ik denk dat dit niet echt de vraag is van de TS, die vraagt zich af wat je met de moleculen kristalwater moet doen als je geheel oplost in water. Voor anhydrisch kopersulfaat is heyt simpel:

CuSO[sub]4[/sub] (s) <=> Cu[sup]2+[/sup] (aq) + SO[sub]4[/sub][sup]2-[/sup] (aq)

en inderdaad zal het koperionen dan een complex vormen met het water, enzovoort. Maar goed.

Ik stel voor dat je het oplossen van je kopersulfaat met kristalwater gewoon als volgt noteert

CuSO[sub]4[/sub] • 12 H[sub]2[/sub]O(s) <=> Cu[sup]2+[/sup] (aq) + SO[sub]4[/sub][sup]2-[/sup] (aq) + 12 H[sub]2[/sub]O (l)

of schrijf je 12 H[sub]2[/sub]O (aq).

Schrijf er gewoon bij dat de watermoleculen deel gaan uitmaken van de rest van het water, dat de ionen in oplossing houdt.

Als kleurloze koper(II)ionen in contact komen met water onstaat uit een Cu[sup]2+[/sup]en vijf (penta =5) moleculen water een blauw kopercomplex Cu(H[sub]2[/sub]O)[sub]5[/sub][sup]2+[/sup].

De binding tussen het ion en water is een complexbinding. Deze complexbinding is wel is waar een zeer zwakke chemische binding maar wel een chemische binding. En omdat het een chemische binding betreft kun je deze vijf watermoleculen dus niet verwaarlozen.

Hallo,

Even een kleine notatiekwestie. Op het moment dat ik kopersulfaatpentahydraat oplos (CuSO[sub]4[/sub] • 12H[sub]2[/sub]O), mag ik dan de 12H[sub]2[/sub]O verwaarlozen, aangezien het opgelost is in water, en dus de (aq) fase aangeeft dat het water om zich heen heeft?

Groeten,

Hecia