forumask schreef: ↑do 23 jan 2014, 16:08
ja oké, maar waarom heet het dan atomaire emissie spectroscopie..

ICP-AES wordt ook wel ICP-OES genoemd, waar OES staat voor optische emissie spectrometrie.

Wanneer dit laatste standaard gebruikt zou worden, dan was er ook geen verwarring.

Het volgende gebruiken wij hier voor onze uitleg aan collega's:

In het plasma is de temperatuur zo hoog dat naast atomisatie ook ionisatie van de metaalatomen optreedt. Die ionen kunnen ook geëxciteerd worden en bij het terugvallen naar de ion-grondtoestand worden ionlijnen uitgezonden.

Bij atomisatie in het plasma zal slechts een klein deel van de ingebrachte ionen (in de ingebrachte oplossing) worden geatomiseerd.

Het aantal atomen in het plasma is ten opzichte van het aantal ionen relatief laag. (ook in een elektronenrijke omgeving)

Echter is het aantal atomen voldoende om zodanige emissie te geven om goed te kunnen meten.

Tegelijkertijd zijn er ruim voldoende ionen voor MS.

ja oké, maar waarom heet het dan atomaire emissie spectroscopie..

Waarom zou AES naar neutrale atoomlijnen kijken? Je kunt toch zelf de geschikte lijn voor je monster kiezen?

dank je voor het artikel, maar dan nog even om samen te vatten:

als je het sample in het plasma introduceert dan is het toch grotendeels aanwezig als ion ipv als atoom?

(daarom dat het gebruikt wordt als ionisatiebron voor massaspectrometrie)

Als je dan een plasma gebruikt als emissiebron voor ES dan krijg je wss ook meer ionische spectraal lijnen ipv afkomstig van neutrale atomen? AES kijkt dan naar de neutrale atoomlijnen?

Ik betwijfel dan ook dat dit het geval is, zie o.a. http://global-sei.com/tr/pdf/industrial/66-14.pdf

However, ionization interference is known to affect ICP- OES when the coexisting elements are easily ionizable elements, such as alkali metals.

wat wordt er dan bedoeld dat je met ICP-AES weinig ionische interferenties hebt?

ik vind het gewoon gek dat je het gebruikt in één techniek omdat je (veel) atomen wil en in de andere omdat je wil ioniseren

Voor ICP-AES is je emissiebron een plasma. Plasma wordt wel de "vierde aggregatietoestand" genoemd, en bestaat uit ionen en elektronen. Die worden in principe thermisch gevormd. Natuurlijk botsen negatieve en positieve deeltjes wel eens en maken vast af en toe een neutraal deeltje. Ik denk dat het voordeel er niet zo zeer in zit dat er uitsluitend atomen zijn, maar meer dat het evenwicht tussen de ionisatietoestanden in een ICP plasma mooi stabiel is, dus als je dezelfde condities kiest kun je de elementen reproduceerbaar meten. Je kunt hiervoor net zo goed de emissielijnen van ionen nemen als van neutrale atomen.

Ik denk dat dit ook je vraag over ICP-MS oplost.

Voor atomaire emissie spectroscopie wordt regelmatig ICP gebruikt als emissie bron. In mijn cursus analytische scheikunde staat dat er in het plasma veel vrije elektronen aanwezig zijn zodat er zo goed als geen ionische interferenties zijn.

Want het gaat hier over atomaire emissie dus je wilt zo min mogelijk ionen omdat die andere emissielijnen hebben.

Maar als je veel vrije elektronen hebt verschuift je ionisatievenwicht dus naar je atomen ipv naar je ionen?

Waarom wordt ICP dan ook heel vaak gebruikt als ionisatiebron voor massaspectrometers? Daar wil je juist wel veel ionen, en hierboven staat dat door de vele vrije elektronen er weinig ionisatie is?