Wiskunde moet je niet doen voor de punten. Dat is bijzaak.

wiskunde leer je het beste door veel oefeninge te make, de theorie moet je ook wel kenne, ma daar staan veel minder punte op

Ik kan mij nog altijd herinneren hoe ik de formule voor de vierkantswortel van een complex getal moet opstellen of bewijzen.. en ook sommige eigenschappen..

Hoe? Ik weet nog het 1e lijntje..

Bij oefeningen speelt de vaardigheid wel een grote rol..

Ik bedoel hiermee dat een beetje inzicht toch wel vereist is...

Mijn levensverhaal:

Tot het 4e zat ik in moderne talen

5e: zat ik in 6 uur wiskunde...

In het begin was het wel moeilijk, had nog nooit van mijn leven gehoord van horner of veeltermfties, en dan nog niet gesproken van asymptoten.

De theorie kon ik wel, maar toepassen op de 1e GO was wel een euhm.. Ramp.. (ik had trouwens ook geen vragen)

Maar na een tijdje, komt ge daar wel in. Ge leert als het ware daar inzicht in te krijgen met de tijd. Je leert als het ware creatief te zijn in wiskunde. Het is bijna onmogellijk om dat uit te leggen. Je leert, ja, er is geen ander woord om het te omschrijven, inzicht te krijgen... Het is een kwestie van de theorie te beheersen, maar dan ze zo te beheersen dat ge weet waneer je het moet toepassen.

Als je een maximale hoogte moet zoeken, dat je de 1e afgeleide gebruikt.Dat is wel een dom vb, maar een goede illustratie

Probeer ook bij reeds gemaakte oefeningen, oog te hebben voor welke situatie je zit en welke methode je gebruikt. Meestal worden er gelijkvormige oefeningen gegeven;

Dat neemt niet weg dat het belangrijk blijft. Je kan namelijk alleen maar denken met wat er in je hoofd zit, de rest zijn geheugensteuntjes.

Zelf ken ik ook niet veel echt van buiten, maar kan ik wel heel veel heel snel afleiden: dat is wat ik bedoel met dat begrijpen niet genoeg is maar wel helpt (om iets af te leiden). Om iets te kunnen afleiden moet er wel een degelijke basis in je geheugen zitten, een aantal fundamentele dingen.

Dat je zo weinig mogelijk van buiten moet leren, maar alles moet begrijpen is een fabeltje. Je moet de fundamentele dingen gewoon weten en de rest leren afleiden. Begrijpen alleen is bijlange na niet genoeg, dat is een grove misvatting. Je moet ook kunnen reproduceren.

De drie componenten die ik opsomde hangen gewoon alledrie samen, als er één ontbreekt krijg je problemen.

Sommige dingen moet je gewoon van buiten kennen.

Naar mijn ervaring waren dat maar weinig zaken op de middelbare school.

Tegenwoordig nog veel minder met die nieuwe rekenmachines denk ik.

Veel leerlingen slaan ook van alles op in het geheugen daarvan, volgens mij.

Wiskunde is een combinatie van van buiten leren, kunnen toepassen en begrijpen. Als je het begrijpt kan je het wel veel gemakkelijker van buiten leren en toepassen. Als je blijft steken in "alleen maar begrijpen" bak je er niks van. Sommige dingen moet je gewoon van buiten kennen.

Wiskunde leren is net zoiets als zwemmen leren. Je leert zwemmen niet door vanaf de kant toe te kijken hoe anderen het doen, zo leer je wiskunde niet door alleen maar te de stof te bekijken.

Als je ervaring opdoet met het maken van sommetjes, zul je op je tentamen makkelijker zien wat je moet doen als je een vergelijkbare opgave krijgt. Door het te doen, onthoud je ook beter de methode die je moet gebruiken. Om een stom voorbeeld te noemen: als je een aantal keer een opgave moet maken waarbij je de abc-formule moet gebruiken, zul je ten eerste als je weer zo'n opgave krijgt sneller zien dat je die formule moet toepassen, en ten tweede zul je ook makkelijker die formule onthouden, zodat je (weet dat je) hem weer kan gebruiken als je hem nodig hebt in moeilijkere opgaven.

Het is net zoiets als eindeloos gitaarloopjes oefenen. Hoe vaker je het doet, des te sneller en beter kan je het.

Ik zit bij wiskunde naast iemand met precies het zelfde probleem.

Hij leert de pan uit, en gaat me dan vervolgens overhoren met zijn feiten kennis. en formule's die hij kent.

Vervolgens maken we het proefwerk, en scoort hij laag. naast dat ik dit jammer vindt heb ik me ook afgevraagd hoe het komt dat hij laag scoort

mijn oplossing:

Hij kan zijn wiskunde dus blijkbaar niet goed toepassen als het om vraagstukken gaat. Want het gaat altijd dieper dan de formule invullen.

Dan kan het liggen aan gebrek aan inzicht, en dat hij de vraag niet ziet.

Dit kan opgelost worden door meer te oefenen zodat hij een bepaalde methodiek aanbrengt in zijn sommen maken, het vervelende is dan, dat iederhoofdstuk weer een andere methode vereist, en dat dit dus erg veel moeitekost, want het komt neer op heel veel opgaven maken. want vaak zijn de proefwerk opgaven wat lastiger, maar niet van een compleet andere opbouw dan de oefen opgaven.

Maak je altijd je huiswerk?

Original Poster. Zelfde als de TS: de Thread Starter.

...over oude koeien gesproken! Ik ben benieuwd hoe het nu is met de wiskunde skills van de OP. Indien hij dit leest: laat ons eens weten hoe het gaat!

OP ??

...over oude koeien gesproken! Ik ben benieuwd hoe het nu is met de wiskunde skills van de OP. Indien hij dit leest: laat ons eens weten hoe het gaat!

Je moet wiskunde begrijpen, niet leren meestal. Alleen de formules, je kon in de tweede ook niet weten dat de algemene formule van liineaire verbanden y=ax+b is:)

Er is juist een heel groot verschil tussen het "volgen" van een oplossing en een oplossing zelf produceren. En als dat niet lukt zit er zoals Wouter al zei, maar één ding op en dat is oefenen.

Faalangst? Door de druk van uw ouders of lerkracht?

Uit ervaring: als je niet weet wat je moet vragen snap je het juist helemaal niet. Probeer hetgene wat je geleerd hebt toe te passen op door jouw verzonnen situaties, dan sla je 2 vliegen in een klap:

1.

Je weet op welke situaties je jouw model toe moet passen

2.

Je leert om het op te lossen ipv een oplossing over te schrijven

Dit kost veel tijd, maar dat is niet anders.. tip: gooi je grafische rekenmachine in de prullenbak.