Nu is er bij ons weer een discussie ontstaan over het pippeteren.

Wat is gebruikelijk bij een waterige vloeistof.?

Wordt er dan 3 keer voorgespoeld of wordt er in een keer opgezogen.

Bij voorspoelen wordt de pippet tijdens dit voorspoelen onder het vloeistof oppervlak gehouden. Je ziet dan soms dat er geen lucht meeer uit de pippet komt tijdens het leeg drukken maar soms, vooral zure vloeistoffen zie je wel lucht uit de pippet punt komen. Het meeste bij de eerste keer leeg drukken.

We hebben er dan ook moeite mee om binnen 2% spreiding te blijven. Wat ik bij een kwantitatieve analyse te slecht vind.

Pipetten hoef je inderdaad niet dagelijks te kalibreren of te controleren, maar uit de praktijk blijkt wel dat je ze een keer of vier per jaar moet controleren (hangt wel af van het gebruik). Het controleren van de pipet neemt niet veel tijd in beslag, maximaal een half uurtje.

Om terug te komen op het afvegen van de pipetpunt, wij doen dit eigenlijk niet. Ook niet bij het controleren van onze pipetten. Het risico is namelijk dat als je met een tissue de punt afveegt, er grote kans bestaat dat je daarmee wat vloeistof uit de pipetpunt haalt.

Wij hebben hier tijdens een cursus van Gilson ook geleerd dat de pipetpunt (liever) niet moet worden afgeveegd. Wel natuurlijk als je met heel visceuze oplossingen werkt.

Pipetten hoeven niet dagelijks te worden gecalibreerd hoor.

Is meer een jaarlijkse aangelegenheid.

Bij ons op het lab hebben we die discussie ook gehad. We hebben slechts een klein lab. Daarom is er bij ons besloten om het pippeteren op volume geheel niet meer te doen. Dat terwijl dit eigenlijk de essentie is van pippeteren.

Bij ons wordt nu alles gewogen. Er wordt nog wel gewerkt met pippetten maar de gewichten worden alle opgeschreven en daadwerkelijk verwerkt.

Je wil niet weten wat voor mooie ijklijnen je kunt maken op deze manier.

Zoveel werk extra is het niet en je analyse kwaliteit gaat een stuk omhoog. Je kunt dan in pricipe ook met een slechte pippet en de goedkoopste punten nog een schitterende analyse maken.

Kunnen jullie aangeven hoeveel tijd het kost om op verantwoordt volume te pippetteren. Hiermee bedoel ik dus callibratie raporten opstellen. iedere dag moeten er volgens mij ook controles uitgevoerd worden om te bewijzen dat je goed pippetteerd, e.d.

Groetjes Harrie

En dat is met name de juiste pipet voor het juiste volume nemen en zoveel mogelijk de uitersten van de pipetgrenzen te vermijden (bijv. geen 0.5ml pipetteren met een 50ml punt betreffende Multipipet van Eppendorf ondanks het feit dat meneer Eppendorf wel zegt dat het kan).

Uit je calibratierapport kun je zien of de pipet voldoet aan je eisen en zo ja dan is er geen technische reden om de pipet niet te gebruiken.

Een reden zou wel kunnen zijn dat de grote punten meestal duurder zijn in gebruik.

PS. zou je mij de argumenten kunnen geven waarmee je tot deze bewering bent gekomen?

Dank voor jullie reacties tot nu toe (laat er vooral meer komen).

Voor calibratie van elke pipet voor elke vloeistof moet je mi. inderdaad volgens het boekje werken en dat is volgens mij:

- pipetpunt niet te ver in de vloeistof (enkele mm)

- vloeistof opzuigen

- pipetpunt afvegen

- vloeistof tegen de (glas)wand onder een hoek van ca. 45° uitpipetteren

Voor positive displacement pipetten geldt mi. hetzelfde. Echter, deze pipetten moet je vanaf een hogere instelling naar het gewenste volume instellen.

Maar ik beaam zeker de gedachte dat je o.h.a. gewoon je gezond verstand moet gebruiken. En dat is met name de juiste pipet voor het juiste volume nemen en zoveel mogelijk de uitersten van de pipetgrenzen te vermijden (bijv. geen 0.5ml pipetteren met een 50ml punt betreffende Multipipet van Eppendorf ondanks het feit dat meneer Eppendorf wel zegt dat het kan).

Het hangt er bij mij ook af wat ik doe. Bij het maken van een calibratielijn of zo dan werk ik inderdaad ook volgens het boekje. Bij het pipetteren van reagentia voor een organisch chemische reactie neem ik genoegen met een meetpipet en houdt ik geen rekening met afvegen en de invalshoek.

Met pipetteren moet je het jezelf gewoon niet lastiger maken dan noodzakelijk. Wanneer het pipetteren de bepalende factor is voor de nauwkeurigheid van je meting dan moet je je strikt aan de regeltjes houden. Maar wanneer er een andere factor een grotere fout in je meting introduceerd, dan hoef je ook niet zeer nauwkeurig te pipetteren.

Een analystisch perfectionist zal het hier waarschijnlijk niet mee eens zijn. Maar ja, dat ben ik dus niet.

Als de nauwkeurigheid erg belangrijk is bv bij standaarden dan werk ik met vulpipetten inderdaad volgens het boekje dus afvegen, loodrecht en 5 sec. laten uitlopen.

Bij eppendorptypes zoals we calibreren max 2 mm in de vloeistof onder 45^o tegen de wand.

Bij viscieuse vloeistoffen gebruik je gezonde verstand, bv indien nodig niet pipetteren maar inwegen.

Wat denken/vinden jullie, droog/veeg je officieel altijd je pipetpunt af alvorens pipetteren (ongeacht glas of plastic pipetpunt) en houd je officieel altijd de pipetpunt tegen het glaswerk bij uitpipetteren (±45°)?

Bvd!