Wouter_Masselink schreef:Ook binnen een land kunnen onderlinge conflicten ontstaan. Of er nu een centrale regering is doet niks af aan de mogelijkheid op een (grootschalige) burgeroorlog.

Waar komt de meeste olie vandaan?... woestijnachtige gebieden... :eusa_whistle:

Los daarvan denk ik dat door verspreiding van kennis en een betere verdeling van eigenlijk alles er meer wederzijdsbegrip kan ontstaan. Hiervoor zullen geen verandering in regeringsvormen noodzakelijk zijn. De landen zoals ze nu zijn zouden prima kunnen blijven bestaan met elk een eigen regering, er is geen wereldwijde regering nodig. Kijk nu eens wat het in de EU al voor problemen geeft om alles goed te laten draaien. Op wereldschaal zijn de verschillen nog vele malen groter, ik zie het dan ook nooit gebeuren dat er een wereldwijde regering gaat komen.

In a more global sense, a fear of cultural annihilation may help fuel terrorist sentiments, says psychologist and terrorism expert Fathali Moghaddam, PhD, of Georgetown University's department of psychology. In "How Globalization Spurs Terrorism: The Lopsided Benefits of One World and Why That Fuels Violence" (Praeger, 2008), Moghaddam argues that rapid globalization has forced disparate cultures into contact with one another and is threatening the domination or disappearance of some groups—a cultural version of "survival of the fittest."

"You can interpret Islamic terrorism as one form of reaction to the perception that the fundamentalist way of life is under attack and is about to become extinct," he says.

Mechanieker schreef:Religie verdwijnt omdat het bestaansrecht van religie ontleent wordt aan het kunnen gedijen onder barre omstandigheden. Die barre omstandigheden zijn weggenomen door langdurige economische groei. Als die groei zou stoppen of omslaan in achteruitgang, wat op dit moment gebeurt en nog lang kan duren, zal de religie weer terugkomen. Met andere woorden: Het verdwijnen van religie is geen *oorzaak* van betere socioeconomsche omstandigheden, maar een *gevolg* daarvan, naar mijn mening.

'Vrijheid' is maar een woord. Wat mensen bovenal willen is veiligheid en brood op de plank. Onderzoek onder gewone Chinesen wijst bijvoorbeeld uit dat men daar helemaal geen speciale waarde hecht aan vrijheid, zoals wij dat doen. Zaken als bestrijding van corruptie en scheppen van werkgelegenheid vindt men daar veel belangrijker. Democratie is voor verreweg de meeste Chinese slechts een bijzaak, een curiositeit uit het Westen. Past dit in jouw visie op globalisering?



Mensen willen per definitie allemaal hetzelfde, maar er zijn verschillende opvattingen over hoe dat te bereiken valt. Ontwikkelingslanden hebben in het moderne verleden doorgaans weinig of geen baat gehad bij ongereguleerde globalisering. Veel beter ging het juist met ontwikkelingslanden die eerst enkele decenia hoge handelsbarrieres opwierpen en strenge voorwaarden stelde aan buitenlandse investeringen, alvorens deze geleidelijk af te bouwen. Over hoe ontwikkelingslanden het beste kunnen globalisering is overigens al decenialang erg veel discussie en meningsverschil. Het is een complexer onderwerp dan jij doet vermoeden in je bijdrage, als ik zo vrij mag zijn dat op te merken.

Zoals gezegd: je draait oorzaak en gevolg om vind ik. Het conformeren aan dit soort 'onlogische' voorwaarden omtrent scholing en ontwikkeling bijvoorbeeld is evolutionaire gegroeid gedurende eeuwen van economische stagnatie. Dat is juist heel logische. Op het moment dat een economie stationair draait zoals in de afgelopen pakweg 1000 tot 2000 jaar, is elk streven van je buurman om zich te verheffen een directe bedreiging. Een gemeenschap kan op dat moment alleen in vrede functioneren als iedereen zich toelegt om binnen zijn traditionele perken te functioneren. Dat kunnen wij (jij) ons niet voorstellen, maar dit was gewoon een heel goede en veilige manier om een en ander beheersbaar te houden. Met de technologische ontwikkeling vanaf 1800 en vooral de ontsluiting van fossiele brandstoffen veranderde de wereld. Het was ineens geen stationaire economie meer. Daardoor was het ook geen bedreiging meer voor anderen als jij je wilde ontwikkelen. Er was nu ineens immers ruimte genoeg (fossiele brandstoffen) genoeg om die explansie te laten plaatsvinden. De rol van de Kerk om alles in constante, veilige banen te leiden was (tijdelijk?) uitgespeeld. Kun je deze concepten begrijpen en relateren aan de huidige toestand van de wereld en landen als Iran, etc.? Adpruys: ben jij bovenstaande met mij eens?

[...] Zoals dat [religie] in de Westerse wereld verdwijnt. Het is er nog wel, maar het heeft geen macht meer.

Geef ons vrijheid was het laatste wat ik van de bevolking daar hoorde.

Ik ben natuurlijk op de lange baan aan het speculeren, maar de beweging gaat richting globalisering, omdat de verschillen verdwijnen, cq de mensen hetzelfde willen overal.

Laten we even stellen dat in streng islamitische landen de kerk wegvalt. Moet je eens kijken hoe snel ze zich zullen willen aansluiten bij de Westerse wereld.

Dit is natuurlijk hoe ik het zie, maar daarom is dit ook een discussieforum he? Ik vind het leuk om mijn mening te geven en te zien hoe anderen daarover denken.

Als een intelligente beschaving op een andere planeet al honderdduizenden jaren of nog langer bestaat is het logisch dat het hele ras als 1 beschaving samenwerkt zonder de dit is van mij dat van jou instelling en zonder elkaar te beconcurreren. Als een zeer intelligente beschaving ons nou zou bezoeken zouden ze waarschijnlijk meewarig het hoofd schudden. Dat dit denken nog niet bestaat in de menselijke sfeer wil gewoon zeggen dat de mens nog niet zo ver is. Het is een blijk van intelligentie als allen samenwerken aan 1 doel en een blijk van "domheid" als we alleen aan onszelf denken.

Uiteindelijk zullen de landsgrenzen overal verdwijnen lijkt me zo. Wat heb je nog aan grenzen als iedereen dezelfde richting opkijkt?

elblop schreef:Zoals met veel dingen zullen er goede en slechte kanten aan globalisering zitten.

De ultieme globalisering is dat de wereld uit slecht 1 land bestaat. Dan zal alles staan in het teken van samenwerking. Dat kan een hele goede zaak zijn.

Op het gebied van de economie zal de rijkdom veel eerlijker verdeeld worden, aangezien het nu oneerlijk is dat sommige mensen nu eenmaal op een gouden berg leven (olie bijvoorbeeld) en anderen in een woestijn.

ndividualisering, globalisering en solidariteit zijn begrippen die geregeld opduiken in het maatschappelijke en politieke debat. Daarbij valt op dat het vaak ontbreekt aan een eenduidige definitie ervan. Solidariteit, de bereidheid van mensen iets voor anderen te doen, kent een groot aantal verschijningsvormen. De auteurs onderscheiden eenzijdige versus tweezijdige solidariteit, formele versus informele solidariteit en lokale versus bovennationale solidariteit. Het onderzoek laat zien dat in de afgelopen jaren een verschuivingen heeft plaatsgevonden in de richting van meer tweezijdige, minder formele en een versterking van lokale solidariteit. Deze veranderingen zijn deels toe te schrijven aan de processen van individualisering en globalisering, maar geven geen reden tot doemdenken; mensen die meer geïndividualiseerd zijn, zijn wel degelijk solidair met anderen, en de verzorgingsstaat blijkt prima bestand tegen globalisering. De algehele conclusie is dan ook dat individualisering en globalisering niet tot minder maar wel tot andere solidariteit hebben geleid.

De geschetste ontwikkelingen bieden kansen voor, maar leggen ook beperkingen op aan de toekomst van de verzorgingsstaat, in termen van het organiseren op lokaal of bovennationaal niveau en versmalling versus verbreding van de voorzieningen. De auteurs nemen de voor- en nadelen van een aantal ontwikkelingsrichtingen onder de loep. Deze afwegingen leiden tot de conclusie dat de “verzorgingsstad”, oftewel het organiseren op een lager niveau, een reële optie biedt. Echter, om te voorkomen dat deze vorm van organiseren tot ongelijkheid en uitsluiting leiden, is het wenselijk tegelijkertijd regelingen te treffen op bovennationaal niveau.

Globalisatie als mobilisering van het kapitaal vormt zodoende noodzakelijkerwijs een groeiend risico voor iedere staat, bedrijf en persoon. Daarover zijn we het wel eens?