De invloed van de gasdruk op de reaktiesnelheid is er vooral als het een reaktie tussen twee gassen onderling betreft. Maar bij een reaktie van een gas met een wand is de drukafhankelijkheid veel geringer.

Bijvoorbeeld bij de oxydevorming op een metaal door reaktie met zuurstof is het iontransport door het oxyde praktisch uitsluitend snelheidsbepalend. De gasdruk is nog wel bepalend voor de concentratiegradient binnen het oxyde via het instellen van de oppervlakteconcentraties. Maar langs deze weg is de drukafhankelijkheid toch heel gering. Je moet denken aan een evenredigheid met de gasdruk tot de macht 1/4 via de vacatures in het oxyde.

Omgekeerd bekeken daalt de reaktiesnelheid dan ook maar weinig bij afnemende zuurstofdruk. Als je een metaal in stikstof ( met 0.5% O2 uit een gasfles) verhit zie toch nog een behoorlijke oxydatie. Als je deze oxydatie geheel wilt verhinderen moet je het gas reducerend maken. Bij voorbeeld door het toevoegen van een paar procent waterstof.

Zwaartekracht heeft op microschaal geen noemenswaardige invloed op chemische reacties. Uiteraard worden moleculen en atomen best een kant op getrokken door gravitatie, maar die kracht valt in het niet bij energie orders van chemische reacties.

Zoals hierboven opgemerkt kan het op macroschaal wel veel uitmaken. Zo is het vrijwel onmogelijk in gewichtloosheid een kaars te branden, omdat convectie niet meer kan zorgen voor aan en afvoer van lucht en verbrandingsproduct.

De invloed van druk hangt een beetje af van het soort reactie: Vrijwel iedere reactie met gassen is er gevoelig voor, en reacties zonder gassen zijn in het algemeen ongevoelig... tenzij je zoveel druk toepast dat een vloeistof merkbaar compacter word, maar dat zal zelden het geval zijn.

Een grotere versnelling door de zwaartekracht geeft niet iets nieuws bij chemische reakties. Wel de toestand van gewichtloosheid. Want dan leidt een reaktiewarmte of een kristallisatiewarmte niet tot convectie in gassen en vloeistoffen.

In het aardse gravitatieveld kun je geen convectievrije faseovergangen realiseren omdat temperatuurverschillen leiden tot dichtheidverschillen en daardoor tot vloeistofstroming. In de allereerste satellieten deed men al convectievrije kristallisatieproeven onder zero-g conditie.

Eerder wordt er gesproken over dat de reactiesnelheid afhankelijk van de druk,

maar er zijn ook reacties die onafhanklijk zijn van de druk.

Dus moet je voor elke reactie afzonderlijk kijken van welke parameters deze afhankelijk is.

ik denk dat je hier meer moet kijken naar 'druk'..

De massa is niet afhankelijk van het gravitatie-veld. Je verwardt massa met gewicht.

Als de reactiesnelheid afhankelijk is van o.a. de massa, dan zou op een planeet met een grotere zwaartekracht toch een reactie sneller moeten kunnen plaatsvinden?

Wat is jullie visie hierop?

Dank, Ramon