door saturnus ans » za 21 jan 2006, 17:25
Fysiek:
Neem een ui (of een kiwi voor kiwi-dna), doe er wat water bij en hak hem in de keukenmachine in grove stukken. Voeg zeepsop toe om de celwanden af te breken, en zout om slijmerige eiwitten te verjagen. Roer een tijdje, giet voorzichtig een laag alcohol of spiritus op het mengsel, en zie hoe op het grensvlak wittige wolkjes verschijnen. Wie er met een sateprikker in ronddraait, merkt dat ze uit lange draden bestaan, die je kunt oprollen tot een kleurloze suikerspin. En dat is, voila, een klont dna-strengen.
Bron
Alla CSI:
Een monster dat DNA-fragmenten van verschillende grootte bevat, wordt op een gel aangebracht, die onder spanning staat. De DNA-fragmenten worden aangetrokken door de positieve pool en bewegen in de gel. Kleinere fragmenten zullen sneller bewegen dan grotere, waardoor de verschillende DNA-fragmenten van elkaar worden gescheiden. De DNA-fragmenten zijn zichtbaar door een kleurstof (merker) die aan de fragmenten is toegevoegd. Er ontstaat een totaalbeeld waarin DNA fragmenten als bandjes te zien zijn. Dit wordt ook wel een AFLP (Amplified Fragment Length Polymorphism) merkerpatroon genoemd. Genetisch identieke samples zullen een identiek bandenpatroon vertonen.
Bron
Greetz... met een beetje Googlen (staat in dikke van Dale.. hihi) kom je snel verder
Fysiek:
Neem een ui (of een kiwi voor kiwi-dna), doe er wat water bij en hak hem in de keukenmachine in grove stukken. Voeg zeepsop toe om de celwanden af te breken, en zout om slijmerige eiwitten te verjagen. Roer een tijdje, giet voorzichtig een laag alcohol of spiritus op het mengsel, en zie hoe op het grensvlak wittige wolkjes verschijnen. Wie er met een sateprikker in ronddraait, merkt dat ze uit lange draden bestaan, die je kunt oprollen tot een kleurloze suikerspin. En dat is, voila, een klont dna-strengen. [url=http://www.science.uva.nl/actueel/object.cfm?objectid=E8D8C711-F400-4344-9BD1445DC0755A9F]Bron[/url]
Alla CSI:
Een monster dat DNA-fragmenten van verschillende grootte bevat, wordt op een gel aangebracht, die onder spanning staat. De DNA-fragmenten worden aangetrokken door de positieve pool en bewegen in de gel. Kleinere fragmenten zullen sneller bewegen dan grotere, waardoor de verschillende DNA-fragmenten van elkaar worden gescheiden. De DNA-fragmenten zijn zichtbaar door een kleurstof (merker) die aan de fragmenten is toegevoegd. Er ontstaat een totaalbeeld waarin DNA fragmenten als bandjes te zien zijn. Dit wordt ook wel een AFLP (Amplified Fragment Length Polymorphism) merkerpatroon genoemd. Genetisch identieke samples zullen een identiek bandenpatroon vertonen. [url=http://www.vwo-campus.net/dossier/69]Bron[/url]
Greetz... met een beetje Googlen (staat in dikke van Dale.. hihi) kom je snel verder
