door Dido » wo 07 mar 2012, 21:47
Ik sluit gedeeltelijk aan bij wat Jean-Jacques schrijft.
1) dat proces van remissie en relaps kan te maken hebben met het toedienen van medicatie:
de symptomen nemen op een bepaald moment toe, doordat ons afweersysteem gaat reageren op lichaamseigen stoffen (antilichamen). Doordat de klachten van de ziekte toenemen, worden er medicijnen toegediend die het afweersysteem van de persoon zullen temperen (bekend hierbij is het product cortisone). Daardoor zullen de klachten weer afnemen van de ziekte (remissie).
Daarop wordt dan mogelijks de medicatie (in dit geval cortisone) weer wat verminderd (dosisaanpassing). Het evenwicht tussen het immuunonderdrukkende cortisone en ons lichaamseigen afweersysteem wordt echter mogelijks door die dosisaanpassing weer verstoord, waardoor het afweersysteem weer de bovenhand krijgt en er weer klachten gaan optreden (relaps).
2) Datzelfde proces kan zich ook volledig in het lichaam zelf afspelen, zonder medicijnen van buitenaf:
Een overactief afweersysteem veroorzaakt op een bepaald moment symptomen van de auto-immuunziekte. Als reactie daarop kan ons immuunsysteem stoffen gaan produceren, waardoor het z'n eigen proces (het afweersysteem) weer wat tempert (remissie).
Maar ook hier zie je dat precieze evenwicht tussen de activiteit van het afweersysteem versus lichaamseigen geproduceerde cortisol (door de bijnier) terugkomen. Het kan dus al snel gebeuren dat één van beide wat verandert (dus activiteit van het afweersysteem of de productie van cortisol die wat verandert). En dan kom je, naargelang van wat er precies veranderde, weer terug bij een remissie of een relaps.
Verder kan inderdaad ook elke invloed op ons lichaam (bv. een tijdelijke 'andere' ziekte, onze voeding, stressfactoren,...) die gevoelige balans tussen activiteit van het afweersysteem versus lichaamseigen cortisol weer verstoren.
Zo zal stress bv. de lichaamseigen productie van cortisol tijdelijk verhogen & daardoor wordt de balans verstoord. Als dan na een tijdje de cortisolproductie weer vermindert, of als de cortisolbalans de dagen erop blijft schommelen afhankelijk van de stress, dan zal dit ook telkens effecten hebben op de werking van ons immuunsysteem en dus op de klachten van de auto-immuunziekte.
Neem daarbij dan nog dat dit evenwicht niet enkel bepaald wordt door onze eigen lichaamseigen cortisol, maar ook bv. door de cortisone die de persoon nog inneemt en/of de andere immuunbeïnvloedende medicijnen die ook worden geslikt en/ of nog andere lichaamseigen stoffen (dan cortisol) die we produceren en op 1 of andere manier onze immuniteit beïnvloeden, dan zal je ook wel begrijpen dat er:
- in ons lichaam een erg delicaat evenwicht heerst tussen (hier wat breder) de factoren die ons immuunsysteem versterken versus factoren die ons immuunsysteem afzwakken.
- En dat dit evenwicht erg makkelijk verstoord kan worden met een relaps of remissie als gevolg.
Vergeet daarbij inderdaad ook niet dat er bij een auto-immuunziekte wel degelijk iets fout loopt in ons afweersysteem en dat onze geheugencellen er in elk geval voor zullen zorgen dat het lichaam niet 'vergeet' om te reageren tegen die welbepaalde onschuldige antigenen in ons lichaam. Daardoor blijft het risico dus ook bestaan op zo'n verstoord evenwicht.
Je zou kunnen stellen dat het dat zowat is dat zich in grote lijnen afspeelt in het lichaam, bij een auto-immuunziekte en waardoor je beter het proces van remissie, afgewisseld door relaps kan begrijpen.
Maar misschien zijn er anderen die de onderliggende pathofysiologie nog wat beter kunnen verduidelijken dan dat ik dat hier probeer.
Dido
Ik sluit gedeeltelijk aan bij wat Jean-Jacques schrijft.
1) dat proces van remissie en relaps kan te maken hebben met het [i]toedienen van medicatie[/i]:
de symptomen nemen op een bepaald moment toe, doordat ons afweersysteem gaat reageren op lichaamseigen stoffen (antilichamen). Doordat de klachten van de ziekte toenemen, worden er medicijnen toegediend die het afweersysteem van de persoon zullen temperen (bekend hierbij is het product cortisone). Daardoor zullen de klachten weer afnemen van de ziekte ([u]remissie[/u]).
Daarop wordt dan mogelijks de medicatie (in dit geval cortisone) weer wat verminderd (dosisaanpassing). Het [b]evenwicht [/b]tussen het[b] immuunonderdrukkende cortisone[/b] en [b]ons lichaamseigen afweersysteem[/b] wordt echter mogelijks door die dosisaanpassing weer verstoord, waardoor het afweersysteem weer de bovenhand krijgt en er weer klachten gaan optreden ([u]relaps[/u]).
2) Datzelfde proces kan zich ook volledig in het lichaam zelf afspelen,[i] zonder medicijnen[/i] van buitenaf:
Een overactief afweersysteem veroorzaakt op een bepaald moment symptomen van de auto-immuunziekte. Als reactie daarop kan ons immuunsysteem stoffen gaan produceren, waardoor het z'n eigen proces (het afweersysteem) weer wat tempert ([u]remissie[/u]).
Maar ook hier zie je dat precieze evenwicht tussen de [b]activiteit van het afweersysteem[/b] versus [b][i]lichaamseigen [/i]geproduceerde cortisol (door de bijnier)[/b] terugkomen. Het kan dus al snel gebeuren dat één van beide wat verandert (dus activiteit van het afweersysteem of de productie van cortisol die wat verandert). En dan kom je, naargelang van wat er precies veranderde, weer terug bij een remissie of een relaps.
Verder kan inderdaad ook elke invloed op ons lichaam (bv. een tijdelijke 'andere' ziekte, onze voeding, stressfactoren,...) die gevoelige balans tussen activiteit van het afweersysteem versus lichaamseigen cortisol weer verstoren.
Zo zal stress bv. de lichaamseigen productie van cortisol tijdelijk verhogen & daardoor wordt de balans verstoord. Als dan na een tijdje de cortisolproductie weer vermindert, of als de cortisolbalans de dagen erop blijft schommelen afhankelijk van de stress, dan zal dit ook telkens effecten hebben op de werking van ons immuunsysteem en dus op de klachten van de auto-immuunziekte.
Neem daarbij dan nog dat dit evenwicht niet enkel bepaald wordt door onze eigen lichaamseigen cortisol, maar ook bv. door de cortisone die de persoon nog inneemt en/of de andere immuunbeïnvloedende medicijnen die ook worden geslikt en/ of nog andere lichaamseigen stoffen (dan cortisol) die we produceren en op 1 of andere manier onze immuniteit beïnvloeden, dan zal je ook wel begrijpen dat er:
- in ons lichaam een [b]erg delicaat evenwicht[/b] heerst tussen (hier wat breder) de [b]factoren die ons immuunsysteem versterken[/b] versus[b] factoren die ons immuunsysteem afzwakken[/b].
- En dat dit evenwicht erg makkelijk verstoord kan worden met een relaps of remissie als gevolg.
Vergeet daarbij inderdaad ook niet dat er bij een auto-immuunziekte wel degelijk iets fout loopt in ons afweersysteem en dat onze geheugencellen er in elk geval voor zullen zorgen dat het lichaam niet 'vergeet' om te reageren tegen die welbepaalde onschuldige antigenen in ons lichaam. Daardoor blijft het risico dus ook bestaan op zo'n verstoord evenwicht.
Je zou kunnen stellen dat het dat zowat is dat zich in grote lijnen afspeelt in het lichaam, bij een auto-immuunziekte en waardoor je beter het proces van remissie, afgewisseld door relaps kan begrijpen.
Maar misschien zijn er anderen die de onderliggende pathofysiologie nog wat beter kunnen verduidelijken dan dat ik dat hier probeer.
Dido
