Ericw schreef: ↑do 12 jul 2012, 22:54
Herodotus, je haalt in je pleidooi rente en geldcreatie door elkaar.
Nee, ik stelde dat rente een onnatuurlijke vorm van geldcreatie genereerd.
Marko schreef: ↑vr 13 jul 2012, 01:29
We kunnen natuurlijk ook weer met schelpjes gaan betalen, als je toch terug wil naar de oorspronkelijke functie van dingen.
Da's niet zo relevant. Belangrijker is de borg die er tegenover staat.
Je kunt wel laatdunkend doen over schelpjes maar je betaalt wel met een stukje papier waar een nummer op staat.
Wat ook de realiteit is, is dat de huizen waarin al die huurders moeten wonen wel het bezit moeten zijn van iets of iemand. En hoe komt die iets of iemand daaraan? Ook sparen, neem ik aan. Waar laat je alle huurders in de tussentijd?
Hoe iemand een huizenbezitter wordt is simpel: door genoeg geld te bezitten om een huis aan te schaffen of te bouwen. De staat kan dat doen, particulieren, whatever.
Alle mensen hebben daar baat bij. Rente maakt het interessant om geld uit te lenen, door geld uit te lenen worden investeringen mogelijk gemaakt. Zonder rente geen investeringen, dan gebeurt er niks. En de investering van de een is het loon van de ander. Zonder rente staat de economie binnen afzienbare tijd stil.
Hoezo zonder rente geen investeringen? Rente is niet de enige mogelijkheid om winst te behalen.
Zolang mensen behoeftes hebben zal er ook productie en handel bestaan. En zullen er ook mogelijkheden zijn om winst te behalen. Goedkoop inkopen, duurder verkopen bijvoorbeeld. Of investeren en een percentage van toekomstige winsten claimen, etc.
Hoezo hebben alle mensen er baat bij? als je geld leent wil je er toch het liefst zo min mogelijk of niet voor betalen?
Je wordt niet voor niets gewaarschuwd door de overheid dat geld lenen geld kost. Dat aspect van het verhaal zal een geldverstrekker het liefst zo ver mogelijk onder het tapijt schuiven en da's logisch.
Die legitimiteit is simpel. Als ik geld uitleen, lever ik een stuk vrijheid in om dingen te doen, spullen aanschaffen die mijn gerief vergroten. Tegelijkertijd verkrijgt degene die dat geld leent meer vrijheid om dingen te doen. Dat gegeven alleen al is iets wat gecompenseerd mag worden. Want al krijg je dat geld later weer terug, de tijd dat je zonder hebt moeten doen ben je voor altijd kwijt. Daar bovenop komt nog het risico dat je het geld om wat voor reden dan ook niet meer terugkrijgt. Dat risico zal ook afgedekt moeten worden.
In de tijd dat je dat geld kwijt bent had je het ook kunnen verliezen. Het werkt natuurlijk 2 kanten op.
Je verward de zekerheid dat geld meer geld hoort op te leveren met de realiteit. Zolang de vraag naar geld groter is dan het aanbod zal ervoor betaald worden, zeker. Die verwarring ontstaat juist door het systeem van rente.
En waarop baseer je dat idee? Waarom zou dat niet zou zijn gebeurd als er geen rente was?
Als de nominale geldhoeveelheid toeneemt in een economie zullen de absolute sommen aan rente die betaald of ontvangen moeten worden ook toenemen. Rente fungeert als een accelerator, waardoor er een steeds grotere scheiding tussen rijkdom en armoede ontstaat. Het is als een wiel dat steeds harder gaat draaien in de loop der tijd tot het systeem crasht en het wiel abrupt tot stilstand komt (1929-1973-201x, periodes van ongeveer 40 jaar).
Rente bestaat simpelweg omdat er behoefte aan is. Bijvoorbeeld: Jij en ik willen allebei geld verdienen. Jij wil geld investeren in een bedrijf, maar hebt het geld niet. Ik heb geld wel, maar ik vind investeren te riskant. Oplossing: ik leen geld uit aan jou zodat jij het kan investeren, en in ruil vraag ik een bepaald rentetarief. Een lening is minder riskant dan een investering, dus ik ben blij, maar een investering geeft een hogere potentiële winst, dus jij bent ook blij.
Het win-win verhaal gaat niet op omdat een potentiele winst niet hetzelfde is als een gerealiseerde winst.
Kan dus net zo goed een verlies-verlies situatie worden: jij leent me geld, ik investeer in een bedrijf, bedrijf gaat failliet, ik kan fluiten naar de centen en kan jou niet terugbetalen.
