De meeste industriële recorder hebben een ingang voor 4-20mA. Die mA waarden kan je vrij laten overeenkomen met het gewenste bereik van je meetresultaat.

Er zijn ook recorder die werken met 0-5 of 0-10V. Dit zijn meer laboratoriumtoestellen.

In dit digitale tijdperk gebruiken we meestal een datalogger ipv. een recorder. Die dingen slaan je gegevens en tijd digitaal op. Nadien kan je de data dan uitlezen via je computer en verwerken in bvb EXCEL.

FsWd schreef:

Zaza1 schreef:

Meen je dat echt?

Zou dat kunnen? Maar hoe werkt die recorder dan? En bevestig je dat dan aan de mA-meter?

Nou die kun je in serie verbinden aan de mA meter, zodat je tenminste de beginstroomsterkte kunt noteren. De stroomsterkte blijft in serie gelijk.

In een recorder zit een rol papier, die met een constante snelheid (instelbaar) kan worden afgerold. Gedurende dat afrollen kan een beweegbaar stiftje een lijn trekken. De positie van dat stiftje is dus afhankelijk van het ingangssignaal.

Wow, dat is wel slim bedacht!

Hartstikke bedankt!

Nou weet ik alleen niet zeker of die dingen maar een vast bereik van 4-20 mA hebben (dat een standaard voor meetapparatuur, dat bereik gebruiken ze zelfs in fabrieken), of dat er ook recorders zijn met een variabel bereik. Anders even navragen.

Zaza1 schreef:

FsWd schreef: Nou wat je zegt, dat het nogal snel ging. Zou het geen mogelijkheid zijn om een recorder aan het apparaat te hangen? Die stel je in op een bepaalde snelheid, en een stiftje tekent dan een lijn op basis van het signaal. Zo kun je de ontstane grafiek rustig bekijken ipv steeds te hellen met die tijd 

Meen je dat echt?

Zou dat kunnen? Maar hoe werkt die recorder dan? En bevestig je dat dan aan de mA-meter?

Nou die kun je in serie verbinden aan de mA meter, zodat je tenminste de beginstroomsterkte kunt noteren. De stroomsterkte blijft in serie gelijk.

In een recorder zit een rol papier, die met een constante snelheid (instelbaar) kan worden afgerold. Gedurende dat afrollen kan een beweegbaar stiftje een lijn trekken. De positie van dat stiftje is dus afhankelijk van het ingangssignaal.

Wow, dat is wel slim bedacht!

Hartstikke bedankt!

FsWd schreef: Nou wat je zegt, dat het nogal snel ging. Zou het geen mogelijkheid zijn om een recorder aan het apparaat te hangen? Die stel je in op een bepaalde snelheid, en een stiftje tekent dan een lijn op basis van het signaal. Zo kun je de ontstane grafiek rustig bekijken ipv steeds te hellen met die tijd 

Meen je dat echt?

Zou dat kunnen? Maar hoe werkt die recorder dan? En bevestig je dat dan aan de mA-meter?

Nou die kun je in serie verbinden aan de mA meter, zodat je tenminste de beginstroomsterkte kunt noteren. De stroomsterkte blijft in serie gelijk.

In een recorder zit een rol papier, die met een constante snelheid (instelbaar) kan worden afgerold. Gedurende dat afrollen kan een beweegbaar stiftje een lijn trekken. De positie van dat stiftje is dus afhankelijk van het ingangssignaal.

Nou wat je zegt, dat het nogal snel ging. Zou het geen mogelijkheid zijn om een recorder aan het apparaat te hangen? Die stel je in op een bepaalde snelheid, en een stiftje tekent dan een lijn op basis van het signaal. Zo kun je de ontstane grafiek rustig bekijken ipv steeds te hellen met die tijd

Meen je dat echt?

Zou dat kunnen? Maar hoe werkt die recorder dan? En bevestig je dat dan aan de mA-meter?

Nou wat je zegt, dat het nogal snel ging. Zou het geen mogelijkheid zijn om een recorder aan het apparaat te hangen? Die stel je in op een bepaalde snelheid, en een stiftje tekent dan een lijn op basis van het signaal. Zo kun je de ontstane grafiek rustig bekijken ipv steeds te hellen met die tijd . Dat is dus een verbetering voor de meting zelf.

Misschien vacuumfiltratie om de beginstap wat vlugger te doen. Ik kan me voorstellen dat het laatste beetje water lang duurde om door het filter te komen.

Ik heb de opstelling verder niet gezien, maar ik kan me voorstellen dat er geroerd werd zodat je geen film kreeg om de elektroden. Zo kan er wel extra CO₂ oplossen. Was de opstelling dus verder luchtdicht?

FsWd schreef: Iets nieuws zeker om je gebruikersnaam als onderwerp op te geven.

En er moet iets fout gegaan zijn zoals dat je te weinig/veel terugvond, anders ging je niets verbeteren. Wat ging er dus niet volgens jouw verwachting?

oh, sorry, ! Dat is per ongeluk gegaan.

Dat had ik helemaal niet gezien.

Nou, wat er niet goed ging:

Bij het meten van de stroomsterkte moesten we om de 5 sec. meten.

Dit ging nogal snel, waardoor ik soms misschien fout heb kunnen aflezen.

Maar voor de rest, ik weet niet wat we nog meer fout hebben kunnen doen.

Maar het gaat meer om de proef: hoe kan het doen van de proef worden verbeterd?

Iets nieuws zeker om je gebruikersnaam als onderwerp op te geven.

En er moet iets fout gegaan zijn zoals dat je te weinig/veel terugvond, anders ging je niets verbeteren. Wat ging er dus niet volgens jouw verwachting?

Hallo!

Op school hebben we Conductometrie uitgevoerd.

Ons doel was kwalitatief de verandering van de geleidbaarheid bij het inleiden van CO2-gas in kalkwater meten, kwantitatief de verandering van de geleidbaarheid bij het toevoegen van zwavelzuur aan natronloog te meten en de molariteit van de onderzochte natronloog te bepalen.

We hebben hierbij het kalkwater resp. de natronloog met Pt-elektroden bij een constante spanning geëlektrolyseerd.

De uitvoering ging als volgt:

- Een portie kalkwater gefiltreerd.

- Opstelling gebouwd volgens fig.1.

- Een bekerglas van 250 mL voor de helft gevuld met leidingwater.

- Reduceerventiel van de CO2-fles op 0 gezet en de hoofdkraan open gedraaid.

- Het reduceerventiel op de juiste uitstroomsnelheid afgesteld zodat er wat belletjes uit het

inleidbuisje kwamen.

- Inleiden van het gas onderbroken.

- Bekerglas gevuld met 150 mL gefiltreerd kalkwater. Stroom zó ingeschakeld dat er ongeveer 40

mA stroom liep.

- CO2-toevoer door de oplossing aangezet en tegelijk de stopwatch aangezet.

- Gedurende 5 minuten om een bepaalde tijd te stoomsterkte genoteerd.

- Gasfles verwijderd en hiervoor in de plaats de buret met verdund zwavelzuur van bekende sterkte

geplaatst.

- 25 mL natronloog gepipetteerd in een bekerglas van 250 mL en met gedestilleerd water aangevuld

tot het metaal van de elektrode helemaal onder water stond.

- Een elektrolysestroom van ongeveer 40 mA ingesteld en de beginstroomsterkte genoteerd.

- De meting uitgevoerd door steeds 5 mL zwavelzuur toe te voegen en daarna de buret en de mA-

meter nauwkeurig af te lezen. Zo doorgegaan tot er 40 mL zuur was toegevoegd.

- Dezelfde proef nog drie keer uitgevoerd.

Nu is een vraag:

Hoe kunnen we de proef verbeteren?

Ik heb geen idee hoe. Kan iemand me een hint geven?