door Onwetend » do 16 aug 2012, 02:58
Ericw schreef: ↑do 16 aug 2012, 01:31
Maar A en B staan niet op zichzelf; in het stelsel zit ook de rest van het universum.
Volgens mij is het idee van wetenschap juist om niet hele universum in beschouwing te nemen, maar slechts het afzonderlijke gedrag van bepaalde onderdelen ervan, waarbij externer factoren dus worden uitgesloten.
Ericw schreef: ↑do 16 aug 2012, 01:31
In het eerste bericht staat dat A "stil staat". Daaruit kan je afleiden dat A niet beweegt ten opzichte van de rest van het universum. B versnelt in deze situatie.
Ten eerste kan iets niet stilstaan tov de rest van het universum. maar okay, los daarvan: Wanneer je ervan uitgaat dat punt A stilstaat, kun je inderdaad zeggen dat B een versnelling ondervind. Echter noemt de topicschrijver het als benoemer van het 'referentiestelsel', om de beweging van de objecten uberhaupt te kunnen omschrijven, en geenzins als benoemer van het 'inertiaalstelsel'. Ik neem aan dat je wel weet wat het verschil is. Je kan dus net zo goed zeggen dat A een versnelling ondervindt en B niet.
In ons universum is bovendien ook geen 0-snelheid, dit blijkt ook uit de relativiteitstheorie, en ook dus geen algemeen geldend inertiaalstelsel.
Ericw schreef: ↑do 16 aug 2012, 01:31
Als je nu het stelsel centreert op B, is het niet alleen A dat 'versnelt', maar ook alle andere objecten in het universum. Als dit een inertiaalstelsel zou zijn, waar komt de kracht vandaan om al die objecten te versnellen?
dit is dus ook gewoon niet waar. De andere objecten in het universum worden logischerwijs buiten beschouwing gelaten, ten eerste omdat dat wetenschappelijk is, ten tweede omdat er in het universum geen 0-snelheid is.
ZVdP schreef: ↑do 16 aug 2012, 01:33
Zoals al meerdere keren gezegd; die versnelling is voelbaar/meetbaar. Laat zowel A als B een accelerometer meenemen en je zal zien welke een versnelling aanduidt. Daarvoor is geen externe referentie nodig.
Dat die versnelling voelbaar is is dus een heel ander verschijnsel, zoals ook eveneens al meerdere keren aangegeven. Het heeft een andere oorzaak, namelijk die van massa's die op elkaar werken. . A en B staan in principe los van elkaar (ze oefenenen maar een verwaarloosbaar klein beetje zwaartekracht uit op elkaar), en staan ook los van andere grotere massa's, dus zullen ze die versnelling in principe niet anders van elkaar voelen, tenzij je dus uitgaat van een enorm grote massa oftewel weer de veel genoemde aanname van een inertiaalstelsel.
Verder wil ik zeggen: zolang jullie (ZvdP en Michel Uphoff) voorbeelden noemen waar de kracht van de aarde een significante rol speelt op het gedrag van de andere veel kleinere massa's, kan ik daar eigenlijk niet meer op ingaan, dat heb ik genoeg gedaan. het is logisch dat iets dan versnelt tov de aarde, en dat we dit dan voelen (als gevolg van zwaartekracht). Maar in het voorbeeld was hiervan dus geen sprake. er was puur sprake van een mens A, B en C, en dus zullen de klokken gewoon gelijk lopen bij terugkomst.
Nu ga ik slapen, wellicht kom ik er binnenkort nog op terug.
[quote='Ericw' time='1345073494' post_id='922484']
Maar A en B staan niet op zichzelf; in het stelsel zit ook de rest van het universum.
[/quote]
Volgens mij is het idee van wetenschap juist om niet hele universum in beschouwing te nemen, maar slechts het afzonderlijke gedrag van bepaalde onderdelen ervan, waarbij externer factoren dus worden uitgesloten.
[quote='Ericw' time='1345073494' post_id='922484']
In het eerste bericht staat dat A "stil staat". Daaruit kan je afleiden dat A niet beweegt ten opzichte van de rest van het universum. B versnelt in deze situatie.
[/quote]
Ten eerste kan iets niet stilstaan tov de rest van het universum. maar okay, los daarvan: Wanneer je ervan uitgaat dat punt A stilstaat, kun je inderdaad zeggen dat B een versnelling ondervind. Echter noemt de topicschrijver het als benoemer van het 'referentiestelsel', om de beweging van de objecten uberhaupt te kunnen omschrijven, en geenzins als benoemer van het 'inertiaalstelsel'. Ik neem aan dat je wel weet wat het verschil is. Je kan dus net zo goed zeggen dat A een versnelling ondervindt en B niet.
In ons universum is bovendien ook geen 0-snelheid, dit blijkt ook uit de relativiteitstheorie, en ook dus geen algemeen geldend inertiaalstelsel.
[quote='Ericw' time='1345073494' post_id='922484']
Als je nu het stelsel centreert op B, is het niet alleen A dat 'versnelt', maar ook alle andere objecten in het universum. Als dit een inertiaalstelsel zou zijn, waar komt de kracht vandaan om al die objecten te versnellen?
[/quote]
dit is dus ook gewoon niet waar. De andere objecten in het universum worden logischerwijs buiten beschouwing gelaten, ten eerste omdat dat wetenschappelijk is, ten tweede omdat er in het universum geen 0-snelheid is.
[quote='ZVdP' time='1345073610' post_id='922485']
Zoals al meerdere keren gezegd; die versnelling is voelbaar/meetbaar. Laat zowel A als B een accelerometer meenemen en je zal zien welke een versnelling aanduidt. Daarvoor is geen externe referentie nodig.
[/quote]
Dat die versnelling voelbaar is is dus een heel ander verschijnsel, zoals ook eveneens al meerdere keren aangegeven. Het heeft een andere oorzaak, namelijk die van massa's die op elkaar werken. . A en B staan in principe los van elkaar (ze oefenenen maar een verwaarloosbaar klein beetje zwaartekracht uit op elkaar), en staan ook los van andere grotere massa's, dus zullen ze die versnelling in principe niet anders van elkaar voelen, tenzij je dus uitgaat van een enorm grote massa oftewel weer de veel genoemde aanname van een inertiaalstelsel.
Verder wil ik zeggen: zolang jullie (ZvdP en Michel Uphoff) voorbeelden noemen waar de kracht van de aarde een significante rol speelt op het gedrag van de andere veel kleinere massa's, kan ik daar eigenlijk niet meer op ingaan, dat heb ik genoeg gedaan. het is logisch dat iets dan versnelt tov de aarde, en dat we dit dan voelen (als gevolg van zwaartekracht). Maar in het voorbeeld was hiervan dus geen sprake. er was puur sprake van een mens A, B en C, en dus zullen de klokken gewoon gelijk lopen bij terugkomst.
Nu ga ik slapen, wellicht kom ik er binnenkort nog op terug.
