door Daniel1974nl » do 15 mei 2014, 15:31
Wanneer is een revolutie een mislukking ? Mao zei heel treffend dat we er nog lang niet aan toe zijn om een oordeel te vellen over het belang van de Franse Revolutie in de loop van de geschiedenis van de mensheid. Toch wordt de Franse Revolutie veelal gezien als het belangrijkste politieke moment uit de geschiedenis en niet voor niets. Een interpretatie zou kunnen zijn dat met het inluiden van de terreur de Franse Revolutie in principe verraad pleegde aan zijn eigen ideologie. Zeker omdat al die mensen op het schavot zijn beland in de naam van vrijheid. Maar dat wil nog net zeggen dat het daarmee ook direct een mislukking is. Je zou je bijvoorbeeld ook kunnen afvragen of het niet eens hard nodig was om die hardnekkige monarchieen voorgoed uit te bannen. Dit is uiteraard eerst getracht op meer beschaafdere wijzen, het afzweren van de koning, zoals de Nederlanden hebben gedaan in 1581, of de Amerikanen in 1776, maar dat werkte allemaal niet zo, en dus moest er worden over gegaan tot meer radicalere maatregelen. Let wel, niet alleen de koning (die was veroordeeld tot land/hoogverraad door de Nationale Conventie) maar ook zijn hele of groot deel van zijn kliek, heeft het loodje gelegd en als we die Napoleon episode even vergeten dan moet je toch vast stellen dat het op de lange termijn leidde tot de Concert of Europe, die samen een balance of power bewerkstelligde die langer dan ooit ervoor is staat is geweest om de vrede te behouden. Daarnaast heeft de Code Napoleon als belangrijke wetgever gediend in ontzettend veel landen en wordt ie nu nog steeds veelal gebruikt of een bewerkte versie daarvan, dan.
Verder moet worden gezegd dat de Franse Revolutie het politieke spectrum voor ongeveer 175 jaar heeft bepaald en bepaalde in principe de politiek, de ideologie en waar men als partij stond. Globaal zou je kunnen zeggen dat door de Franse Revolutie de politieke sfeer was ingedeeld in drie groepen. De mensen die vonden dat de Franse Revolutie niet ver genoeg was gegaan, de Socialisten, die vonden dat het te ver was gegaan, de Confessionelen en die het er mee eens waren, de Liberalen.
Wanneer is een revolutie een mislukking ? Mao zei heel treffend dat we er nog lang niet aan toe zijn om een oordeel te vellen over het belang van de Franse Revolutie in de loop van de geschiedenis van de mensheid. Toch wordt de Franse Revolutie veelal gezien als het belangrijkste politieke moment uit de geschiedenis en niet voor niets. Een interpretatie zou kunnen zijn dat met het inluiden van de terreur de Franse Revolutie in principe verraad pleegde aan zijn eigen ideologie. Zeker omdat al die mensen op het schavot zijn beland in de naam van vrijheid. Maar dat wil nog net zeggen dat het daarmee ook direct een mislukking is. Je zou je bijvoorbeeld ook kunnen afvragen of het niet eens hard nodig was om die hardnekkige monarchieen voorgoed uit te bannen. Dit is uiteraard eerst getracht op meer beschaafdere wijzen, het afzweren van de koning, zoals de Nederlanden hebben gedaan in 1581, of de Amerikanen in 1776, maar dat werkte allemaal niet zo, en dus moest er worden over gegaan tot meer radicalere maatregelen. Let wel, niet alleen de koning (die was veroordeeld tot land/hoogverraad door de Nationale Conventie) maar ook zijn hele of groot deel van zijn kliek, heeft het loodje gelegd en als we die Napoleon episode even vergeten dan moet je toch vast stellen dat het op de lange termijn leidde tot de Concert of Europe, die samen een balance of power bewerkstelligde die langer dan ooit ervoor is staat is geweest om de vrede te behouden. Daarnaast heeft de Code Napoleon als belangrijke wetgever gediend in ontzettend veel landen en wordt ie nu nog steeds veelal gebruikt of een bewerkte versie daarvan, dan.
Verder moet worden gezegd dat de Franse Revolutie het politieke spectrum voor ongeveer 175 jaar heeft bepaald en bepaalde in principe de politiek, de ideologie en waar men als partij stond. Globaal zou je kunnen zeggen dat door de Franse Revolutie de politieke sfeer was ingedeeld in drie groepen. De mensen die vonden dat de Franse Revolutie niet ver genoeg was gegaan, de Socialisten, die vonden dat het te ver was gegaan, de Confessionelen en die het er mee eens waren, de Liberalen.