Cohesie is typisch iets van leem-fractie en klei, en is inderdaad de voornaamste reden dat de laagste korrelgrootten minder snel eroderen.

Echter, je kan zien dat er binnen het gebied van het zand nog een variatie zit. Zo blijkt 0.500mm korrel nog net iets sneller te eroderen dan de 0.100mm korrel. Binnen de zandfracties is er geen effect van cohesie meer.

In deze zone speelt het effect van de 'egaliteit' van de oppervlakte, en bijgevolg de drag-coefficient van de korrel die kan worden aangesproken. Als de zandkorrels klein zijn, is het oppervlak niet ruw, en bijgevolg kan het water niet 'rond de korrel' aangrijpen. Bij de grote diameters is het duidelijk dat dit wel een rol speelt, maar hier is het gewicht gewoon voldoende hoog om de drag te weerstaan. En bij de korrels van ca. 0.5mm blijkt de verhouding tussen drag en gewicht net het minst optimaal te zijn.

Ja, dat houdt wel steek. Bedankt, Michel.

Ik denk dat in die dalende curve besloten ligt dat zeer kleine deeltjes (klei, slik) in hun verplaatsing meer gehinderd worden door cohesie krachten. Hoe kleiner het deeltje, hoe groter de rol van de cohesie.

Bovenstaand diagram geeft aan hoe de snelheid van een stroom en korrelgrootte bepalend zijn of er erosie, transport of depositie plaatsvindt.

Transport - depositie vind ik een logisch profiel. Het laatste stuk van de erosie vind ik ook logisch: een grotere korreldiameter zal een grotere snelheid nodig hebben vooraleer er erosie plaatsvindt. Het initieel dalend deel van de erosie-transport curve begrijp ik minder: waarom is er bij stijgende diameter een lagere snelheid nodig om erosie te hebben om in het transportgebied te blijven en niet in het erosiegebied te belanden?