door gradus » do 23 mei 2013, 20:27
De voors en tegens van de diverse respondenten hebben, ieder voor zich en geheel of gedeeltelijk, waarde. Speciaal in het licht van de geschiedenis. Toch zijn er per saldo meer voordelen verbonden aan een monarchie dan aan een republiek en dan heb ik het niet over de kosten van de ene of de andere staatsvorm. Opgemerkt moet worden dat ons land politiek een bijzondere samenstelling heeft.
Die samenstelling is een verworven goed. (punt) Zouden we echter een kiesdrempel hebben, dan wordt de situatie totaal anders. Zou de Grondwet een meerderheids regering kennen, (zoals in G.B.) dan was de situatie weer totaal anders.
Een combinatie zou voor de besluitvorming een zegen zijn, is mijn mening.
Vragen we ons af wat de rol van het parlement is, dan blijkt al snel dat het een controlerende taak heeft. Da’s mooi, maar het komt er vaak niet van en als het er wel van komt is het vaak te laat. Dus werkt het niet goed meer, of in ieder geval onvoldoende adequaat.
Stel nu eens het volgende scenario:
Nederland wordt een constitutionele monarchie met een dictatoriaal stelsel.
De koning benoemt de dictator voor een periode van 7 jaar met maximaal een tweede termijn, voorgedragen door het controleapparaat, de 1e en 2e kamer dus, en de kamers controleren de dictator echter zonder de mogelijkheid de dictator naar huis te kunnen sturen.
Dat kan alleen de koning, daarom gevraagd door tweederde van de leden van beide kamers.
Zitten we dan 7 jaar aan zo’n dictator vast? Nee, niet per sé, we blijven de 1e en 2e kamer kiezen, overigens de 1e kamer dan wel voor 50% direct en 50% getrapt zoals nu via de provincies. Blijkt na de eerstvolgende verkiezing dat het politie sentiment van de bevolking radicaal gewijzigd is, dan volgt alras een meerderheid die een smeekschrift richt aan de koning. Smeekschrift is niet toevallig, geuzen.
Stoppen we in deze constructie nog een kiesdrempel van, zeg, 7%, dan blijft ons nog één cruciale vraag: Wie zou in ons land een voldoende draagvlak van vertrouwen hebben om dictator te kunnen zijn?
Trouwens: Dat een koning dezelfde kwaliteiten zou hebben als ieder ander is m.i. niet juist. Het verschil tussen historische gezagsdragers en alle anderen is namelijk dat gezag, leiding, verantwoording en veel kennis van deze zaken sterk aanwezig is in de genen van deze families. Niet dat er niks fout kan gaan natuurlijk, maar dat is ook (en vaker) van toepassing op andere mensen!
De voors en tegens van de diverse respondenten hebben, ieder voor zich en geheel of gedeeltelijk, waarde. Speciaal in het licht van de geschiedenis. Toch zijn er per saldo meer voordelen verbonden aan een monarchie dan aan een republiek en dan heb ik het niet over de kosten van de ene of de andere staatsvorm. Opgemerkt moet worden dat ons land politiek een bijzondere samenstelling heeft.
Die samenstelling is een verworven goed. (punt) Zouden we echter een kiesdrempel hebben, dan wordt de situatie totaal anders. Zou de Grondwet een meerderheids regering kennen, (zoals in G.B.) dan was de situatie weer totaal anders.
Een combinatie zou voor de besluitvorming een zegen zijn, is mijn mening.
Vragen we ons af wat de rol van het parlement is, dan blijkt al snel dat het een controlerende taak heeft. Da’s mooi, maar het komt er vaak niet van en als het er wel van komt is het vaak te laat. Dus werkt het niet goed meer, of in ieder geval onvoldoende adequaat.
Stel nu eens het volgende scenario:
Nederland wordt een constitutionele monarchie met een dictatoriaal stelsel.
De koning benoemt de dictator voor een periode van 7 jaar met maximaal een tweede termijn, voorgedragen door het controleapparaat, de 1[sup]e[/sup] en 2[sup]e[/sup] kamer dus, en de kamers controleren de dictator echter zonder de mogelijkheid de dictator naar huis te kunnen sturen.
Dat kan alleen de koning, daarom gevraagd door tweederde van de leden van [b]beide[/b] kamers.
Zitten we dan 7 jaar aan zo’n dictator vast? Nee, niet per sé, we blijven de 1[sup]e[/sup] en 2[sup]e[/sup] kamer kiezen, overigens de 1[sup]e[/sup] kamer dan wel voor 50% direct en 50% getrapt zoals nu via de provincies. Blijkt na de eerstvolgende verkiezing dat het politie sentiment van de bevolking radicaal gewijzigd is, dan volgt alras een meerderheid die een smeekschrift richt aan de koning. Smeekschrift is niet toevallig, geuzen.
Stoppen we in deze constructie nog een kiesdrempel van, zeg, 7%, dan blijft ons nog één cruciale vraag: Wie zou in ons land een voldoende draagvlak van vertrouwen hebben om dictator te kunnen zijn?
Trouwens: Dat een koning dezelfde kwaliteiten zou hebben als ieder ander is m.i. niet juist. Het verschil tussen historische gezagsdragers en alle anderen is namelijk dat gezag, leiding, verantwoording en veel kennis van deze zaken sterk aanwezig is in de genen van deze families. Niet dat er niks fout kan gaan natuurlijk, maar dat is ook (en vaker) van toepassing op andere mensen!
