door Rogier » di 24 mei 2005, 00:14
Kleur is een verschil in intensiteit van licht uit verschillende gedeeltes van het zichtbare spectrum.
Licht bestaat uit golven, de frequentie van de golf bepaalt de kleur. In de praktijk heb je niet exact één frequentie, maar een klein gebiedje. Of een breed gebied, of meerdere gebieden. Hoe meer verschillende frequenties, hoe meer verschillende kleuren er zijn gemengd en hoe minder "puur" de kleur.
Als alle frequenties even sterk zijn vertegenwoordigd, spreken we (volgens sommige opvattingen) niet meer van kleur, want er is geen frequentie (=kleurcomponent) die sterker aanwezig is dan de rest.
Dit is het geval bij zwart, grijs en wit.
Je kunt kleur ook opvatten als de verhouding van frequenties in het algemeen. Dus dan hoeft er niet per se een verschil te zijn tussen de mate waarin verschillende frequenties aanwezig zijn, om van kleur te spreken.
Dat is "makkelijker" omdat je dan in de praktijk een vraag als "welke kleur heeft deze tafel?" kunt beantwoorden met "bruin" of "wit" en niet in het tweede geval moeilijk hoeft te doen met "nee, kleur is op deze tafel niet van toepassing, hij is wit". Kleur is dan gewoon het licht of de reflectie die je waarneemt van alles wat zichtbaar is.
Maar het is onzin om wit en zwart niet als kleur te beschouwen, en grijs wel.
Overigens is er nog een ander argument: zou je eens aan die persoon kunnen vragen hoe hij "wit" definieert, en wat het verschil met (licht)grijs is? Want strikt genomen bestaat wit licht niet, er is geen "maximum", je kunt altijd nóg meer (nog helderder / feller) licht hebben. En er bestaat geen algemene grens van lichtintensiteit die het verschil tussen grijs of wit bepaalt.
Kleur is een verschil in intensiteit van licht uit verschillende gedeeltes van het zichtbare spectrum.
Licht bestaat uit golven, de frequentie van de golf bepaalt de kleur. In de praktijk heb je niet exact één frequentie, maar een klein gebiedje. Of een breed gebied, of meerdere gebieden. Hoe meer verschillende frequenties, hoe meer verschillende kleuren er zijn gemengd en hoe minder "puur" de kleur.
Als alle frequenties even sterk zijn vertegenwoordigd, spreken we (volgens sommige opvattingen) niet meer van kleur, want er is geen frequentie (=kleurcomponent) die sterker aanwezig is dan de rest.
Dit is het geval bij zwart, grijs en wit.
Je kunt kleur ook opvatten als de verhouding van frequenties in het algemeen. Dus dan hoeft er niet per se een verschil te zijn tussen de mate waarin verschillende frequenties aanwezig zijn, om van kleur te spreken.
Dat is "makkelijker" omdat je dan in de praktijk een vraag als "welke kleur heeft deze tafel?" kunt beantwoorden met "bruin" of "wit" en niet in het tweede geval moeilijk hoeft te doen met "nee, kleur is op deze tafel niet van toepassing, hij is wit". Kleur is dan gewoon het licht of de reflectie die je waarneemt van alles wat zichtbaar is.
Maar het is onzin om wit en zwart niet als kleur te beschouwen, en grijs wel.
Overigens is er nog een ander argument: zou je eens aan die persoon kunnen vragen hoe hij "wit" definieert, en wat het verschil met (licht)grijs is? Want strikt genomen bestaat wit licht niet, er is geen "maximum", je kunt altijd nóg meer (nog helderder / feller) licht hebben. En er bestaat geen algemene grens van lichtintensiteit die het verschil tussen grijs of wit bepaalt.