door Kliche » zo 17 mar 2013, 02:19
Bartjes schreef: ↑do 14 mar 2013, 22:19
Zulke bijgeloofjes bij sportlieden, artiesten e.d. blijven bestaan omdat ze "werken". Zolang men erin gelooft zal men zich rustiger/zelfverzekerder voelen wanneer men zich eraan houdt. Daardoor zal men ook beter presteren, en lijkt het net alsof de juistheid van dat specifieke bijgeloof weer bevestigd is. Wie niet op zulke bijgeloofjes kan terugvallen wordt geheel op zichzelf teruggeworpen (en op de grote rol van het toeval in het dagelijks leven). Emotioneel is men daarom vaak beter af door aan zo'n bijgeloof vast te houden. Alleen mensen die zich koste wat kost aan de feiten willen houden (de wetenschappelijke denkers), zullen zichzelf het gemak van bedoelde bijgeloofjes willen ontzeggen.
Deze vorm van 'bijgeloof' bij sporters, artiesten etc zou ik zelf niet eens onder bijgeloof plaatsen. Tradities, rituelen en gewoontes hebben in principe niks met geloven, religie en bijgeloof te maken, al worden ze vaak door elkaar gehaald. Geloven, religie en bijgeloof zijn slappe derivaten van traditie, rituelen en gewoontes.
Boven alles wat de mens is, is het een gewoontedier. En door voor hem bekende gewoontes en rituelen aan te houden, zal zowel zijn emotionele als fysieke prestatie optimaal zijn. Want binnen een eigen gewoonte of ritueel kent iemand zichzelf vaak het best.
Het geloven in een god / religieus zijn heeft hier zeker wel invloed op, maar ik denk niet via de religieuze / spirituele kant, maar juist door continuïteit van deze religies. Via indoctrinatie overgebracht op het nageslacht, dag na dag, maand na maand, jaar na jaar, eeuw na eeuw, je zit al helemaal vast in het denkbeeld van je aangeleerde heilige gewoontes tijdens je religieuze opvoeding, al voordat je de basisschool verlaat!
Probleem is hier ook niet zozeer de gewoonte, maar de valse premissen waarop religie over het algemeen gezeteld is (niemand gaat naar de hemel namelijk). Het is als je kind tot z'n 40ste thuis opgesloten houden en niet vertellen dat Sinterklaas niet bestaat. En elk jaar rond november en december laat je een opa in rood pak langskomen, of iedereen zich wel heeft gedragen dit jaar...
Het in stand houden van dergelijke religies houdt mensen ook een beetje dom uiteindelijk, want waarom moeilijk doen over hoe dingen in elkaar zitten, hoe iets echt ontstaat en hoe iets uiteindelijk weer vergaat, als oma dat allemaal uit een enkel boek kan halen?
Dit soort folklore maakt de weg vrij voor andere onzin, want volgens mijn heilig boek is 2+7=7 en kunnen mensen 500 jaar oud worden, waarom kan dan niet ook 1,4=2,5?
Aan de andere kant vind ik achterlijkheid ook wel weer een mooie kant van het leven , ik betrap mezelf er ook nog weleens op
[quote='Bartjes' time='1363295971' post_id='953402']
Zulke bijgeloofjes bij sportlieden, artiesten e.d. blijven bestaan omdat ze "werken". Zolang men erin gelooft zal men zich rustiger/zelfverzekerder voelen wanneer men zich eraan houdt. Daardoor zal men ook beter presteren, en lijkt het net alsof de juistheid van dat specifieke bijgeloof weer bevestigd is. Wie niet op zulke bijgeloofjes kan terugvallen wordt geheel op zichzelf teruggeworpen (en op de grote rol van het toeval in het dagelijks leven). Emotioneel is men daarom vaak beter af door aan zo'n bijgeloof vast te houden. Alleen mensen die zich koste wat kost aan de feiten willen houden (de wetenschappelijke denkers), zullen zichzelf het gemak van bedoelde bijgeloofjes willen ontzeggen.[/quote]
Deze vorm van 'bijgeloof' bij sporters, artiesten etc zou ik zelf niet eens onder bijgeloof plaatsen. Tradities, rituelen en gewoontes hebben in principe niks met geloven, religie en bijgeloof te maken, al worden ze vaak door elkaar gehaald. Geloven, religie en bijgeloof zijn slappe derivaten van traditie, rituelen en gewoontes.
Boven alles wat de mens is, is het een gewoontedier. En door voor hem bekende gewoontes en rituelen aan te houden, zal zowel zijn emotionele als fysieke prestatie optimaal zijn. Want binnen een eigen gewoonte of ritueel kent iemand zichzelf vaak het best.
Het geloven in een god / religieus zijn heeft hier zeker wel invloed op, maar ik denk niet via de religieuze / spirituele kant, maar juist door continuïteit van deze religies. Via indoctrinatie overgebracht op het nageslacht, dag na dag, maand na maand, jaar na jaar, eeuw na eeuw, je zit al helemaal vast in het denkbeeld van je aangeleerde heilige gewoontes tijdens je religieuze opvoeding, al voordat je de basisschool verlaat!
Probleem is hier ook niet zozeer de gewoonte, maar de valse premissen waarop religie over het algemeen gezeteld is (niemand gaat naar de hemel namelijk). Het is als je kind tot z'n 40ste thuis opgesloten houden en niet vertellen dat Sinterklaas niet bestaat. En elk jaar rond november en december laat je een opa in rood pak langskomen, of iedereen zich wel heeft gedragen dit jaar...
Het in stand houden van dergelijke religies houdt mensen ook een beetje dom uiteindelijk, want waarom moeilijk doen over hoe dingen in elkaar zitten, hoe iets echt ontstaat en hoe iets uiteindelijk weer vergaat, als oma dat allemaal uit een enkel boek kan halen?
Dit soort folklore maakt de weg vrij voor andere onzin, want volgens mijn heilig boek is 2+7=7 en kunnen mensen 500 jaar oud worden, waarom kan dan niet ook 1,4=2,5?
Aan de andere kant vind ik achterlijkheid ook wel weer een mooie kant van het leven , ik betrap mezelf er ook nog weleens op ;)
