[quote='Hiram' time='1348559277' post_id='928531']

De leer-methode op school deugt niet.

[/quote]

Ik geloof dat het vorig jaar of het jaar ervoor was dat de ministerie van Onderwijs in Nederland heeft toegegeven dat het onderwijs op meisjes/vrouwen is gericht. Het is begonnen eind jaren 60 begin jaren 70. Meisjes/vrouwen leren anders dan jongens/mannen.

De rekenmethodes zijn daarop aangepast door de vraagstelling in tekst te zetten, bv " in een fruitschaal liggen 4 appels en 6 peren. Hoeveel stuk fruit ligt in de fruitschaal?" Dit is nog een eenvoudig voorbeeld. Een jongen/man heeft veel meer aan 4+6=. In het stuk werd ook gesteld dat het onderwijs hierop aangepast moet worden.

De resultaten van het onderwijs in de afgelopen generatie (! daar spreek je over) is dat meer vrouwen naar de universiteit gaan. PRIMA, helaas kiezen ze meestal niet exacte vakken JAMMER.

Daarnaast is het nog het geval dat in mijn opleiding een fout de punt kostte (MTS). Mijn buurman (VWO Geschiedenis) vertelde dat hij niet naar het Nederlands mocht kijken en dat bij de talen de criterium 1 fout een 0.1 punt kostte. Dit zijn wel de mensen met toegang tot Universiteit. Mag ik daar meer van verwachten?

Nu een ander ding. De boeken van bijvoorbeeld eind jaren 80 stonden stapels opgaven in. Koop je nu een boek van hetzelfde vak met hetzelfde niveau zullen een aantal dingen opvallen:

1. hooguit 3 opgaven over de stof (OOK bij differentiëren e.d.)

2. niveau is enorm gezakt

Oke, dat is een stelling van een leek.

Via mijn hondenclub ken ik een Leerkracht Engels bovenbouw VWO. Die durft te stellen dat het VWO examen nu het HAVO examen 10 jaar geleden is.

Dus toen ik Jan Peter Balkende hoorde zeggen dat Nederland een Kenniseconomie is, had ik grote vraagtekens wat er allemaal gaat wijzigen.

Uit bijna alle reacties komt naar voren dat men wiskunde erg belangrijk vindt en dat het vak dus moet blijven. Daar staat tegenover dat wiskunde erg impopulair is en dat vooral het [i]niet[/i] beheersen ervan als "cool" ervaren wordt. Het is zelfs zo "cool" dat iemand de moeite neemt om op een wetenschapsforum de stelling "Wiskunde is geen noodzakelijk vak" te plaatsen. Conclusie: onderwijzend Nederland schiet stevig tekort in het effectief doceren van wiskunde. Ja, de opmerking: "De leraar moet zijn/haar stinkende best doen om effectief te doceren" kan dus serieus genomen worden.

Als het woord "sporten" wordt vervangen door "regelmatig bewegen/niet te lang stilzitten", denken we gelijk.

Dat kan ik vervangen door gym (en een klein beetje aanpassen):

Als iemand kan worden overtuigd van de bruikbaarheid van gym is het voor die persoon een onmisbaar stuk in zijn leven. Geef leerlingen altijd de kans te gymen en doe als leraar je stinkende best om alle leerlingen te interesseren en motiveren om te bewegen

Ja, sporten blijft noodzakelijk voor een goede gezondheid.

Hallo,

Als iemand kan worden overtuigt van de bruikbaarheid van wiskunde is het voor die persoon een onmisbaar stuk gereedschap. Geef leerlingen altijd de kans wiskunde te leren/begrijpen en doe als leraar je stinkende best om alle leerlingen te interesseren en motiveren.

Ja, wiskunde blijft noodzakelijk.

Hendrik

Waneer je een baan hebt op LBO, MBO of hoger nivo, onafhankelijk van je beroep, ben ik er van overtuigt dat je zonder wiskunde kennis (op jou nivo) je beroep niet fatsoenlijk kunt doen. Het meest simpele voorbeeld is het berekenen van percentages. Als je ziet hoeveel mensen daar al moeite mee hebben bij het beoefenen van hun beroep.

Neem maar de kassajuffrouw bij de kleding winkel. Sommige hebben niet eens door dat de kassa verkeerde percentages korting berekenen. Gewoon geen flauw benul. Had die Juffrouw niet beter wat extra wiskunde les moeten hebben. Ik denk van wel.

Ik blijf erbij dat wiskunde niet noodzakelijk is voor iedereen, maar vind ook dat wiskunde onmisbaar is voor bepaalde vakken. Laat het niet noodzakelijk zijn, niet gebruiken als vrijbrief, een studie te kunnen beginnen in de techniek of geneeskunde zonder wiskundige kennis op het juiste niveau. Sorry, er zijn zoveel meer vakgebieden, waar je zonder gedegen kennis en vaardigheden op het gebied van de wiskunde niet verder komt.

Geef goede voorlichting, aan iedereen, wat het betekend voor de toekomst als je weinig of geen wiskundekennis hebt. Welke beroepen (bijna?) onbereikbaar zijn, als je geen wiskunde in je pakket hebt. En ga vervolgens de mensen die echt niet met wiskunde uit de voeten kunnen martelen met vak. Daar is het veel te mooi voor.

[quote='Benm' time='1348653788' post_id='928739']

Dat is ook wel weer waar - er staat mij bij dat er op het vwo veel aandacht werd besteed aan integreren en differentieren. Dat heeft uiteraard zijn toepassingen, maar die zijn eigenlijk best specifiek.

[/quote]



Het heeft ongelooflijk veel mogelijkheden in de werkelijkheid, anders dan vele andere wiskundetakken.

Analyse is de wiskunde van verandering, en alles verandert heel de tijd in de werkelijkheid.

Er zijn dus echt veel toepassingen.

Typhoner maakt zeker een punt - het is cool om slecht te zijn in wiskunde. Volgens mij komt dat ook omdat men zich helemaal niet bewust is wat wiskunde nu eigenlijk is. Men denkt dat het hetzelfde is als abstracte nonsens met x'en en y's, maar dat is slechts een miniem gedeelte. Wat zo jammer is is dat zo veel andere wiskundegebieden geen aandacht krijgen, waardoor wiskunde dat imago blijft houden.

De haat tegen wiskunde is volgens mij gecreëerd door diegenen die vonden dat iedereen moest kunnen differentiëren.

[quote='Benm' time='1348790195' post_id='929049']

Als iemand geen idee heeft en uit blinde gok brazilie aanwijst dan denk ik dat er wat tekort schiet qua algemene ontwikkeling.[/quote]

Is dat erg?

In tegenstelling tot enig begrip van getallen, heb ik enig begrip van waar Thailand ligt, in de dagelijkse praktijk nooit nodig.

Het blijft altijd discutabel op welk punten rekenen ophoudt en wiskunde begint. Pythagoras lijkt me zo'n beetje het overgangspunt - dat is heel praktisch is om te weten, maar je kunt ook prima functioneren zonder.

Topografie is overigens ook zoiets - als je bijv een nederlander vraagt thailand aan te duiden op een wereldkaart is het, denk ik, niet zo verwerpelijk als dat per ongeluk maleisie of vietnam wordt. Als iemand geen idee heeft en uit blinde gok brazilie aanwijst dan denk ik dat er wat tekort schiet qua algemene ontwikkeling.

Zelfs bij domweg hoofdrekenen is er wel zo'n tendens. Als iemand vraagt iets als 30x35 te brekenen en het antwoord is 'ongeveer duizend' vind ik dat getuigen van goed inzicht, zelfs als de rekenkunde ontbreekt om acuut '1050' te antwoorden. Je zou het niet verwachten, maar als je willekeurige mensen die vraag stelt kun je rekenen op antwoorden ergens tussen 100 en een miljoen ;)

Iets wat hier niet echt aan bod is gekomen (of ik heb er over gelezen) is dat het wiskunde-onderwijs dat aan iedereen werd/wordt gegeven bij veel niet wiskundig onderlegde mensen(zowel naar kennis als naar interesse) tot een zware degout voor wiskunde heeft geleid.

Dat is niet alleen jammer voor deze "slachtoffers" maar ook voor een maatschappij als geheel. Deze mensen maken namelijk een significante fractie uit van politiek en media (zeker in België, Nederland weet ik niet zo). Het is zonder twijfel bon ton om luidkeels te verkondigen hoe weinig je wel niet weet van wiskunde, hoe slecht je het kan, hoe je het haatte op school, etc. Dat is eigenlijk enorm vreemd: je mag op veel bijval rekenen als je zegt dat je niet meer weet wat de Stelling van Pythagoras is, en "dat toch allemaal niet belangrijk is", terwijl je publieklijk belachelijk wordt gemaakt als je Rusland niet kan aanduiden op een kaart, verkondigt dat je nog nooit van Hugo Claus hebt gehoord, niet weet hoeveel wereldoorlogen er zijn geweest, enz.

Met andere woorden: wiskunde en bij uitbreiding wetenschap als geheel nemen een uitzonderlijke positie in gezien ze op school wel sterk worden benadrukt, maar in o.a. de media als veel minder essentieel worden gezien. Het relatieve mediasucces van figuren als Lieven Scheire (van Neveneffecten) die mag komen opdraven om wetenschappen en wiskunde te komen promoten is illustratief: zo'n mensen worden zeer duidelijk in de rol van "nerd van dienst" geduwd. Als ze in een tv-studio zitten moet er een media-figuur naast zitten die om de vijf botten verkondigt dat hij/zij er niets van begrijpt of een domme mop maakt.

Om maar te zeggen dat er een antipathie wordt gecreëerd voor wiskunde, waaruit een boodschap voortkomt in de zin van "normale mensen haten wiskunde, als je het wel leuk vindt ben je raar". Ik heb het idee dat iedereen verplicht een specifiek soort wiskunde-onderwijs in de strot duwen daar toch een oorzaak van kan zijn.

Moeten we daarom wiskunde afschaffen voor bepaalde richtingen? Dat denk ik niet, maar we moeten wel duidelijker diversifiëren. Alle kinderen moeten een basis meekrijgen, maar op welke wijze deze wordt aangebracht ("wat je praktisch nodig hebt" vs. "vanuit wiskundig/wetenschappelijk/fundamentele invalshoek") moet beter worden afgestemd op de eigenheid van het kind. Dat is niet hetzelfde als studiekeuze: dat hoeft pas veel later en is ook veel moeilijker om te sturen of te voorspellen, maar de eerder ruime oriëntatie van een kind is snel te zien - en er kan dus ook snel op worden ingespeeld.

[quote='Erik Leppen' time='1348655957' post_id='928750']

Nu hebben ze wiskunde D bedacht, waar zeg maar de echt leuke onderwrepen langskomen - cryptografie, topologie, lineaire algebra en niet-Euclidische meetkunde, om een paar dingen te noemen. Maar dat vak is dan net weer optioneel. Beter stippen ze dit soort onderwerpen ook aan in de basiswiskundevakken, al is het maar om te laten zien wat wiskunde ook allemaal is.

[/quote]

Met wiskunde-D ben ik volledig onbekend, ik herinner me slechts de keuze tussen A of B, waarbij B verplicht was voor de meeste universitaire betastudies.

Het lijkt me wel nuttig om wiskunde zodanig aan te bieden dat het iets heeft met praktische toepassingen. Overigens is dat ook maar de manier waarop het gebracht wordt - vaak is het nogal abstract, terwijl andere betavakken meestal beginnen met een voorstelbare sitatie waar je vervolgens aan moet rekenen.

Wellicht is dat ook wel de aard van de persoon - als je mij laat uitrekenen hoeveel energie er vrijkomt bij het verbranden van 1 gram glucose lukt me dat best (op basis van bindingsenergien bijvoorbeeld), maar dat komt ook omdat ik zie wanneer ik dat verkeerd doe. Als het antwoord in de orde van 1 nanjoule of juist gigajoule is weet ik dat ik ergens iets verprutst heb en begin in opnieuw. Bij puur abstracte rekenoefeningen heb ik niet het moment van 'dat kan gewoon niet kloppen' en betrap ik mn eigen fouten niet.

Mee eens, bedoel, het feit dat de een het wel goed kan en voor een ander -met hetzelfde intellectuele niveau- een plaag is, geeft al aan dat het probleem van fysische aard is, en geen kwestie, (hoewel we dat zouden willen) van oefenen.

Het wiskunde brein, ik heb er geen. Maar dat zal nu niet als verrassing komen. Logisch dat diegenen die het wel kunnen, en met een moeiteloos inzicht slagen, zich wellicht verheven voelen boven hen die ermee lopen te tobben.

Het is uiteraard net als alles een kundigheid en mag terecht de kin verheffen. Maar een kleine kanttekening: Tegenwoordig gaat alles met de computer, en tenzij je rekenprogramma's maakt voor de beroepssector, of leraar, heb je deze vaardigheden toch niet nodig?

Het is echt niet te doen voor sommigen. Het moet iets zijn in de hersens wat in de ''en beter rekent dan de ander, heb je dit wel of niet bepaalt dan al snel je kans van slagen op de universiteit. Terecht? Ik vind het moeilijk hier een zuivere uitspraak over te doen.

Ergens moet je de basics gewoon begrijpen. Of je er aanleg voor hebt of niet, je zal op z'n minst de formules kunnen toepassen.

Groet,

Emil

[quote='Neofusion' time='1348610657' post_id='928697']

Ik weet niet goed hoe dat in Nederland zit, maar in België is dat wel zeker mogelijk. Leerlingen die meer iets voor talen hebben kunnen een lesprogramma kiezen waar taalvakken de overhand hebben, terwijl personen met een wiskundige knobbel tussen 6-8 uren wiskunde in de week kunnen krijgen. Soms zijn er zelfs een paar keuzevakken mogelijk.

[/quote]

In Nederland kies je rond 15-jarige leeftijd een profiel, waarbij je de keuze hebt tussen een maatschappijprofiel (meer aandacht voor talen en "humanities"-achtige onderwerpen) of een natuurprofiel (met meer nadruk op natuurwetenschappen), en dan daarin nog wat fijner onderscheid.

[quote]Natuurlijk moeten de talen nog altijd wiskunde leren en de wiskunde talen leren, maar de proporties zijn verschillend.[/quote]

Nouja, het is dus zeer de vraag of dat wel zo natuurlijk is.

[quote]Dat is een beetje wat ik bedoel: soms moet je gewoon iets meemaken voor je weet wat het inhoudt.[/quote]

Daar heb je wel een goed punt inderdaad. Het is wel goed dat mensen weten wat er is, zodat ze een keuze kunnen maken. Maar weten dat het er is is iets anders dan [i]op afgerekend worden[/i] ;)

[quote]Aan de andere kant: als wiskunde optioneel wordt is de kans groot dat niemand er nog moeite in gaat steken ...[/quote]

Is dat dan juist geen teken aan de wand? ;)

[quote]Geef toe, als je weet dat een vak optioneel is, ga je niet meer elke avond braafjes achter je bureau kruipen om te studeren. Ik in ieder geval niet ... [/quote]

Wel als je het [i]interessant[/i] vindt.

[quote]Verder is het noodzakelijk dat je, ondanks dat de docenten niet altijd te raadplegen zijn, toch door kunt zetten en over de struikelblokken heen gaan (dus meer zelfcontrole over wat je doet en minder afhankelijk van de docenten). Want dat maakt nou eenmaal het verschil tussen het middelbaar beroepsonderwijs en het hogeronderwijs. Het maakt dus héél veel uit of iemand kan doorzetten of niet.[/quote]

Maar, is het dan niet handiger om te leren doorzetten? (even los van hoe je dat leert)

[quote]Beschik je over een goede wiskundebasis dan ben je instaat door te zetten. Anders ben je al snel aan het afhaken, en dat heeft niemand iets aan.[/quote]

Volgens mij heeft hoe gedisciplineerd iemand is weinig te maken met wiskundekennis, maar gewoon met de afweging hoeveel moeite iemand bereid is te doen vs. hoeveel moeite hij denkt dat iets gaat kosten. Ik ben het verder met je eens dat wiskunde overal is, en dat het soort denken dat je bij wiskunde moet doen, nuttig is in heel veel gebieden, en dat als iemand dus wiskundig kan denken dat veel dingen minder moeite kosten, en men dus moeilijkere problemen aankan.

Jouw gevolgtrekking "wiskunde --> doorzetten" volgt hier weliswaar uit, maar je slaat naar mijn idee wel stappen over ;)

[quote]er staat mij bij dat er op het vwo veel aandacht werd besteed aan integreren en differentieren. Dat heeft uiteraard zijn toepassingen, maar die zijn eigenlijk best specifiek.[/quote]

Klopt - wiskunde B in jaren 4, 5, 6 bestaat voor het grootste deel uit infinitesimaalrekening (met vleugjes meetkunde en kansrekening).

Nu hebben ze wiskunde D bedacht, waar zeg maar de echt leuke onderwrepen langskomen - cryptografie, topologie, lineaire algebra en niet-Euclidische meetkunde, om een paar dingen te noemen. Maar dat vak is dan net weer optioneel. Beter stippen ze dit soort onderwerpen ook aan in de basiswiskundevakken, al is het maar om te laten zien wat wiskunde ook allemaal is.

[quote]Wanneer kiezen kinderen hun richting, weten zij welke kant zij op willen?[/quote]

Dat zijn twee vragen. Ik meen me te herinneren dat onze hersenen volgens de huidige stand van de wetenschap zo rond ons 27e levensjaar volgroeid zijn. Een vriend van mij zei eens dat men pas zo rond zijn 24e echt volwassen begint te worden en begint te beseffen wat hij nu echt wil. Ik weet niet in hoeverre dat waar is echter, maar ik heb wel het idee dat het voor mij aardig klopt.

Maar rond 14 jaar moeten we al gaan nadenken over een levensloopbepalende vakkenpakketkeuze.

Dat is ook wel weer waar - er staat mij bij dat er op het vwo veel aandacht werd besteed aan integreren en differentieren. Dat heeft uiteraard zijn toepassingen, maar die zijn eigenlijk best specifiek.