Ja het is vooral om het zelf een beetje beter te begrijpen zodat ik het eventueel kan uitleggen op de verdediging van mn eindwerk :-)

Je kan beter te goed dan te slecht voorbereid zijn!

grtz

[quote] [quote='Ronnie' date='ma 12 april 2010 om 19:53 uur'] Dat zal bij meer dan twee monomeren ook gelden ja, dan krijg je al 2[sup]n[/sup] mogelijke reacties, waardoor alles wat ingewikkelder wordt natuurlijk, maar principe blijft hetzelfde. [/quote]

Ik hoop n[sup]2[/sup]... [/quote]

Excuses... :oops:

[quote] Dat zal bij meer dan twee monomeren ook gelden ja, dan krijg je al 2[sup]n[/sup] mogelijke reacties, waardoor alles wat ingewikkelder wordt natuurlijk, maar principe blijft hetzelfde. [/quote]

Ik hoop n[sup]2[/sup]...

Dat zal bij meer dan twee monomeren ook gelden ja, dan krijg je al 2[sup]n[/sup] mogelijke reacties, waardoor alles wat ingewikkelder wordt natuurlijk, maar principe blijft hetzelfde.

Met de naam van die vergelijking zal idd heel wat te doen zijn :) . Mss dat in polymer handbook (of iets in die strekking) dergelijke grafieken in staan, moest je daar ook naar opzoek zijn.

EDIT: even ter verduidelijking. De theorie geldt voor meerdere monomeren, de vergelijking uiteraard niet. Je kan die zelf eens proberen afleiden, maar ik vrees dat je dan in praktijk te weinig gegevens zou hebben om dit uit te kunnen rekenen.

Hey, het ging inderdaad over een copolymeer.

Gaat deze vergelijking ook voor meer dan 2 monomeren?

Btw, thx! ik heb hier al dagen naar zitten zoeken zonder ook maar iets nuttig te vinden.. Wat een naam van een vergelijking allemaal niet kan doen :)

Gebruik je dan een mengsel van verschillende monomere, waardoor je polymeer een copolymeer is? Ik neem in mijn uitleg aan van wel.

Het is niet omdat de twee monomeren kunnen reageren met elkaar, dat ze evenveel "goesting" hebben om met elkaar te reageren. Je kan in die polymerisatie bijgevolg 4 verschillende reacties onderscheiden:

pol - A + A --> pol - A - A

pol - A + B --> pol - A- B

pol - B + B --> pol - B - B

pol - B + A --> pol - B - A

Elk van die reacties heeft een eigen evenwichtsconstante, die in verband kan worden gebracht met een reactiesnelheid en hoe "graag" het monomeer/polymeer reageert met het polymeer/monomeer (copolymerisatievergelijking van mayo en lewis).

kijk eens aan blijkbaar gewoon te vinden op wikipedia :P [url=http://en.wikipedia.org/wiki/Mayo-Lewis_equation]http://en.wikipedia.org/wiki/Mayo-Lewis_equation[/url]

Er wordt dan r1 en r2 gedefineerd die aangeven, hoe "graag" de monomeren met elkaar reageren.

Stel dat A liever met zichzelf reageert, dan zal A in de reactie het eerste weg reageren. Naar het einde van die reactie toe, is er al maar minder vrij A (omdat het al is weg gereageerd) waardoor het groeiende polymeer statisch gezien meer B zal tegenkomen. Je polymeer krijgt daardoor een gradient, die wordt bepaald door de beginconcentraties aan monomeren en die "r"-waarden (er zijn daar hele leuke grafiekjes van die dat grafisch weergeven, vind er wel geen op het net).

Nu dus maar hopen dat het om een copylmeer gaat :D .

Hej,

Ik zit nu al een tijdje met een vraag waar ik echt geen antwoord op vind.

Op mijn stage werk ik aan het vernetten (crosslinken) van polymeren.

Tijdens de polymerisatie zal afhankelijk van de gebruikte monomeren bepaalde monomeren meer naar de uiteinden van de ketens zitten en sommige zullen zich meer centraal bevinden. Waardoor er ook verschillende vernetters gebruikt kunnen worden (ifv van de functionele groepen van de monomeren)

Nu begrijp ik wel dat dit mogelijk is door verschillende reactiesnelheden enzo, maar een echte theorie heb ik er niet voor gevonden.

Zou er iemand mij dit een beetje kunnen uitleggen (of al de juiste terminologie geven zodat ik hopelijk verder kan)

Alvast bedankt

Ciao