door Redox » wo 11 dec 2013, 22:38
Ik waardeer uw reactie die openheid toont voor mogelijke andere verklaringen dan alleen de materialistische en daarmee doet u de wetenschap eer aan. Het item van temporale epilepsie komt aan de orde wegens de OB-achtige ervaring bij stimulatie van een bepaalde zone. Ik benadruk OB-achtige,: kenmerkende BDE-elementen worden bij temporaalkwabepilepsie zeer zelden gemeld. Penfield schrijft dat er nooit melding is gemaakt van een echte uittreding met verifieerbare waarneming en er is nooit een transformatie opgetreden (Blanke 2002 en 2006) Bij de patiënten die Blanke beschrijft was nooit exact hetzelfde gebied beschadigd of uitgevallen en er mag dus niet worden geconcludeerd dat een specifiek gebied de OB-achtige ervaring is van een andere kwaliteit dan deze tijdens een BDE. U zegt terecht dat het type epilepsie NDE mimeert, maar het zijn geen NDE’s omdat ze de specifieke kenmerken ervan missen. Michael Persinger meldt dat bij duizenden EM gestimuleerde epilepsiepatiënten wereldwijd nooit een echte uittreding is gerapporteerd. Uiteindelijk worden kenmerkende elementen door patiënten met temporaalkwabepilepsie zeer zelden gemeld.
De aandacht voor de temporale zone en minder voor de occipitale komt m.i. door de gekende verschijnselen bij (de behandeling van) temporale epilepsiepatiënten waarvan er veel meer zijn dan deze met de genoemde zeldzame syndromen.
Het tunneleffect wordt vaak toegeschreven aan retinale (perifer to central) hypoxie maar dit stemt niet overeen met het groter worden van het licht in het middelpunt en met de waarneming van hoge snelheid. Overigens spreken NDE’ers niet altijd over een tunnel maar ook over een omsloten ruimte, een dal, “ergens doorheen gaan”,…en kunnen ze er overleden familieleden ontmoeten wat niet verklaard wordt door retinale hypoxie.
Bij Bonnetsyndroom gaat het om hallucinaties hoofdzakelijk op oudere leeftijd. O.a. neuroloog prof. Steven Laureys (Coma Science Group univ. Luik) erkent duidelijk dat de NDE’s geen hallucinaties zijn. Zoals u bekend zijn hallucinaties zinsbedrog dat als realiteit wordt ervaren: derden zien of horen niet wat de patiënt beweert te zien of te horen. Overigens heb ik moeite met de uitdrukking dat ‘de hersenen iets verzinnen’. Zo verklaarde Goedele Liekens als psychologe ooit in een TV-uitzending dat de NDE ‘iets is dat de hersenen hebben uitgevonden om de dood aanvaardbaar te maken’. Dit is geen wetenschap meer maar een verzinsel (drogreden) om iets koste wat kost in een niet passend denkkader te wringen.
Volgens Blanke is een uittreding een visuele illusie. Een illusie een schijnbare of onjuiste voorstelling van de werkelijkheid. Bij een BDE en een OBE of uittreding is sprake van verifieerbare inhoud (dus per definitie geen illusie) van reanimatie, operatie, ongeluk en de omgeving.
Het Capgrassyndroom is iets totaal anders dan de correcte en verifieerbare waarnemingen van personen bij een BDE. Deze illusie toont duidelijk geen gelijkenis met de NDE. Overigens is hypoxie niet de oorzaak van NDE’s in geval van depressie.
Men mag bijgevolg een NDE zeker niet gelijk stellen met een gestoorde waarneming. Bij een NDE is de waarneming juist bijzonder helder, bewust en wat de omgeving en gebeurtenissen rond het lichaam betreft ,correct en verifieerbaar. De genoemde pathologieën met een duidelijk gestoorde waarneming verantwoorden geenszins om de NDE met zijn typische kenmerken als gelijkaardig te zien.
Er komt trouwens ook vanuit de psychologie eveneens een aantal hypothesen (zoals depersonalisatie, dissociatie,…) die niet voldoen maar dit is hier niet aan de orde.
De aard en de inhoud van de NDE zelf vormt de weerlegging van de aangehaalde neurobiologische hypothesen. Hoewel het zeer intrigerend is dat de ervaring bij gebruik van DMT bijzonder sterk gelijkt op de NDE. Mogelijk wordt door DMT de rem in het lichaam op verruimd bewustzijn opgeheven.
U ziet het correct dat ik eerder in de richting van een spirituele verklaring kijk in de zin dat bewustzijn de hedendaagse kosmologie en fysica het bewustzijn een fundamentele rol toekennen. Waarom niet iedereen een NDE heeft, kan ik u niet zeggen. Maar die vraag blijft ook bij een neurologisch substraat voor bewustzijn. Iedereen die doodgaat krijgt bv. retinale, cerebrale, … hypoxie en toch krijgt niet iedereen een NDE. En uiteindelijk is een spirituele hypothese ook even geldig ter verklaring als de neurobiologische. Wilber wijst er trouwens terecht op dat de conventionele wetenschappelijke methode zich beperkt tot zintuiglijk empirisme en dat de spirituele empirie voldoet aan alle voorwaarden als geldige bron van kennis omdat ze voldoet aan de 3 fasen van geldlge kennisverwerving: 1. Injunctie; 2. Waarneming, ervaring; 3. Verificatie
Ik waardeer uw reactie die openheid toont voor mogelijke andere verklaringen dan alleen de materialistische en daarmee doet u de wetenschap eer aan. Het item van temporale epilepsie komt aan de orde wegens de OB-achtige ervaring bij stimulatie van een bepaalde zone. Ik benadruk OB-achtige,: kenmerkende BDE-elementen worden bij temporaalkwabepilepsie zeer zelden gemeld. Penfield schrijft dat er nooit melding is gemaakt van een echte uittreding met verifieerbare waarneming en er is nooit een transformatie opgetreden (Blanke 2002 en 2006) Bij de patiënten die Blanke beschrijft was nooit exact hetzelfde gebied beschadigd of uitgevallen en er mag dus niet worden geconcludeerd dat een specifiek gebied de OB-achtige ervaring is van een andere kwaliteit dan deze tijdens een BDE. U zegt terecht dat het type epilepsie NDE mimeert, maar het zijn geen NDE’s omdat ze de specifieke kenmerken ervan missen. Michael Persinger meldt dat bij duizenden EM gestimuleerde epilepsiepatiënten wereldwijd nooit een echte uittreding is gerapporteerd. Uiteindelijk worden kenmerkende elementen door patiënten met temporaalkwabepilepsie zeer zelden gemeld.
De aandacht voor de temporale zone en minder voor de occipitale komt m.i. door de gekende verschijnselen bij (de behandeling van) temporale epilepsiepatiënten waarvan er veel meer zijn dan deze met de genoemde zeldzame syndromen.
Het tunneleffect wordt vaak toegeschreven aan retinale (perifer to central) hypoxie maar dit stemt niet overeen met het groter worden van het licht in het middelpunt en met de waarneming van hoge snelheid. Overigens spreken NDE’ers niet altijd over een tunnel maar ook over een omsloten ruimte, een dal, “ergens doorheen gaan”,…en kunnen ze er overleden familieleden ontmoeten wat niet verklaard wordt door retinale hypoxie.
Bij Bonnetsyndroom gaat het om hallucinaties hoofdzakelijk op oudere leeftijd. O.a. neuroloog prof. Steven Laureys (Coma Science Group univ. Luik) erkent duidelijk dat de NDE’s geen hallucinaties zijn. Zoals u bekend zijn hallucinaties zinsbedrog dat als realiteit wordt ervaren: derden zien of horen niet wat de patiënt beweert te zien of te horen. Overigens heb ik moeite met de uitdrukking dat ‘de hersenen iets verzinnen’. Zo verklaarde Goedele Liekens als psychologe ooit in een TV-uitzending dat de NDE ‘iets is dat de hersenen hebben uitgevonden om de dood aanvaardbaar te maken’. Dit is geen wetenschap meer maar een verzinsel (drogreden) om iets koste wat kost in een niet passend denkkader te wringen.
Volgens Blanke is een uittreding een visuele illusie. Een illusie een schijnbare of onjuiste voorstelling van de werkelijkheid. Bij een BDE en een OBE of uittreding is sprake van verifieerbare inhoud (dus per definitie geen illusie) van reanimatie, operatie, ongeluk en de omgeving.
Het Capgrassyndroom is iets totaal anders dan de correcte en verifieerbare waarnemingen van personen bij een BDE. Deze illusie toont duidelijk geen gelijkenis met de NDE. Overigens is hypoxie niet de oorzaak van NDE’s in geval van depressie.
Men mag bijgevolg een NDE zeker niet gelijk stellen met een gestoorde waarneming. Bij een NDE is de waarneming juist bijzonder helder, bewust en wat de omgeving en gebeurtenissen rond het lichaam betreft ,correct en verifieerbaar. De genoemde pathologieën met een duidelijk gestoorde waarneming verantwoorden geenszins om de NDE met zijn typische kenmerken als gelijkaardig te zien.
Er komt trouwens ook vanuit de psychologie eveneens een aantal hypothesen (zoals depersonalisatie, dissociatie,…) die niet voldoen maar dit is hier niet aan de orde.
De aard en de inhoud van de NDE zelf vormt de weerlegging van de aangehaalde neurobiologische hypothesen. Hoewel het zeer intrigerend is dat de ervaring bij gebruik van DMT bijzonder sterk gelijkt op de NDE. Mogelijk wordt door DMT de rem in het lichaam op verruimd bewustzijn opgeheven.
U ziet het correct dat ik eerder in de richting van een spirituele verklaring kijk in de zin dat bewustzijn de hedendaagse kosmologie en fysica het bewustzijn een fundamentele rol toekennen. Waarom niet iedereen een NDE heeft, kan ik u niet zeggen. Maar die vraag blijft ook bij een neurologisch substraat voor bewustzijn. Iedereen die doodgaat krijgt bv. retinale, cerebrale, … hypoxie en toch krijgt niet iedereen een NDE. En uiteindelijk is een spirituele hypothese ook even geldig ter verklaring als de neurobiologische. Wilber wijst er trouwens terecht op dat de conventionele wetenschappelijke methode zich beperkt tot zintuiglijk empirisme en dat de spirituele empirie voldoet aan alle voorwaarden als geldige bron van kennis omdat ze voldoet aan de 3 fasen van geldlge kennisverwerving: 1. Injunctie; 2. Waarneming, ervaring; 3. Verificatie
