Diatomeeen hebben kiezelskeletten, bedoel je wellicht foraminiferen?

Overigens lossen foraminiferen (en andere kalken) weer op in zeewater beneden de Carbonate Compensation Depth (CCD), een van de redenen waarom aan boord van het Titanic-wrak geen menselijke skeletten worden gevonden.

DMS-productie en ozonlaag  

DMS-productie en wolkenvorming  

DMS productie als signaal voor roofvogels  

opname van C in biomassa  

opname van C in diatomee-skeletjes  

via biomassa opname van c in dieper oceeanwater

Zo komt er ook veel stikstof en fosfaat vrij

Eters van de alg poepen ook. En poep zakt naar de bodem?

zal er door de extreme algengroei zich na x jaar niet gewoon een nieuw evenwicht hebben ingesteld, met extra veel eters van alg, eters van de eters van alg enz.

The sinking can be accelerated orders of magnitude when zooplankton prey on the cells and produce fast sinking fecal pellets or fecal strings, like the Antarctic krill. This process is called the biological pump.

Ik lees dat 1600 kg ijzer toevoegen slechts enkele tonnen extra CO2 opname mogelijk maakt.

A test in 2002 in the Southern Ocean around Antarctica suggests that between 10,000 and 100,000 carbon atoms are sunk for each iron atom added to the water.

CO2 drawdown

Prior to the experiment, [ander experiment, red.] calculations were made about how much CO2 would be drawn down from the atmosphere, assuming that all the naturally-available nitrogen and phosphate was taken up by an increased phytoplankton population.  

 

However, the total drawdown of CO2 in the iron-enriched patch was only 10% of that expected on this basis. As Dr. Richard Barber, the chief scientist on the cruise, put it: Apparently the phytoplankton in the patch hadn't read the literature.

Ik lees dat 1600 kg ijzer toevoegen slechts enkele tonnen extra CO2 opname mogelijk maakt.  

niekdaamen schrijft Quote:  

Ja maar stelt er zich niet gewoon een nieuw evenwicht in  

De bedoeling lijkt me nou juist om (veel van) die extra opgenomen C te laten bezinken naar de zeebodem, zodat zich daar weer nieuwe fossiele brandstof kan vormen uit dode biomassa, of door het neerslaan van carbonaten

Ja maar stelt er zich niet gewoon een nieuw evenwicht in

Oceans are natural carbon dioxide sinks, and as the level of carbon dioxide increases in the atmosphere, the level in the oceans also increases, creating potentially disastrous acidic oceans. Ocean water can hold a variable amount of dissolved CO2 depending on temperature and pressure. Phytoplankton in the oceans, like trees, use photosynthesis to extract carbon from CO2. They are the starting point of the marine food chain. Plankton and other marine organisms extract CO2 from the ocean water to build their skeletons and shells of the mineral calcite, CaCO3. This removes CO2 from the water and more dissolves in from the atmosphere. These calcite skeletons and shells along with the organic carbon of the organism eventually fall to the bottom of the ocean when the organisms die. The carbon or plankton cells have to sink to the deep water in 2000 to 4000 meter to be sequestered for ca. 1000 years. The sinking can be accelerated orders of magnitude when zooplankton prey on the cells and produce fast sinking fecal pellets or fecal strings, like the Antarctic krill. This process is called the biological pump. It has been theorized that the organic carbon within the accumulating ocean bottom sediments is how fossil fuels are created

Was nou niet een van de recente alarmerende berichten dat de pH van zeewater juist zou toenemen onder verhoogd CO2? Dat heft elkaar dus mooi op ...

niekdaamen schreef:(wisten jullie misschien maar waarom dat water met meer algen meer CO2 opneemt)

Uit hun berekeningen en experimenten zagen de onderzoekers van de leerstoelgroep Aquatische ecologie en waterkwaliteitsbeheer dat een groeiende algenpopulatie de CO2 in het water uitput en de zuurgraad daalt. Zo ontstaat er ‘ruimte’ voor kooldioxide om vanuit de atmosfeer in het water op te lossen. Juist in deze omstandigheden bepaalt het CO2 gehalte in de atmosfeer mede de oplossnelheid. De experimenten bevestigen de theoretische voorspelling dat bij zulke rechtstreekse interacties tussen algen, CO2 in water en atmosfeer de algenproductie gelijke tred houdt met de toename van atmosferisch CO2.  

DePurpereWolf schreef:Gras is groen en zand is zwart (donker ten minste) ook isoleert gras beter en kan het dus sneller kouder worden. Het duurt langer voor zand om in temperatuur te dalen.

Bossen zijn echter windstoppers en houden dus weer meer warmte vast. In een bos is het warmer door de oppervlakte en de zwarte lichaam straling van al die bomen, en omdat het dus windstil is. Minder hitte verlies door convectie.

Wouldn't DMS (dimethyl sulfide) and other forms of (organic) sulfur be isolated in the polar region of the polar vortex? (sent 11/9)  

Answer: NO. The polar vortex refers to the seasonally isolated air mass that occurs in the polar stratosphere, which is a region in the atmosphere whose lower boundary is about 8 km above the earth's surface in Antarctica. The stratosphere is where the depletion in ozone occurs in the austral spring time (which is our fall in the northern hemisphere). Any DMS (or most other organic sulfur compounds) that is emitted from the Antarctic Ocean into the atmosphere is too reactive to ever be transported into the stratosphere. Therefore, it will not be isolated in the polar vortex.  

DMS is not very stable in the atmosphere. It is gone (through chemical reactions) after only a few days to at most weeks in the lower atmosphere. For a chemical to be transported to the stratosphere (and hence to the polar vortex) by air currents in an appreciable amount, that chemical has to have a lifetime in the lower atmosphere on the order of years. The only organic sulfur compound that is emitted from the oceans into the atmosphere with a long lifetime is a compound called carbonyl sulfide. This compound is significantly transported into the lower stratosphere where it is converted to sulfuric acid through reactions involving ultraviolet sunlight, forming the "Junge" aerosol (particle) layer.

Interestingly, it is exactly this air mass isolation, along with some interesting chemistry, that gives rise to the loss of stratospheric ozone in the spring in the Antarctic. This is because the main source of stratospheric ozone in the Antarctic stratosphere is through transport of ozone from its source region in temperate and tropical latitudes. If you stop this transport, then any chemical losses that occur will result in a drop in ozone concentrations, which is exactly what is observed in the spring until the polar vortex breaks up.