelheid die hoger ligt dan de lichtsnelheid binnen de waarnemingshorizon wel te verstaan. Hoeveel hoger speelt, denk ik, geen rol. Dit laatste zal enkel een invoed hebben op, binnen hoeveel tijd je uit de waarnemingshorizon zal zijn.

Over dit laatste ben ik niet helemaal zeker, als dit fout is mag iemand mij gerust verbeteren.

[quote='StrangeQuark']Los van de stilstaande tijd, je niet zo'n soort bom kan bouwen, de bom stuk gaat, je de bom er niet kan krijgen, en al die dingen meer.

Kan licht niet eens ontsnappen uit de event-horizon, de infinitesimaal kleine kern licht daar een aantal kilometer onder. Wat ik begrijp uit jouw tekst is dat jij al die punt materie in de kern wil laten uiteenspatten, zodat het uitelkaar vliegt en het zwart gat oplost (sorry als ik het verkeerd begrijp, ik doe echt mijn best om mee te denken). Als je al die massa al uit elkaar zou kunnen laten spatten (wat volgens mij theoretisch al onmogelijk is) dan moet het sneller dan het licht uit elkaar spatten om uit elkaar te blijven. En daar staakt het gedachte experiment. Het  zwarte gat zou sneller uit elkaar moeten spatten dan het licht, om aan haar eigen zwaartekracht te kunnen ontsnappen, en dat kan al helemaal niet.

(Je kan zowiezo trouwens niet meer over verdampen praten omdat er geen atoomrooster meer is. Ook plasma is het niet, want dat betekent dat de electronen los zitten van de kernen (geen kernen of electronen). Er was nog een stap boven, volgens mij heet dat quantum-plasma, losse quarks)[/quote]

Die kern zou dus sneller dan licht uitelkaar moeten spatten, zeg jij. Maar dat hoeft niet persee, ik zei ook nog dat de kern uitelkaar kan spatten of verdampen met een snelheid die iets lager is dan de lichtsnelheid, maar in dat geval zouden de kleine stukjes van die punt (het is theoreties een punt dus niet echt, maar daarover straks meer) eerst zegmaar een eindje van elkaar af vliegen, zonder uit het zwaartekrachtsveld te ontsnappen, maar dan vallen alle brokstukjes ook weer meteen weer naar de kern toe. Kijk zoiets zou nog kunnen. Maar inderdaad als die brokstukjes zo snel uitelkaar zouden spatten dat het gat oplost, dan zouden als die stukjes sneller dan licht moeten gaan en dat kan niet, dat weet ik ook wel. Bovendien als dat zou kunnen (in gedachten) dan zou mijns inzien al die stukjes ook een zodanige dichtheid hebben, dat dan al die stukjes kleine zwarte gaatjes op zich zouden zijn, dus i.p.v. 1 zwart gat, zou je dan wel (ik doe maar een gooi) 1000 kleine mini-zwarte gaatjes hebben en die kunnen dan weer aanrijgen tot een zwart gat van oorspronkelijke grootte, of nog groter als je de massa van die bom zou meerekenen, enz. Dus dat zal inderdaad mislukken, ik ga er dan wel vanuit dat die bom net zo zwaar en dicht moet zijn dan zo'n zwartgat. Heel anders wordt het mijns inzien als de materie en de massa van de kern van het zwarte gat door de enorme hitte volledig in energie wordt omgezet, want energie heeft geen massa. Eerst zal dan denk ik de energie niet naar buiten kunnen, maar op een gegeven moment zal het gat steeds kleiner en kleiner worden dat het niet bestaat, dus een versnelde manier van Hawkingstraling lijkt mij. Ik zeg ook niet dat zo'n proces dan plotseling gebeurt, het kan best wel miljarden jaren in beslag nemen, normaal duurt dat zo'n googol jaar, voor een zwaar zwart gat. Maar nogmaals dit was een gedachten experiment.

Nu even over de singulariteit, zoals ik al eerder zei lijkt het mij gewoon onmogelijk dat de kern van een zwart gat een punt is zonder uitbreiding, dat is niet zo en dat zal ook nooit gebeuren, hoe klein iets is, oneindig klein blijft altijd kleiner, net zoals met dichtheid, hoe groot de dichtheid ook is, de dichtheid kan altijd hoger zijn. Een puntmassa met oneindige dichtheid bestaat alleen wiskundig gezien (net zoals die bom), het is heel goed mogelijk dat de kern van een zwartgat steeds verder krimpt, maar dat het krimpen steeds langzamer gaat. Ook is het niet ondenkbaar dat de ineenstorting van de kern ooit stopt, dat er een nog niet ontdekte kracht daar voor zorgt, quarks mogen dan wel de tot nu toe elementairste deeltjes zijn, maar wie weet ontdekt over 10 jaar wel iemand dat quarks uit nog weer kleinere deeltjes zijn opgebouwd. En slaat dat misschien de brug tussen de quantemmechanica en de relativiteits theorie. Ook kan het zijn dat de kern van lichte zwarte gaten van zegmaar 10 zonsmassa's minder compact is dan van zware gaten. Het zou kunnen dat de kern van een lichtgewicht een grootte kan hebben van een sinasappel of een tennisbal terwijl die van een miljoen zonsmassa's niet veel groter is dan een atoom. Dat zijn dingen die kunnen en die niemand (nog) weet (jammer genoeg).

Nu een vraagje. De ontsnappingssnelheid van een zwartgat is groter dan de lichtsnelheid. Mijn vraag is als je uit een zwart gat zou kunnen ontsnappen (wat nu nog onmogelijk is, tenzij er toch iets is dat sneller gaat dan licht) hoeveel keer sneller dan het licht zou je theoretisch moeten gaan, 10x, 100x of 1 miljoen keer?

Ik zeg niet dat dat kan, want dat kan ook niet, maar als dat zou kunnen.

Los van de stilstaande tijd, je niet zo'n soort bom kan bouwen, de bom stuk gaat, je de bom er niet kan krijgen, en al die dingen meer.

Kan licht niet eens ontsnappen uit de event-horizon, de infinitesimaal kleine kern licht daar een aantal kilometer onder. Wat ik begrijp uit jouw tekst is dat jij al die punt materie in de kern wil laten uiteenspatten, zodat het uitelkaar vliegt en het zwart gat oplost (sorry als ik het verkeerd begrijp, ik doe echt mijn best om mee te denken). Als je al die massa al uit elkaar zou kunnen laten spatten (wat volgens mij theoretisch al onmogelijk is) dan moet het sneller dan het licht uit elkaar spatten om uit elkaar te blijven. En daar staakt het gedachte experiment. Het zwarte gat zou sneller uit elkaar moeten spatten dan het licht, om aan haar eigen zwaartekracht te kunnen ontsnappen, en dat kan al helemaal niet.

(Je kan zowiezo trouwens niet meer over verdampen praten omdat er geen atoomrooster meer is. Ook plasma is het niet, want dat betekent dat de electronen los zitten van de kernen (geen kernen of electronen). Er was nog een stap boven, volgens mij heet dat quantum-plasma, losse quarks)

[quote='SV']Hawkingsstraling bestaat het is straling van virtuele deeltjes die wordt wegeslingerd (zie vroegere posts).

Net zoals jij een theoretische bom maakt en in een zwart gat wil gooien zo hebben geleerden een theoretisch zeer klein punt (een singulariteit) waar bij alles in een enkel punt zit. Het is goed mogelijk dat een gat in tegenstelling tot wat jij beweert kleiner is dan een atoom. De sterke krachten in een zwart gat zorgen dat een atoom daar volgens mij niet kan bestaan en alles gereduceert wordt tot de elementaire deeltjes.

Om verder te gaan op dat verdampen van een zwart gat na het ontploffen van die zogenaamde bom.

Alles zal toch uiteindelijk een punt zijn, net zoals bij het begin van de oerknal, alles was een punt en of dat nu verdampte materie was of niet de toestand waarin dit zich bevond maakt niet uit, het blijft een singulariteit, in welke staat de massa/energie die erin zat zich ook bevond.

Naast de energie/massa die zich in het zwarte gat bevond (waarschijnlijk plasma en zelfs geen elementaire deeltjes in het prille begin) waren de 4 krachten ook vereningd tot één superkracht die samenwerkte en alles bijeenhield![/quote]

M.a.w. als ik het goed begrijp dan is het theoretisch toch mogelijk om de kern, of dat nu een punt is of niet en of het nu een soort plasma is, met die bom eventjes kapot te krijgen of verdampen, waarna alles weer opnieuw samenkomt in een zgn punt.

Goed het zou kunnen dat de kern kleiner is dan een atoom, maar ik zei ook niet dat er een atoom in een zwart gat zit met een atoommassa, ik bedoel met het atoom dat dit atoom net zo zwaar is als de zon of als 10 zonnen, dan bestaat die kern die de grootte heeft van een atoom ook niet uit protonen, elektronen en neutronen, maar uit (zeer) edelmentaire deeltjes, en wat dat mag zijn dat weet ik niet. Misschien uit heel vreemde soorten van quarks die we niet kennen of uit deeltjes die nog ontdekt moeten worden waar misschien de quark weer uit bestaan.

Maar de kern van een zwart gat kan volgens mij nooit kleiner zijn of worden dan de Plancklengte, 10^-35m, de kleinste maat die ik ben tegengekomen. Misschien was het hele heelal op tijdstip t=0 dat wel, omdat er toen nog geen natuurwetten bestonden.

[quote='brendan corey']Licht is massaloos, zeggen we.

Massa is volgens mij een gevolg van de zwaartekracht. Dus alles wat invloed van de zwaartekracht ondervind heeft massa.

Hoe komt het dan dat licht wordt aangetrokken door de ZWAARTEKRACHT van een zwart gat?[/quote]

1) Licht is "massaloos", maar heeft energie en energie = massa (E=m.c²).

2) Massa veroorzaakt zwaartekracht, ook deetjes met een relatieve massa ("massa" die ze krijgen door hen energie, snelheid) bv. een FOTON!

3) Zwaartekracht schijnt ook een invloed te hebben op krachtdragende/virtuele deeltjes.

Hawkingsstraling bestaat het is straling van virtuele deeltjes die wordt wegeslingerd (zie vroegere posts).

Net zoals jij een theoretische bom maakt en in een zwart gat wil gooien zo hebben geleerden een theoretisch zeer klein punt (een singulariteit) waar bij alles in een enkel punt zit. Het is goed mogelijk dat een gat in tegenstelling tot wat jij beweert kleiner is dan een atoom. De sterke krachten in een zwart gat zorgen dat een atoom daar volgens mij niet kan bestaan en alles gereduceert wordt tot de elementaire deeltjes.

Om verder te gaan op dat verdampen van een zwart gat na het ontploffen van die zogenaamde bom.

Alles zal toch uiteindelijk een punt zijn, net zoals bij het begin van de oerknal, alles was een punt en of dat nu verdampte materie was of niet de toestand waarin dit zich bevond maakt niet uit, het blijft een singulariteit, in welke staat de massa/energie die erin zat zich ook bevond.

Naast de energie/massa die zich in het zwarte gat bevond (waarschijnlijk plasma en zelfs geen elementaire deeltjes in het prille begin) waren de 4 krachten ook vereningd tot één superkracht die samenwerkte en alles bijeenhield!