DNA, Ik zit in hetzelfde schuitje als jou. Momenteel werkzaam als prof. bachelor, maar toch kriebelt het om de PhD in de organische chemie te halen. Na enkele informatiesessies etc in belgische scholen is mij al gebleken dat een opleiding organische chemie niet meer aanwezig is. Hiervoor kan ik beter uitwijken naar Nederland.

Hetgeen waar ik tegen op zie is het feit dat ik weer allerlei vakken moet gaan volgen waar ik in het werkveld niets mee te maken ga hebben. Vervolgens stoort mij het feit dat in het schakeljaar geen praktisch organisch labo meer gegeven wordt, en in het masterjaar ook niet! Indien ik toch nog verdere ervaring op gebied van organische chemie wil opbouwen zou ik een masterproef binnen de organische chemie moeten volgen. Maarja, dan heb ik al bijna 2 jaar geen organische chemie meer gekregen.

Persoonlijk wil ik dus ook mijn PhD behalen, maar ik wil wel organische chemie krijgen als hoofdvak, en niet als bijvakje gedurende 2 jaar!

In mijn vakgebied zie ik vaak dat een universitair iemand op een baan wordt gezet die eigenlijk veel beter vervuld kan worden door een HBOer.

Niet omdat het niveau te laag is voor de universitair afgestudeerde maar omdat er beter iemand op kan met meer practische ervaringen i.p.v. voor die functie veel overbodige theoretische kennis.

[quote='SamtheChemist' date='ma 01 maart 2010 om 12:52 uur'] Dat het in elke sector zo is dat wanneer de titel hoger is dat je meer aanzien hebt ben ik zeker niet met je eens. En ik vind het ook een beetje kort door de bocht om mensen met een HBO opleiding neer te zetten als "hulpje".

Ik zelf heb een HBO opleiding en bij mij in het bedrijf hebben alle laboranten de zelfde hoeveelheid aanzien. Bij ons telt meer de ervaring die je hebt, de manier waarop je theorie gebruikt om je praktisch inzicht te aan te vullen dan de titel.

Het is dus zo dat in sommige sectoren je aanzien hoger is wanneer je een PhD hebt maar zeker niet overal! [/quote]

Ik veralgemeen nu een beetje natuurlijk en laat het duidelijke zijn dat ik niet neer kijk op mensen met een proffesionele bachelor. Maar als je gaat luisteren binnen de industrie, dan zijn er functies die voor hogeschool studenten zeer moeilijk te krijgen zijn. Ik zeg niet dat het eerlijk is, want het gaat hem uiteraard om de capaciteit van de persoon, maar in veel bedrijven wordt nog altijd steeds naar het diploma gekeken.

Wat betreft die wiskunde en thermodynamica. Dat zijn vakken die als doel hebben het analytische vermogen te testen en te vergroten. Het analytisch vermogen is typisch voor een universiteitsstudent en zeer belangrijk wanneer je wil docoteren. Je staat er dan immers alleen voor...

Je moet de opleiding zien als een ingansexamen voor een PhD. Als dit niet leukt is de kans klein dat je een doctoraat tot een goed einde zou brengen klein vrees ik.

Bij DSM was dat ook in de omgang zo dat iedereen gelijk is qua hbo en PhD.

Maar bij de beslissingen en het managment dan doe je er bij DSM 20 jaar over om zo'n positie te bereiken. Terwijl een PhD van 30 jaar gelijk die positie krijgt, en dat is vooral waarom ik het wil doen.

En de motivatie zal er zeker zijn als ik eenmaal aan mijn PhD kan beginnen dat is ook mijn uiteindelijke doel.

Ik zie mijn master nu als een hinderlijk iets waar ik doorheen moet voordat ik kan beginnen met iets wat ik echt leuk vind.

En ik ga nu alvast leren voor mijn tentamens die ik over 5,5 week heb vanaf nu.

Ik ga dan mijn uiterste best doen en dan kan ik zien of dat genoeg is, blijkt dat ik het dan niet haal...tsja dan heb ik gedaan wat ik kon.

Het meest demotiverende is gekomen door afgelopen periode waar ik 4 tentamens had waarvan 1 hertentamen.

Ik heb hier voor mijn hertentamen van wiskunde een 2 gehaald (vorige keer een 3).

En voor thermodynamica een 4, calculus A een 4 en voor polymeerchemie een 5.

En het stoort mij gewoon vooral dat wiskunde omdat ik dit keer harder had geleerd en het tentamen veel moeilijker was dan het oorspronkelijke tentamen en dat ik dan ook nog eens een lager punt haal als de vorige keer, als het nu nog een 4 of een 5 was, oke daar kan ik mee leven maar een 2....

Ik ga al deze tentamens ook inzien een dezer dagen om te kijken wat ik fout gedaan heb.

Dat het in elke sector zo is dat wanneer de titel hoger is dat je meer aanzien hebt ben ik zeker niet met je eens. En ik vind het ook een beetje kort door de bocht om mensen met een HBO opleiding neer te zetten als "hulpje".

Ik zelf heb een HBO opleiding en bij mij in het bedrijf hebben alle laboranten de zelfde hoeveelheid aanzien. Bij ons telt meer de ervaring die je hebt, de manier waarop je theorie gebruikt om je praktisch inzicht te aan te vullen dan de titel.

Het is dus zo dat in sommige sectoren je aanzien hoger is wanneer je een PhD hebt maar zeker niet overal!

[quote='dna' date='zo 28 februari 2010 om 22:36 uur']

Maar aan de andere kant wil ik wel graag een PhD gaan doen, en dan denk ik weer dat ik iets anders wil in de zin van explosieven expert worden of chemisch expert bij de overheid bij rechtzaken of als een soort expert bij de recherche bij de politie...ik vind medicijnen ontwikkelen ook heel erg interessant.

Herkent iemand dit of heeft iemand een idee wat ik moet doen of dat ik beter door kan zetten nu ipv alweer te wisselen van opleiding?

Het demotiverende momenteel is met name dat ik het moeilijk vind, en een erg relax leventje had toen ik bij DSM werkte.

[/quote]

Ik heb nog stage gedaan bij een expertisebureau die branden onderzochten. In die sector (en dan bedoel ik ook de gerechterlijke instanties die branden onderzoeken) geldt algemeen :"hoe langer of hoger de titel, hoe meer aanzien en dus hoe beter". Als er enkel ing. voor je naam staat zullen ze weinig naar je luisteren. Staat er dr. ir. dan zit je in een heel ander schuifje.

Dus als je dat echt wil doen, dan zou ik zeker voor het PhD gaan.

Ben zelf ook aan het twijfelen of ik zou doctoreren of niet. expertise intresseert me nog steeds, dus die titel is meer dan welkom.

Een universitaire opleiding is nu eenmaal moeilijker dan een hogeschool opleiding. Daar kan je niet rond, maar je weet zoveel meer dan iemand die hogesschool heeft gedaan. Dat geeft mij redelijk wat kracht op een moment dat je het nietmeer ziet zitten.

En er wordt hier gezegd dat je het nie voor de centen moet doen. Maar waarom niet? Daar draait het toch allemaal om. Als je meer centen verdient, heb je meer verantwoordelijkheid, een uitdagendere job en hopelijk nog mensen die voor jouw werken.

Ik denk dat streven naar meer dan een hulpje, voor wel de belangrijkste reden is, daarna komen de centen. Mijn vriendin is burgerlijk ingenieur. Als ik maar ergens laborant ben, dan komt er een tijd waar haar netto-loon hoger is dan mijn brutto-loon. Tof is anders...

Conclusie: als je in een sector wil maar een titel meer kansen biedt (dat is dus elke sector :P ), dan moet je er voor gaan. Even afzien en eens je " er in" zit vind je het allemaal een makkie. Ik zou blijven gaan dus ;)

Tja, of je zoekt een ander bedrijf waar je die functie wel kan uitvoeren als HBO'er, die zijn er namelijk ook voldoende.

Ik sluit me aan bij Napoleon. Ik denk dat je toch een andere motivatie zal moeten vinden om op die positie te komen dan het beter verdienen. Heb je trouwens al eens bekeken of je niet door middel van een management cursus of opleiding (die misschien in deeltijd op phd niveau) ook op die positie kan komen?

Meer verdienen, anderen vertellen wat ze moeten doen etc, wil iedereen. Het staat of valt met mensen die wat extras kunnen doen en doorzettings vermogen hebben. Dat vind ik juist het mooie aan een Ph.D.

In mijn ogen is het simpel, als je echt iets wil en geinteresseerd bent in de weteschap , komt alles vanzelf.

Als je alleen uit bent op meer geld, dan gaat het een lange weg worden waar je inderdaad je motivatie zult verliezen. In dat geval kun je beter stoppen.

Ik wil de PhD doen omdat ik daarmee later in een bedrijf als DSM wel de functie kan krijgen die ik wil.

Ik merk dat ik graag leiding geef en daar ook niet slecht in ben, maar omdat ik simpelweg geen PhD gedaan heb wordt je geen projectleider of manager.

En dat is wel wat ik wil, daarbij verdien je als PhD ook een stuk meer.

De vraag die je dan jezelf moet stellen is meer, waarom wil je precies je PhD? En kan je dat beroep niet nu al doen met HBO?

Iig is het halen van je PhD niet makkelijk (voor de meeste) en moet je dus echt goed gemotiveerd zijn. Probeer dat wat je motiveert voor je te houden, anders kan er erg lang en zwaar worden.

Iig suc6 met je studie ;)

Beste allemaal,

Ik wilde jullie om advies vragen wat ik moet doen.

Ik heb een HBO opleiding gedaan Organische Chemie.

Toen heb ik een jaar gewerkt bij DSM (vast contract) en toen ben ik weer weg gegaan omdat ik ook een PhD wilde doen.

Daarvoor moest ik echter eerst perse mijn Master doen omdat ik niet als bachelor direct kon starten met promoveren.

Ik ben dus bij DSM weg gegaan en ben momenteel bezig met mijn Master aan de TU/e

Echter ik vind het toch allemaal erg moeilijk voornamelijk de wiskunde en de afleidingen die ik moet doen bij vakken zoals thermodynamica en proces technologie.

Andere vakken gaan mij wel weer goed af overigens.

Ik begin een beetje mijn motivatie te verliezen omdat ik blijf denken aan het feit dat ik ook heel makkelijk terug zou kunnen gaan naar DSM omdat ze daar erg tevreden waren over mij.

Maar aan de andere kant wil ik wel graag een PhD gaan doen, en dan denk ik weer dat ik iets anders wil in de zin van explosieven expert worden of chemisch expert bij de overheid bij rechtzaken of als een soort expert bij de recherche bij de politie...ik vind medicijnen ontwikkelen ook heel erg interessant.

Herkent iemand dit of heeft iemand een idee wat ik moet doen of dat ik beter door kan zetten nu ipv alweer te wisselen van opleiding?

Het demotiverende momenteel is met name dat ik het moeilijk vind, en een erg relax leventje had toen ik bij DSM werkte.

Ik ben weg gegaan om verder te studeren om zo later meer en snellere groei mogelijkheden te hebben binnen een bedrijf zoals bv DSM en zo dus ook meer te verdienen dat vind ik best een belangrijk aspect.

Alvast bedankt voor de reacties.