Dat is geen pyridine , pyridine is aromatisch en zal denk ik niet reageren (je vormt dan een quartenair stikstof atoom). Deze secundaire amine kan zeker reageren.

Ja, je hebt idd gelijk over de verschillende reactiviteit.

Mijn I.S. (amlodipine) geeft trouwens ook twee pieken. Zou het kunnen dat de stikstof van de pyridine groep ook voor een gedeelte met mijn fluorochroom (NBD-Cl) reageert?

IronMan2 schreef: waarom is de IUPAC benaming dan: 2,3:4,5-Bis-O-(1-methylethylidene)-beta-D-fructopyranose sulfamaat?

http://nl.wikipedia.org/wiki/Topiramaat

Tja een sulfonamide is een R groep ipv een O op die plek. Ik vind de naamgeving niet echt sterk, maargoed misschien is sulfamaat iets dichter bij omdat de structuur iets gedetailleerder beschreven wordt dan met die van de sulfonamide.

Maargoed, wat ik je probeerde uit te leggen was dat het geen primaire amine was. Niet in naamgeving en ook zeker niet in reactiviteit.

@ajonker Die zit er dus niet, een R-NH₂ groep is gewoon ongeladen.

Ik praatte over de het TMP molecuul.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Topiramaat

In de vrije vorm zit die negatieve lading er wel ja.

http://en.wikipedia.org/wiki/Ammonium_sulfamate

Maar zelfs dan ziet hij niet op de NH₂ positie natuurlijk.

"-aat ergens achter geeft aan dat het de geconjugeerde base is. Ik zie in je TMP nergens een negatieve lading zitten."

De negatieve lading zit bij de NH2-groep!

De SO3-groep heeft een lading van -2, de gekoppelde NH2 groep is een elektrongevende groep, waardoor deze van zichzelf wat positiever wordt,

maar dit is onvoldoende t.o.v. de 3 zuurstofatomen om een positieve lading te krijgen! Dus het gehele SO3-NH2-groep blijft negatief!

waarom is de IUPAC benaming dan: 2,3:4,5-Bis-O-(1-methylethylidene)-beta-D-fructopyranose sulfamaat?

http://nl.wikipedia.org/wiki/Topiramaat

http://en.wikipedia.org/wiki/Ammonium_sulfamate

http://en.wikipedia.org/wiki/Sulfonamide_%28chemistry%29

Sulfamaat is dus fout.

-aat ergens achter geeft aan dat het de geconjugeerde base is. Ik zie in je TMP nergens een negatieve lading zitten.

Ja je hebt gelijk, maar de echt juiste benaming van de reactieve TPM groep is sulfamaat

Ik moet nog gaan kijken naar het optimaliseren van mijn derivatisering. Het kan idd zo zijn dat TPM niet volledig reageert. Als de herhaalbaarheid maar goed is. Wat nu nog niet het geval is, ook niet voor de I.S.

Je zit nu op het juiste pad.

Ik vind je naam geving nog niet helemaal goed.

De reactieve groep in TPM is een sulfonamide vs een primaire amine.

Die sulfonamide is inderdaad heel erg electronen zuigend. Ik verwacht dus dat de golflengte waarbij nitrobenzofuran aangeslagen wordt iets omlaag zal gaan.

Het geconjugeerde systeem is zeker een goede observatie, maar ik denk niet dat dit een rol speeld omdat er een "spacer" tussen zit en ook niet zal absorberen rond de 470nm.

Btw, ik verwacht ook dat die sulfonamide een veel slechtere nucleofiel is dan een primaire amine, dus misschien ook nog eens incomplete derivatizatie.

Het nucleofiel is in beide gevallen een primair stikstof.

TPM is idd beter instaat om elektronen te zuigen, dus het is idd logisch dat deze een kleiner respons geeft.

Daarnaast heeft amlodipine een geconjugeerd systeem en zou daarom ook de absorptie kunnen bevorderen?

TPM structuurformule:

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/comm...iramate.svg.png

Amlodipine structuurformule:

http://www.medicinescomplete.com/mc/clarke...clk0095c001.gif

Wat is de nucleofiel in beide stoffen?

Wat is je eindproduct?

Zitten er significante verschillen in electron zuigende kracht van de substituenten aan je fluorofoor? De substituenten zijn in dit geval je analiet en je IS.

Kan je dus een (klein) verschil verwachten in excitatie en emissie golflengte en dus verschil in respons --> piek oppervlakte?

ik gebruik een fluorescentie detector en meet bij een excitatie van 470 nm en een emissie van 537 nm.

1) Wat is de detectie methode?

2) Als UV gebruikt is, wat is de golflengte?

Ik ben bezig met het opzetten van een HPLC analysemethode voor topiramaat (TPM). Hierin wordt TPM gederivatiseerd met 4-chloro-7-nitrobenzofurazan (NBD-Cl). Amlodipine wordt meegenomen als I.S. en wordt dus ook gederivatiseerd.

Ik meet zuivere TPM (10 ug/ml) en amlodipine (5 ug/ml), de piekoppervlakte van TPM is ongeveer 600 en van de I.S. 3300.

Hoe kan het dat deze piekoppervlakten zoveel van elkaar kunnen verschil, terwijl ze met dezelfde stof gederivatiseerd worden?

Daarnaast wijken gelijken I.S. concentraties soms wel meer dan 10% af van het gemiddelde. Terwijl deze monsters tegelijk zijn gemaakt.

Ik hoop dat iemand mij hier mee kan helpen.